Britse verkiezingen: oorlog in Irak achtervolgt New Labour

De afkeer bij de meerderheid van de Britten tegenover de algemene verkiezingen van vandaag, kwam tot uiting toen bekend gemaakt werd dat de kijkcijfers voor het televisienieuws met 300.000 gedaald waren tijdens de vier weken dat er campagne gevoerd werd.

Hannah Sell

New Labour heeft maar één sterk punt om arbeiders te overtuigen om voor haar te stemmen en dat is de vrees dat Michael Howard, de leider van de Tory partij premier zou worden.

De verkiezingscampagne is een bizarre vorm van ‘Alice in wonderland’ waarbij New Labour beweert dat indien slechts één op de tien Labour-kiezers bij de vorige verkiezingen dit nu niet meer doet, de Tories de verkiezingen kunnen winnen. Howard daarentegen probeert de kiezers te overtuigen dat hij toch geen kans maakt om de verkiezingen te winnen en dat het daarom veilig is om voor de Tories te stemmen om te protesteren tegen New Labour.

In werkelijkheid zal New Labour de verkiezingen winnen, ook al is de omvang van haar meerderheid onzeker. Dit weerspiegelt geen enthousiasme voor een derde regeerperiode vna New Labour, maar vooral het feit dat de partij gezien wordt als lichtjes minder erg dan een rechtse Tory-regering geleid door de Thatcher-aanhanger Howard.

Het feit dat een verslag van Lord Goldsmith uitlekte waaruit bleek dat de oorlog in Irak geen legale basis had, samen met het uitlekken van een rapport waaruit bleek dat Blair reeds in juli 2002 besliste om deel te nemen aan de oorlog, hebben de autoriteit van Blair verder ondermijnd. Nog erger voor Blair was de verklaring van admiraal Michael Boyce, die de Britse troepen in Irak leidt, dat de regering hem of het leger in het geheel niet de nodige legale basis had gegeven om in te gaan tegen oorlogsmisdaden en dat hij bij een eventuele vervolging ervoor zou zorgen dat ook Blair en Goldsmith met hem zouden neergaan.

Er is een element van het Watergate-schandaal in deze reeks verklaringen vanuit het establishment over Blair en de oorlog in Irak. Het zal Blair de verkiezingen niet doen verliezen, zeker aangezien Howard verklaarde dat hij ook een oorlog zou begonnen zijn los van de legale basis ervoor (de Liberal Democrats worden wel algemeen gezien als anti-oorlogsgezind en zullen op die basis vooruitgaan). Maar de onthullingen maken wel dat Blair het land niet zomaar in een nieuw bloedig avontuur kan storten, zeker niet zonder de steun van de Britse heersende klasse. Het verhoogt bovendien de kans dat Gordon Brown in de derde termijn van Blair vervroegd de leiding overneemt.

Of Brown of Blair premier is, maakt niet zoveel uit op het vlak van privatiseringen en aanvallen op de openbare diensten, de pensioenen en uitkeringen, zeker niet bij een verdere verslechtering van de economische situatie. De dreiging met stakingsacties van 1,5 miljoen werknemers uit de openbare sector om hun pensioenen te verdedigen, vormt slechts een eerste teken van het soort militante vastberaden acties die zullen nodig zijn om de belangen van de arbeiders te verdedigen tegen de volgende regering van New Labour.

Even belangrijk is de nood van een politiek alternatief op New Labour. De rechtse krant ‘Financial Times’ schreef op 26 april nog in haar editoriaal: "Er is geen belangrijke anti-business partij meer". Dat is een belangrijk punt voor de arbeidersklasse bij deze verkieizngen en erna. Brian Sedgemore, een veteraan van Labour heeft ontslag genomen uit New Labour uit afschuw van het Blairisme, maar hij heeft jammer genoeg geen stap naar links gezet maar naar rechts door aan te sluiten bij de Liberal Democrats, een partij die opkomt voor privatiseringen en voor het beperken van het stakingsrecht. Het is die partij die de arbeiders honderd jaar geleden verlieten toen ze de noodzaak inzagen van een eigen onafhankelijke arbeidersvertegenwoordiging op politiek vlak.

De Socialist Party komt op in 17 districten en dit als onderdeel van de Socialist Green Unity Coalition, dat alles samen in 26 districten kandidaten heeft. We tonen op een bescheiden manier aan wat het potentieel is voor een nieuwe massale linkse partij.

De verkiezingsresultaten van de Socialist Party en analyses over de verkiezingsresultaten zullen in het Engels gepubliceerd worden op de site van de Socialist Party.

Delen: Printen: