Franstalig onderwijs. Actieplan nodig om onderwijscrisis te stoppen.

Strijden voor middelen op basis van de noden. Voor betere werk- en leeromstandigheden

Volgende stap: de algemene staking van 9 november

Wat is er veranderd sinds de laatste betogingen en de beloften van de minister? Niets! Het is nog erger. We zijn aan het eind van ons Latijn, ook al is het nog maar het begin van het schooljaar. De inflatie bedraagt meer dan 11%. Ouders vinden het steeds moeilijker om het schoolgeld te betalen. Scholen zetten de verwarming niet aan uit angst voor de rekeningen. Enzoverder. Er is geen oplossing gegeven. Geen enkele!

Pamflet van LSP/PSL op de betoging van het Franstalig onderwijspersoneel vandaag in Namen

De staat van de infrastructuur was al eerder een probleem, wat zal er in de komende winters gebeuren? De meeste scholen weigeren voorlopig om de verwarming aan te zetten en de minister van Onderwijs treitert ons met de ‘dikketruiendag’ voor het milieu, terwijl het in veel gebouwen efficiënter zou zijn om de ramen te vernieuwen. Wie kan vandaag nog ontkennen dat de eerdere ‘hervormingen’ van het onderwijs geen pedagogische doelstellingen hadden, maar gericht waren op besparingen en een geleidelijke privatisering van het onderwijs?

De meeste scholen weigeren voorlopig om de verwarming aan te zetten en de minister van Onderwijs treitert ons met de ‘dikketruiendag’ voor het milieu, terwijl het in veel gebouwen efficiënter zou zijn om de ramen te vernieuwen.

Delen: Printen:

Leerlingen verlaten steeds vaker de school. Er zijn meer zelfmoordpogingen, er is een algemene malaise en enorme sociale ongelijkheid. Ook veel collega’s geven het op en verlaten het onderwijs. De uitstroom van collega’s stoppen, betekent vechten voor een verandering van het hele systeem. We hebben geen andere keuze!

Er is nood aan drastisch meer publieke middelen voor het onderwijs zodat de infrastructuur beter kan, naast echt gratis onderwijs, de aanwerving van meer personeel (zowel onderwijzend personeel als anderen), het beperken van het aantal leerlingen per klas …

De woede bleek al op de drie onderwijsbetogingen eerder dit jaar: op 10 februari met 10.000 in Brussel, op 29 maart met 7.000 in Bergen en in mei met 15.000 in Luik. En nu zijn we hier voor de vierde onderwijsbetoging dit kalenderjaar.

Er is een actieplan voor een langere termijn nodig gericht op het behalen van overwinningen. Tussen de stakingsdagen in hebben we nood aan lokale acties om de dynamiek te versterken en de aandacht te vestigen op de dagelijkse omstandigheden in de scholen. Werkonderbrekingen en plaatselijke bijeenkomsten helpen bovendien het bewustzijn te vergroten over onze collectieve kracht.

Twee weken geleden organiseerde het personeel van een Brusselse school een werkonderbreking met 16 leerkrachten, waardoor het team zich bewust werd van de kracht van een gezamenlijke strijd. Het zette druk om de verwarming aan te zetten en om enkele noodzakelijke kleine werkzaamheden aan het gebouw uit te voeren. Dit versterkte de vastberadenheid van de 16 leerkrachten in die school om naar de betoging te komen! De vakbondsdelegatie op deze school wachtte niet op ordewoorden van bovenaf en nam de organisatie van de strijd in eigen hand. Een dergelijke dynamiek kan een globaal actieplan alleen maar versterken.

Om echt voldoende publieke middelen voor onderwijs af te dwingen, is er nood aan een heel andere samenleving. Vorige week waren het de spoormensen die om soortgelijke redenen staakten. Alle openbare diensten worden gekraakt. Het is een keuze in de kapitalistische samenleving om onvoldoende middelen te voorzien voor openbare diensten. Er is nochtans geen gebrek aan geld in de kas van de grote bedrijven, in het bijzonder in de energiesector.

De algemene staking van 9 november biedt ons de mogelijkheid om strijd samen te brengen. Dat is ook belangrijk als volgende stap in de onderwijsbeweging.

Onze eisen:

  • Onmiddellijke afschaffing van de regeling voor de beoordeling van het personeel, die tot doel heeft om personeel gemakkelijker te kunnen ontslaan, wat hen onder druk zet zonder hen te helpen.
  • Onmiddellijke intrekking van alle ‘hervormingen’ in het kader van het ‘Excellentiepact’, waardoor scholen met elkaar concurreren en de werkdruk van al het personeel wordt verhoogd ZONDER dat er problemen worden opgelost: de territoriale clusters, de hervorming van het hoger onderwijs, de hervorming van de Psycho-medische sociale centra en de bemiddelaars, enz.
  • Kwaliteitsonderwijs in een gezonde omgeving: maximaal 15 leerlingen per klas voor gewone scholen en minder voor speciale scholen.
  • Massale aanwerving van personeel: opvoeders, logopedisten, maatschappelijk werkers, psychologen, secretariaatsmedewerkers, leerkrachten, enz.
  • Alles wordt duurder, maar onze lonen houden geen gelijke tred. Afstemming van de laagste loonschalen op de hoogste en beëindiging van onzekere contracten.
  • Goede en gezonde infrastructuur: nieuwe scholen bouwen en bestaande renoveren!
  • Massale publieke herfinanciering van de sector om echt gratis en kwalitatief goed onderwijs te garanderen!
  • Voor onze portefeuille en voor de energietransitie: nationalisatie van de energiesector onder democratische controle en beheer!
  • Aangezien een zieke samenleving die gebaseerd is op winst en niet op onze behoeften alleen maar kan leiden tot een falend onderwijs, en omgekeerd, moeten we het systeem veranderen: voor een democratische socialistische samenleving.
Delen: Printen: