Home / Sociaal / Ecologie / Gevestigde politici en hun media: geen bondgenoot in onze strijd

Gevestigde politici en hun media: geen bondgenoot in onze strijd

Klimaatprotest afgelopen donderdag.

De gevestigde media hadden veel aandacht voor de klimaatacties. Daarbij kwamen de jongeren zelf aan het woord, maar vaak ook allerhande cynici. In de televisiestudio’s hoorden we professionele commentatoren als Rik Torfs de jongeren oproepen om vooral braaf te zijn, te studeren en wellicht nadien even cynisch te worden als hijzelf. Journalisten probeerden het vooral te hebben over de individuele verantwoordelijkheid van klimaatbrossers en andere activisten. Over system change werd niet gesproken, over de individuele ecologische voetafdruk van jongeren des te meer.

Sommige traditionele partijen probeerden een graantje mee te pikken door de acties te ‘steunen’ of er zich door ‘aangemoedigd’ te weten, ook al vormden de acties een harde kritiek op hun beleid. Enkele jongeren werden ‘gehoord’, maar dat leverde uiteraard niets op. Of het moest wat mediabelangstelling voor de betreffende politici geweest zijn.

Bij N-VA, de grootste partij in Vlaanderen, heerst een conservatieve kritiek op de jongeren. “Met opzet een hele dag interessante en vormende leerstof missen, doet adolescenten geen goed,” verklaarde een verantwoordelijke van Jong N-VA. De partij staat naar eigen zeggen voor ‘ecorealisme’: “het huwelijk tussen de vrije markt en ecologie.”

Moest de vrije markt een antwoord op de klimaatuitdagingen hebben, dan hadden we dat al lang gemerkt. De vrije markt betekent dat er jarenlang miljarden geïnvesteerd zijn in lobbynetwerken en klimaatsceptische denktanks om ons wijs te maken dat er geen probleem was. Het N-VA-standpunt komt vrij vertaald hierop neer: ‘Wees braaf en laat het milieu over aan de bedrijven die het om zeep helpen.’

Het N-VA-standpunt van meer kernenergie werd op een scholierenprotest ook provocatief verdedigd door Vlaams Belanger Dries Van Langenhove. Iets dat zo onveilig is als kernenergie overlaten aan de winsthonger van multinationals is om problemen vragen. Denk maar aan Fukushima. Toch verdedigt de rechterzijde dit. De scholieren dienden Van Langenhove van antwoord. “Fuck den Dries,” scandeerden ze waarna hij afdroop.

We mogen ons niet laten afschepen met vage beloften en lege woorden. Met de neerbuigendheid van traditionele politici en commentatoren komen we ook geen stap verder. De jongeren (en ouderen) hebben groot gelijk om zelf op straat te komen en politiek niet over te laten aan de politiekers.