Studentenprotest geeft boost aan internationaal verzet

Horror in Gaza blijft duren, de woede ook! Protest verder opvoeren!

Begonnen met een vijftigtal tenten op de campus van Columbia University in New York op 17 april, had het studentenprotest zich binnen drie weken verspreid over bijna 140 Amerikaanse campussen. Op 6 mei verspreidde de beweging zich vervolgens ook naar Europa. De beweging concentreert zich vooral in Westerse landen waarvan bekend is dat ze het Israëlische regime steunen, maar het studentenprotest is intussen aanwezig op elk continent.

door Christian (Leuven) uit maandblad De Linkse Socialist

Tot nu toe verloopt het protest over het algemeen heel vreedzaam, gedisciplineerd en vastberaden. Er was nochtans soms hevige repressie. In de VS waren er 2600 arrestaties op meer dan 50 campussen en waren er tal van disciplinaire maatregelen, waaronder schorsingen en uitsluitingen van studenten. Op de Universiteit van Amsterdam heeft de politie zelfs een bulldozer ingezet tegen een protestkamp.

De druk van de beweging zorgt ervoor dat universiteitsbesturen op sommige plaatsen al toegevingen deden. Studenten en personeelsleden zullen echter gemobiliseerd moeten blijven om ervoor te zorgen dat deze toegevingen worden nagekomen en om voort te bouwen op deze successen. De autoriteiten hopen wellicht dat ze het protest kunnen uitzitten tot aan de zomervakantie. Het zal belangrijk zijn om de beweging te verbreden, in het bijzonder door het personeel van de universiteiten te betrekken en ook de bredere arbeidersbeweging.

De internationale verspreiding van het studentenprotest is indrukwekkend. De mobilisatie van studenten op de verschillende campussen bedraagt vandaag meestal eerder honderden dan duizenden studenten. Maar het potentieel is er om de groeiende steun in actie om te zetten. Zo worden de bezettingen echte organisatiecentra van verzet tegen de genocide. De frisse wind van het jongerenprotest had al een impact op de nationale betoging van 19 mei. Het kan een inspiratie zijn voor andere lagen van de bevolking om het protest op te voeren.

Dat massaprotest een beslissende rol kan spelen, zagen we destijds met de beweging tegen de oorlog in Vietnam. Op het hoogtepunt van die beweging staakten in de VS 4 miljoen studenten in de VS. Dat was meer dan de helft van alle studenten samen! Ruim 700 hogescholen, universiteiten en middelbare scholen waren volledig dicht. De impact was toen bijzonder direct, gezien de dreiging die de militaire dienstplicht voor de jongeren inhield. Het protest tegen de oorlog ging gepaard met een algemene revolutionarisering onder jongeren die de hoop op maatschappijverandering vestigde. Het jongerenprotest toen ging gepaard met strijd van de werkende klasse, met in 1970 bijvoorbeeld 5.716 stakingen in de VS waaraan 3 miljoen werkenden deelnamen. Dat jaar kende zelfs de grootste wilde staking in de VS, met 200.000 postmensen die het werk neerlegden. In Frankrijk deed de combinatie van jongerenprotest en massale stakingen van de werkende klasse zelfs het kapitalisme wankelen. Systeemverandering is vandaag meer dan ooit nodig.

De campusbezettingen leggen ook een ander probleem bloot. De banden tussen universiteiten en de Israëlische kolonisatie en staatsterreur zijn ook een uitdrukking van de marktlogica die het hoger onderwijs steeds meer in de greep houdt. Het gebrek aan publieke middelen leidt tot een zoektocht naar private middelen. In dit tijdperk van wanorde betekent dat ook financiering op basis van bewapening, greenwashing en alle andere problemen van het kapitalisme. Onderwijs en onderzoek staan niet ten dienste van het algemeen belang, maar van het kapitalisme en het imperialisme. Ook op dat vlak zien we dat heel het systeem schuldig is.

Het jongerenprotest is inspirerend. De militante tradities en het klassenbewustzijn staan nog niet op hetzelfde niveau als in de jaren 1960 en 1970, maar deze generatie leert erg snel bij en vestigt nieuwe tradities. Van #MeToo over Black Lives Matter tot de klimaatstakingen: de jongeren komen in al hun diversiteit in opstand tegen het kapitalisme. Die opstand verder organiseren en richting geven, door vanuit de beweging de discussie te voeren over volgende stappen en alternatieven voor de horror van het kapitalisme, is wat revolutionaire marxisten vandaag doen. Het kapitalisme in crisis toont steeds meer elementen van barbarij, maar wij staan voor een socialistische samenleving.

Delen:
Printen:
Voorpagina van De Linkse Socialist