Recensie. ‘The Woman in Me’ van Britney Spears

Door Harper Cleves (Socialist Party, ISA in Ierland)

De autobiografie van Britney Spears, ‘The Woman in Me’, is scherp en aangrijpend. In tegenstelling tot veel dergelijke boeken van beroemdheden, heeft Spears een duidelijke eigen stem. Van het aanklagen van vrouwenhaat in de entertainmentsector tot de generatiedynamiek die centraal in haar beruchte en wrede curatele, Spears schrijft met nederigheid en pit. Je moet al een vastberaden cynicus zijn om dit boek uit te lezen zonder een vurig pleitbezorger van Britney Spears te worden.

“De boekjes leken niets liever te doen dan een foto te publiceren met de kop ‘Britney Spears got HUGE’ Kijk, ze draagt geen make-up’. Alsof die twee dingen een soort zonde waren, alsof wat bijkomen iets onaardig was wat ik hen persoonlijk aandeed, een verraad. Wanneer had ik beloofd om de rest van mijn leven 17 te blijven?”

Zelfs op het hoogtepunt van haar populariteit werden onmogelijke verwachten gesteld door een sector die haar seksualiteit en jeugdigheid ten volle wilde uitbuiten voor winst. In 1998, aan de vooravond van grote roem met haar hitsingle ‘Baby one more time’, had ze een controversiële fotoshoot voor Rolling Stone met fotograaf David LaChapelle.  De 17-jarige Britney kijkt naar de camera in haar ondergoed, ze zit op een zijdeachtig roze laken met een telefoon in de ene hand en een teletubby knuffel in de andere. Dit was het beeld van een tienerfantasie die de industrie haar aanmoedigde te zijn. Vanaf het moment dat ze bekend werd, dook de vraag over haar maagdelijkheid steeds weer op. Toen Britney Spears outfits droeg die haar middenrif op het podium onthulden, werd ze verweten ‘een slecht voorbeeld voor de kinderen’ te zijn. Toen ze zelf amper tien jaar was, nog een kind, kreeg ze in de media al vragen over haar liefdesleven.

In de nasleep van haar publieke scheidingen met Justin Timberlake en Kevin Federline, merkt Spears op hoe verschillend ze werd behandeld door de mannen in haar leven. Als Britney als vrouw van midden twintig op één date ging, naar één feestje, naar één club met haar vriendinnen, was ze een slet, een slechte moeder, een gewetenloze flirt die het hart van Justin Timberlake brak. Justin Timberlake’s voorliefde voor afspraakjes en relaties werd daarentegen aangeprezen. Kevin Federline was een modelouder.

Spears openbare instorting in 2008 vond plaats na bijna twee jaar van opeenvolgende zwangerschappen, het einde van een huwelijk en een controversiële voogdijstrijd over twee kinderen die ze beschouwde als de lichtpunten van haar leven, en dat alles terwijl ze onophoudelijk werd achtervolgd door de paparazzi. In plaats van met zorg behandeld te worden in deze vreselijke omstandigheden, werd met haar gelachen. Tijdens een awardshow grapte komiek Sarah Silverman dat Britney Spears op 25-jarige leeftijd alles had bereikt wat de moeite waard was en omschreef haar kinderen, waarvoor ze moeite deed om het voogdijschap te behouden, als ‘de meest schattige fouten die je ooit zal zijn’.

Britney werd onder voogdijschap gesteld. Dit kwam voort uit een afschuwelijke periode in het leven van Spears. Het maakte haar gevoel van isolement enkel maar groter. Haar vader, bijgestaan door de rest van de dichte familie, beweerde haar te beschermen en te verzorgen, maar behandelde haar eigenlijk als een circusact. Hij bepaalde wat ze at, de kleren die ze droeg, de liedjes die ze opvoerde op het podium, zelfs wanneer ze wanhopig rust nodig had. Ze had het gevoel dat ze hier wel mee moest instemmen om contact met haar zonen te kunnen behouden. Daarom gaf ze toe.

Zelfs bij het beschrijven van de schrijnende dynamiek van haar familierelaties, combineert Spears de harde waarheid met een empathie die bijna misplaatst lijkt. Ze vertelt over generaties van familietrauma’s – haar grootvader, de vader van haar vader, stuurde twee van zijn vrouwen naar psychiatrische inrichtingen als een vorm van gevangenschap en was een vreselijke misbruiker. Spears vertelt dat haar vaders kilte aangeleerd was en dat dit voortkwam uit zijn eigen moeilijke jeugd – en dus toont ze medeleven, zelfs terwijl ze erkent dat hij haar 13 jaar lang gevangen hield en uitbuitte.

Britney Spears heeft niet voor niets zoveel betekend voor vrouwen en de lgbtqia+ community in de hele wereld – haar strijd voelt onmiskenbaar verbonden met de onze. De meeste vrouwen hebben nooit ook maar een greintje van de kritiek meegemaakt die Britney Spears in haar leven heeft gehad, maar we zien allemaal een glimp van onze eigen ervaringen in die van haar. De verwachting van eeuwige jeugd en schoonheid, van sexy en spontaan zijn, maar ook van onschuld en gehoorzaamheid. De meesten van ons zijn gelukkig nooit opgesloten, maar we hebben ons wel uitgebuit gevoeld. We hebben het gevoel gehad dat onze lichamen, onze keuzes, onze seksualiteit niet helemaal van onszelf waren; een waarheid die steeds scherper wordt in een wereld waarin onze rechten voortdurend onder vuur liggen, van deelname van trans personen aan sportwedstrijden over genderbevestigende zorg tot toegang tot abortus.

Toen we ‘Free Britney’ riepen, toen we het op onze T-shirts droegen, het op onze sociale media plaatsten, het op een bord bij een protest droegen – meenden we het. We hebben Britney bevrijd. Maar we zullen ook onszelf bevrijden. We hebben ook nooit beloofd dat we zeventien zouden blijven.

Delen:
Printen:

Steun ons: plaats uw boodschap in onze mei-editie!

Voorpagina van De Linkse Socialist

Uw boodschap in onze mei-editie