Oorlogen, instabiliteit, ongelijkheid, klimaatrampen … Enkel arbeidersbeweging kan alternatief bieden voor tijdperk van wanorde

Meer en meer komen we terecht in een wereld waarin de crisis van het kapitalistisch systeem en de samenleving leidt tot steeds radicalere antwoorden. Die komen niet enkel van gekke politieke randfiguren, of volgens anderen van de actievoerders die voor hun rechten opkomen. Meer en meer duwt de crisis van de samenleving regeringsleiders in de richting van een meer radicale koers. 

Artikel door Michael Bouchez uit maandblad De Linkse Socialist

Dat zagen we al met Trump als president, de inval van Poetin in Oekraïne, maar ook met de poging van Hamas om de Palestijnse strijd opnieuw legitimiteit te geven en vooral met het bloedbad aangericht door de Israëlische heersende klasse. In deze wereldwijde periode van multicrisis spatten vroegere zekerheden uit elkaar. Allerlei krachten zoeken daarin hun plaats.

De toenemende wereldwijde spanningen tussen wereldmachten en de geopolitieke breuken van de nieuwe Koude Oorlog rond de blokken van het Amerikaanse en het Chinese kapitalisme, kunnen tot nog meer oorlogen en uitbraken van conflict leiden. Voor de heersende klasse is het de enige uitweg en de verderzetting van hun politieke logica. Voor de wapenindustrie is het kassa kassa. 

Tegelijkertijd is er ook verzet. De solidariteit tegen oorlog in Oekraïne en vooral de massale steun aan het Palestijnse volk tonen dat de bloeddorstigheid van hun ‘oplossingen’ bestreden wordt. Massaprotest is altijd een waarschuwing voor regeringen en de heersende klasse. Het herinnert hen eraan dat ze niet om het even wat kunnen doen. Het toont aan dat er een dam kan gebouwd worden tegen hun oorlogszucht.

Niet enkel conflicten tussen landen, maar ook interne spanningen en polarisatie zijn eigen aan deze periode. Dit jaar trekken 2 miljard mensen in 50 landen naar de stembus. Deze verkiezingen kunnen in grote mate een voortzetting zijn van hoe 2023 eindigde met de overwinning van Javier Milei in Argentinië en de winst van Wilders in Nederland. Beiden illustreerden hoe de partijen van het establishment hun krediet in een snel tempo verliezen. In de VS kan Trump op die basis opnieuw momentum verzamelen om te winnen. 

De heersende klasse weet zelf niet hoe om te gaan met dergelijke figuren. Ze maken deel uit van de elite van de samenleving, maar ze baseren zich op de woede tegen die elite en op de uitzichtloosheid. Hun radicale discours bedreigt het status quo en kan een tegenreactie opwekken van verzet en strijd tegen de waanzinnige verdeel- en heerspolitiek. Onmiddellijk na de verkiezing van Trump in 2016 brak massaal protest uit. 

Tegelijkertijd is het net hun beleid van jarenlange afbraak van diensten, arbeidsvoorwaarden en de individualisering van de samenleving die de polarisatie voedt. Dat Trump nu opnieuw kans maakt, is enkel te danken aan de verderzetting van de establishmentpolitiek door Biden. Rechtse en extreemrechtse populisten van allerlei slag winnen vandaag op basis van het failliet van het establishment. De wanhoop leidt tot stemmen op alles wat tegen de schenen van hetzelfde establishment lijkt te schoppen. De desinformatie, alternatieve feiten en de poging om alles fake news te noemen zijn direct verbonden met het volledige diskrediet van de samenleving waarin we vandaag leven, van haar vertegenwoordigers en al haar instellingen. 

Een antwoord van links organiseren

Een tijdperk van wanorde brengt monsters voort. Dat is een gevaar voor de werkende klasse. We moeten ons hierop voorbereiden door ons te baseren op de al aanwezige wil om in strijd te gaan. 

De crisis van het establishment is zichtbaar in sociale bewegingen, het klimaatprotest, vakbondsacties, solidariteit met Palestina en in strijd tegen discriminatie en onderdrukking. De normen en waarden die het kapitalisme verdedigt in de vorm van genderrollen, racistische vooroordelen, autoriteit … worden in vraag gesteld en brengen een groeiende groep mensen en vooral jongeren in actie. 

Strijd is de beste manier om van ongenoegen naar sociale verandering te gaan. Het is de beste manier om onze eisen en bekommernissen centraal te stellen en om werkenden van alle achtergronden bijeen te brengen rond onze gemeenschappelijke belangen. Zo biedt sociale strijd ook een antwoord op extreemrechts en zijn haat tegen feministen, LGBTQIA+personen, mensen met een andere religie, vluchtelingen …

De crisis van de pro-kapitalistische partijen vergroot de ruimte voor het Vlaams Belang dat ‘ander en beter’ belooft. De gevestigde partijen zijn verantwoordelijk voor hun eigen diskrediet, zij zijn geen deel van de oplossing en kunnen geen antwoord vormen op extreemrechts. De groei van de PVDA toont dat er ook een openheid is voor een links alternatief voor de pro-kapitalistische partijen en voor extreemrechts. LSP ondersteunt dit en roept op om voor de PVDA te stemmen en zo het debat aan te gaan over hoe een echt links beleid eruit ziet en hoe dit tot stand komt.

Een echt links beleid vertrekt van de noden in de samenleving en collectieve oplossingen. Dat betekent massale publieke investeringen in alle publieke diensten en de financiering hiervan met de middelen die vandaag toegeëigend worden door een kleine minderheid van superrijken. Hogere lonen en pensioenen, meer geld voor onderwijs, kinderopvang, sociale huisvesting … en een rijkentaks om dit te financieren, zijn eisen die ons verenigen. Extreemrechts staat daar haaks op en meet zich enkel een sociaal imago aan als het dat kan gebruiken om meer verdeeldheid te zaaien. 

Doorheen strijd wordt duidelijk dat we tegenover het kapitalisme staan. Daartegenover is er nood aan een links en socialistisch alternatief waarin de werkende klasse betrokken wordt om door eenheid in strijd onze gemeenschappelijke belangen te verdedigen.

Delen:
Printen:

Steun ons: plaats uw boodschap in onze mei-editie!

Voorpagina van De Linkse Socialist

Uw boodschap in onze mei-editie