MIVB: een nieuwe laag van militanten staat op

MIVB: INTERVIEW MET EEN DELEGEE

Bij de MIVB (tram, bus en metro in Brussel) vechten de arbeiders al meerdere maanden voor een verbetering van de werkomstandigheden. Verschillende stakingsdagen van 24 uur grepen plaats. Ze kwamen er vooral onder impuls van militanten van de ACOD. We interviewden Marco Devuyst, ACOD-delegee in het depot van Haren.

Guy Van Sinoy

Was er de laatste maanden een verandering in de houding van de arbeiders?

– Marc Devuyst: Ja, de reactie is totaal anders dan vroeger. Vandaag wordt er gemeenschappelijk gedacht: de problemen van alle personeelscategorieën liggen op tafel, individuele verschillen werden terzijde geschoven. Er is een radicalisatie bezig en er vindt veel discussie plaats. Dat zie je bijvoorbeeld in de deelname van basismilitanten aan de algemene vergaderingen van de ACOD.

Er is dus een nieuwe laag van arbeiders die deelneemt en die voordien geen syndicale militanten waren?

– M.D.: Ze schakelen zich in in de discussies en de gevoerde acties. Tijdens de laatste stakingsdagen kreeg ik soms meer hulp van die nieuwe militanten dan van sommige delegees die, uiteindelijk, niet gedaan hebben wat ze moesten doen. Als je ziet dat het gaat om arbeiders die jarenlang niets zegden, maakt dat wel indruk. Ze hebben met ons het terrein geëffend, omdat ze zagen welk gevaar er aankwam.

Zijn er veel jongeren onder die arbeiders die overgingen tot actie?

– M.D.: Behoorlijk wat jongeren van 25 of 26 jaar, die 4 of 5 jaar anciënniteit hebben, zijn niet enkel gerijpt in leeftijd maar ook in hun denken en vooral in actie. De radicalisatie is er niet enkel bij jongeren: ook arbeiders van 30, 40 en 50 waren betrokken. Maar de dynamiek is natuurlijk verschillend: op 50 jaar blijft een arbeider eerder de hele dag aan het piket dan nog in zijn auto te springen om in een ander depot te gaan kijken en een piket te versterken dat er behoefte aan heeft.

Hoe zie je je rol als delegee?

– M.D.: Hoewel het mij passioneert, is het moeilijk: we zijn geconfronteerd met mensen die bij de MIVB een relatief kalm leven op het werk hebben gekend, aangezien de MIVB sociaal vrij rimpelloos was, en nu hebben we te maken met een agressieve directie. Op het terrein beginnen meer en meer arbeiders op dezelfde manier te denken, maar het proces is ongelijk. Soms is het moeilijk om alles samen te brengen: de buitensporige gevoelens te temperen en tegelijk diegenen die het meest twijfelen, warm te maken voor collectieve actie. Dit alles ook door duidelijke en begrijpelijke informatie te geven.

Welk soort druk probeert de directie uit te oefenen?

– M.D.: Een voorbeeld: een buschauffeur wiens vrouw op het punt staat om te bevallen, krijgt een sms dat hij ze dringend naar het ziekenhuis moet voeren. Na het stoppen van zijn bus belt hij zijn vrouw om haar te vragen dat ze de dispatching waarschuwt – wat ze ook doet. De dispatching verwittigt het depot, dat antwoordt dat dit niet erg is en dat men de chauffeur tot aan het einde van zijn dienst – die bijna gedaan is – moet laten rijden. Dan zou hij niet moeten worden vervangen op zijn lijn. Het is schandalig, totaal in strijd met de geldende regels, maar vooral op menselijk vlak is dit volledig ontoelaatbaar!

MIVB in het kort

2 delegees van het ACV uitgesloten!

Het ACV heeft op een bureaucratische manier twee delegees uitgesloten. Onder meer Max Feraille, die deelnam aan de stakingen omdat hij het slechte akkoord, getekend door de ACVen ACLVB-secretarissen, verwierp. In dit geval voorziet de wet dat de delegee zijn mandaat behoudt tot aan de Ondernemingsraad of het Comité voor Preventie en Bescherming op het Werk. Enkele weken geleden was de directie al op de hoogte van de uitsluitingen, aangezien ze op de Ondernemingsraad verkondigde dat Max Feraille er binnenkort geen deel meer van zou uitmaken. Heeft Naniot, de secretaris van het ACV, het op dit punt op een akkoord gegooid met de directie?

Staking op 10 januari

Begin december besliste de vergadering van ACOD-militanten om de strijd verder te zetten en een nieuw akkoord over de rittijden af te dwingen. Men besliste om niet te staken tijdens de examens in de middelbare scholen, maar wel op 24 december. De vergadering van 16 december besliste de staking van 24 december echter uit te stellen tot 10 januari. 24 december zou weinig effect hebben gehad op de bedrijven (veel arbeiders zijn op vakantie) en zou vooral de reizigers aan de vooravond van kerstmis raken.

Delen: Printen: