Home / Belgische politiek / Lokaal - Brussel / Anja Deschoemacker over het repressieve besparingsbeleid in St-Gillis

Anja Deschoemacker over het repressieve besparingsbeleid in St-Gillis

Interview door Eveline (Brussel)

Anja Deschoemacker (in oktober 2012 lijsttrekker van Gauches Communes in Sint-Gillis) en Gilles Smedts (in 2012 lijsttrekker in Jette)

Anja Deschoemacker (in oktober 2012 lijsttrekker van Gauches Communes in Sint-Gillis) en Gilles Smedts (in 2012 lijsttrekker in Jette)

In Sint-Gillis wordt op 27 februari actie gevoerd door Gauches Communes, het linkse samenwerkingsverband dat bij de gemeenteraadsverkiezingen 3,4% haalde in deze Brusselse gemeente. Anja Deschoemacker, in oktober lijsttrekster, zal donderdag een burgerinterpellatie doen op de gemeenteraad. Aanleiding is het repressieve GAS-beleid waar burgemeester Picqué (PS) een groot voorstander is. We spraken met Anja.

Waarom wordt een burgerinterpellatie gedaan op de gemeenteraad van Sint-Gillis?

Anja: “De aanleiding zijn de GAS-boetes en de nieuwe wetgeving die een verlaging van de minimumleeftijd tot 14 jaar door de gemeenten mogelijk maakt. De burgemeester van Sint-Gillis, Charles Picqué (PS), is daar groot voorstander van. Wij protesteren ertegen.

“Het gaat echter niet enkel om de GAS-boetes. Die repressie is slechts het sluitstuk van de tekorten in de dagelijkse realiteit van mensen en zeker van jongeren. Net als de andere Brusselse gemeenten is er in Sint-Gillis een groot tekort aan opvangplaatsen, zowel in de kinderopvang als in de scholen. Er is een gebrek aan sociale of betaalbare huisvesting en een algemeen gebrek aan werk.

“De meeste crèches in de gemeente zijn in private handen en krijgen geen subsidies. Het maakt dat de prijs erg hoog ligt, zeker voor gezinnen met maar één loontrekkende. In het onderwijs zijn er evenzeer tekorten. Er is een tekort aan plaats, maar ook steeds meer aan kwaliteit. Dat is niet toe te schrijven aan het personeel, zij doen vaak wonderen. Maar het gebrek aan middelen, onder meer voor het onderhoud van de gebouwen en voor personeel, eist zijn tol.

“Om een voorbeeld te geven: het duurde 20 jaar om de sanitaire ruimte in een Nederlandstalige school in Sint-Gillis in orde te maken. En dat terwijl handhygiëne toch van jongs af aan moet aangeleerd worden. Gedurende 20 jaar was er amper een lavabo die naar behoren functioneerde op die school!

“Het jarenlange gebrek aan investeringen heeft gevolgen. In plaats van de toenemende tekorten aan te pakken, kiest het gemeentebestuur ervoor om andere inwoners aan te trekken – tweeverdieners die het wat breder hebben – en de gevolgen van de tekorten op de bestaande inwoners af te wentelen, onder meer door repressie in de vorm van GAS-boetes.”

De GAS-boetes zijn volgens jou onderdeel van het algemene besparingsbeleid van de gemeente?

Anja: “Inderdaad. Burgemeester Picqué van de PS is trots voorstander van de leeftijdsverlaging voor GAS-boetes tot 14 jaar. Hij ziet het uitdrukkelijk als een middel om bepaalde wijken op te ‘kuisen’. Een jeugdhuis aan het Betlehemplein kreeg bericht dat het moet verhuizen. Dergelijke maatregelen vormen geen antwoord op problemen, het verschuift ze enkel.

“Meer dan 30% van de jongeren is werkloos. In sommige wijken loopt dit percentage zelf op tot 70%. Deze jongeren hebben geen werk, gaan niet meer naars school, hun jeugdhuizen worden opgedoekt of verhuizen, een metro-ticket wordt voor hen onbetaalbaar. Wat moeten ze dan doen? Thuisblijven bij hun ouders? Wachten op een toekomt die niet komt?
“Het is een onhoudbare situatie. En om dit te veranderen moet de basis hiervan worden aangepakt. Er is nood aan een politiek die de situatie verbetert. Gauches Communes schuift hiervoor een massaal publiek investeringsplan naar voor.”

De PS zegt toch ook dat ze de jongerenwerkloosheid wil aanpakken…

Anja: “Het jongerenbanenplan van de PS is meer gericht op de verkiezingen dan op het aanpakken van de jongerenwerkloosheid. Het doel is om jobs voor schoolverlaters te subsidiëren. Als die na anderhalf jaar nog geen werk hebben, moeten ze volgens dit plan automatisch een voltijds contract van minstens een jaar krijgen. De overheid betaalt dan de helft van het loon. Het gaat enkel om Waalse en Brusselse jongeren met een doelstelling van 5.000 jobs.

“Het doet wat denken aan de plannen uit de jaren 1990 die er vooral voor zorgden dat werkgevers een aantal goedkope arbeidskrachten cadeau kregen op de kosten van de gemeenschap. Het subsidiëren van 5.000 jobs, waarvan 1.000 in Brussel, zal uiteraard niet volstaan om alle werkloze jongeren aan werk te helpen. Het is lachwekkend om dit voor te stellen als dé oplossing.

“Wij stellen daar tegenover een massaal publiek investeringsplan voor dat goed is voor de creatie van degelijke jobs met bijhorende koopkracht. Jongeren moeten een duurzame job krijgen. Om de vele tekorten op vlak van huisvesting, kinderopvang of onderwijs aanpakken zijn er veel arbeidskrachten nodig. Is het niet waanzinnig dat er vandaag zoveel werk te verrichten is, maar dat dit niet gebeurt terwijl tegelijk een hele generatie jongeren een toekomst ontzegd wordt?”

Dat klinkt mooi, maar zijn er wel middelen voor? Is dit plan niet onrealistisch?

Anja: “In landen waar er zware besparingsplannen doorgevoerd zijn, is de situatie enkel nog verergerd. Besparingen vormen duidelijk geen antwoord. Volgens de gevestigde logica en de grote partijen moet het beleid voor economische groei zorgen, waarbij ze eigenlijk bedoelen dat de winsten moeten toenemen. Dat kan in crisistijden alleen door hard te besparen op de meerderheid van de bevolking. Niet alleen loontrekkenden en uitkeringstrekkers worden getroffen, het aantal faillissementen onder middenstanders neemt ook toe. Die behoren ook tot de 99% van de bevolking die vandaag moet opdraaien voor de winsten van de 1% rijksten.

“Economische groei waar iedereen van kan profiteren, is in dit systeem niet mogelijk. Wij verzetten ons tegen nieuwe besparingsplannen en weigeren op te draaien voor de niet aflatende winsthonger van de 1% rijksten. Om de macht van die kleine elite te doorbreken, moeten we ons lot zelf in handen kunnen nemen. De nationalisatie van de bankensector en andere sleutelsectoren van de economie zijn daar onderdeel van, het zou de gemeenschap toegang geven tot de aanwezige middelen en mogelijkheden. Die middelen kunnen ingezet worden in sociaal nuttige investeringen. Om dat te bekomen, zullen verkiezingen niet volstaan. Er zal massale strijd door de werkende bevolking voor nodig zijn. Gauches Communes wil daar een bijdrage tot leveren.”

One comment

  1. Pingback: Anja Deschoemacker interpelleert de gemeenteraad van Sint-Gillis | Linkse Socialistische Partij