EU en haar grondwet: een neo-liberaal wangedrocht

Alle lidstaten van de Europese Unie moeten zich in de komende twee jaar uitspreken over het voorstel voor de nieuwe Europese grondwet. In België zal dat waarschijnlijk gaan via een stemming in het parlement, maar het is mogelijk dat we naar de stembus moeten trekken voor een referendum in mei of juni 2005.

Jean Peltier

Waartoe dient deze Grondwet?

Waartoe moet die Grondwet dan dienen? Deels om de juridische regels vast te leggen waarrond de Europese Unie van 25 lidstaten moet functionneren.

Maar daartoe beperkt het zich niet. Ze stelt voornamelijk een economisch, sociaal en politiek model voor voor de EU waar de regeringen zich naar moeten schikken op straffe van zware sancties. En gezien de Grondwet, eenmaal goedgekeurd, enkel aangepast kan worden na een unaniem akkoord van alle lidstaten, is het duidelijk dat de tekst zich nog een flink aantal jaren zal doen gelden!

De vier grote Europese en Belgische politieke families: christenen, liberalen, socialisten en groenen zijn voorstander van deze Grondwet. De socialistische partijen trachten de Grondwet verkocht te krijgen door de enkele verwijzingen naar een sociaal Europa, volledige tewerkstelling en sociale vooruitgang te benadrukken. Maar het gaat hier enkel over intentieverklaringen die door geen enkele concrete maatregel wordt gedekt. De talrijke verwijzingen naar de markteconomie, de competitiviteit en de vrije concurrentie, worden daarentegen ingeblikt door honderden praktische richtlijnen, voortaan ingebijteld in het marmer van de Grondwet.

Nee aan de Grondwet en de Europese Unie!

De Grondwet versterkt ook de controleprocedures en eist dat de “lidstaten het bereiken van de missie van de Unie vergemakkelijken en zich onthouden van elke maatregel die mogelijkerwijze de verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie in gevaar brengt”. En wat zijn dan deze doelstellingen?: “het vrij verkeer van kapitaal” en “de vrije, onvervalste vrije concurrentie”.

Onder die voorwaarden zou een regering onder druk van een arbeidersmobilisatie nooit meer een sector in moeilijkheden kunnen subsidiëren, kunnen hernationaliseren of een controle plaatsen op de bankverrichtingen want dat zou concurrentievervalsing zijn!

Ten laatste beperkt de Grondwet zich niet tot de binnenlandse politiek. Terwijl het de lidstaten “oproept” om hun “budgettaire discipline” te verstrakken – dat wil zeggen de hakbijl in de sociale uitgaven zetten – voorziet de Grondwet een in strikte richtlijnen voor lidstaten om hun “militaire capaciteiten geleidelijk te vergroten” en om de nauwe samenwerking met de NAVO aan te halen.

Voor een socialistisch Europa

De Grondwet verdiept de ultraliberale politiek die de Europese Commissie en de nationale regeringen al sinds een dertigtal jaren aanhangen. Ze vertaalt slaafs de belangen van de Europese burgerijen: de systemen van sociale bescherming aanvallen, de salarissen verlagen en het verzet van de arbeiders verzwakken teneinde de positie van de E.U. in een context van internationale concurrentie te versterken. LSP roept niet enkel op om het Grondwetsvoorstel te verwerpen, maar om heel het Europees kapitalistisch raderwerk te verwerpen. Enkel een Federatie van socialistische staten van Europa kan duurzame welvaart en vrede bieden aan de bevolking van het oude continent.

Delen: Printen: