Israëlische regering onderdrukt de solidariteit met de Palestijnse massa’s

De roep om een wapenstilstand weerklinkt over de hele wereld, ondanks het betogingsverbod in sommige landen. We waren met tienduizenden in Brussel op 11 november en er waren tot 800.000 betogers in Londen. Ook in Israël zijn er betogers dei de repressie trotseren om het einde te eisen van het verschrikkelijke Israëlische offensief tegen Gaza en van de bezetting.

door Laura (Brussel) uit maandblad De Linkse Socialist

Na de aanval van Hamas op 7 oktober waarbij minstens 1400 doden vielen, is er onder de bevolking van Israël een sterk gevoel van nationalistische wraak. De gevestigde media steunen Netanyahu en spelen een grote rol in de beruchte propaganda voor het moordzuchtige beleid. De realiteit van de bombardementen in Gaza wordt nauwelijks genoemd en journalisten mogen er niet naartoe. Toch is er ook solidariteit. Bedoeïenen, een nomadisch Arabisch volk dat in vaak zeer precaire kampen in Israël woont, behoorden ook tot de slachtoffers van de Hamas-aanval. Zij konden al snel rekenen op de hulp en solidariteit van Joodse Israëli’s. 

Vredesactivisten en linkse organisaties, zoals onze zusterorganisatie Socialistische Strijdbeweging, zijn actief in het verzet tegen het Israëlische staatsterrorisme. Families van gijzelaars komen in actie rond eisen als ‘Iedereen voor iedereen’, een wapenstilstand voor de uitwisseling van alle gijzelaars die worden vastgehouden door Hamas en de Israëlische staat. Deze eis betekent op zich echter nog geen einde van het bloedbad door het Israëlische leger. Het is nodig om verder te gaan. 

Alleen al kritiek uiten op het Israëlische regime leidt tot het risico om gearresteerd te worden of om afgedankt te worden en op een zwarte lijst terecht te komen. De universitaire autoriteiten en extreemrechtse groeperingen ontketenen een ware heksenjacht op iedereen die solidair is met de Palestijnse massa’s of op integere journalisten, zoals Israel Frey, die met zijn gezin moest onderduiken. Ofer Cassif, een parlementslid van Hadash (een Israëlische linkse partij die Joden en Arabieren verenigt), werd de toegang tot het parlement ontzegd omdat hij opriep tot het beëindigen van de bezetting en het militaire offensief. Leden van deze partij werden meteen gearresteerd op een kleine vredesactie in Nazareth.

Regering-Netanyahu: een reus op lemen voeten

Netanyahu gebruikt de schok die volgde op de aanval van 7 oktober, maar hij heeft moeite om de ineenstorting van zijn populariteit en die van zijn Likoed-partij een halt toe te roepen. Volgens een recente opiniepeiling wil 66% van de Israëli’s dat hij na het militaire offensief aftreedt. Hij staat ook onder toenemende internationale politieke druk, wat hem in een netelige positie brengt.

In 2019 werd hij als eerste Israëlische regeringsleider in functie aangeklaagd wegens corruptie, fraude en vertrouwensbreuk. Zijn poging tot hervorming van het gerecht bracht een krachtige sociale beweging op gang die 9 maanden duurde. Tienduizenden mensen betoogden regelmatig tegen de kosten van levensonderhoud (Tel Aviv was in 2021 de duurste stad ter wereld), tegen de huizencrisis, tegen economische ongelijkheid, tegen antidemocratische aanvallen, in verdediging van de rechten van vrouwen en LGBTQIA+ personen … De regering had ondertussen enkel oog voor de kolonisten en economische elites.

Wat Netanyahu uiteindelijk aan de macht houdt, is niet de steun van de bevolking voor zijn politieke project, maar eerder de zwakte van de Israëlische oppositie en linkse partijen. De verschrikkingen van het militaire offensief leggen de barbaarsheid van het systeem bloot. Dit kan aanleiding geven tot strijd tegen de oorlogsprofiteurs, tegen onderdrukking, enzovoort. Deze strijd kan de grenzen tussen gemeenschappen overstijgen, zoals al het geval was tijdens de Waardigheidsstaking in 2021 of tijdens de Eerste Intifada (1987-1993). Dit is het soort terrein dat het meest bevorderlijk zal zijn voor een politiek alternatief voor het bezettingsregime.

Delen:
Printen:
Voorpagina van De Linkse Socialist