My body, my choice! Stop de rechtse aanvallen!

Een kind is een keuze, abortus is een recht

Een halve eeuw na de historische verwezenlijking van abortusrechten in de VS in 1973 heeft het Hooggerechtshof de 73% van de Amerikanen die voorstander zijn van abortusrechten en al diegenen die zwanger kunnen worden een klap uitgedeeld. De intrekking van Roe v Wade, de uitspraak waarmee abortus werd toegelaten, zorgde voor luid vreugdegejoel onder allerhande reactionairen. Zo wees een rechter enkele weken later het verzoek om abortus door een tiener af omdat ze daar te onvolwassen voor zou zijn. Om voor een kind te zorgen of voor de psychologische gevolgen van een ongewenste zwangerschap, speelde dat argument niet voor de rechter!

door Emily Burns, nationaal coördinatrice van Campagne ROSA

Bijna de helft van de Amerikaanse staten heeft sinds de intrekking van Roe v Wade het recht op abortus volledig verboden of is bezig dit te doen. Er staan straffen tot 10 jaar gevangenis op een abortus of hulp bij abortus. De feministische strijd heeft de afgelopen jaren belangrijke overwinningen rond abortusrechten geboekt in Ierland, Argentinië en Mexico. Rechtse krachten proberen dit wereldwijd terug te draaien in de nasleep van de beslissing van het Amerikaans Hooggerechtshof. Er is een offensief tegen vrouwen en LGBTQIA+ personen in Italië, Spanje … Fundamentalisten kwamen zelfs in ons land actie voeren met de boodschap dat abortus “een zonde” is. Tot hiertoe zonder veel succes: het groepje dat op 20 augustus in Gent opdook werd meteen van antwoord gediend door spontaan protest van omstaanders.

In januari stierf een 37-jarige vrouw in Polen na weken van kwelling omdat de wet haar dwong een dode foetus zeven dagen in haar baarmoeder te houden terwijl ze zwanger was van een tweeling. De reactionairen die over de lichamen van vrouwen willen beslissen, durven zich ‘pro-life’ noemen terwijl ze bloed aan hun handen hebben! Dat geldt overigens ook voor regeringen die besparen, de gezondheidszorg uithongeren en het moeilijk maken om een abortus uit te voeren.

Geen vertrouwen in de ‘progressieve’ partijen

Schokkend genoeg hebben de Democraten en hun NGO-bondgenoten geweigerd een vinger uit te steken om terug te vechten. De miljoenen mensen mobiliseren die geschokt zijn door deze halve eeuw achteruitgang, doen ze niet. Ze komen niet verder dan een oproep om de volgende keer voor de Democraten te stemmen. Joe Biden kan meteen een decreet ondertekenen dat het openen van abortusklinieken op federaal grondgebied in elke staat mogelijk maakt, ook in staten waar abortus nu verboden wordt. De abortuspil kan in een oogwenk in heel het land verkrijgbaar zijn op basis van richtlijnen van de federale gezondheidsdienst FDA, waarbij eventuele beperkingen door staten aan de kant worden geschoven en gebruik wordt gemaakt van de federale controle op de postdiensten om ervoor te zorgen dat de zendingen niet worden geblokkeerd. Dat doen de Democraten niet. Ze zijn deel van het probleem, niet van de oplossing.

Mooie woorden van partijen die vervolgens geen enkele dadendrang aan de dag leggen, betekenen niets. Dat weten we in België ook maar al te goed. In ons land is abortus gedecriminaliseerd onder bepaalde voorwaarden, zoals de verplichte bedenktijd van een week (alsof vrouwen daarvoor nog niet nagedacht hebben?!). Abortus is enkel mogelijk in de eerste 12 weken zwangerschap, wat te kort is, vooral omdat het niet gemakkelijk is een centrum te vinden dat abortussen uitvoert. De eerste zoekresultaten op internet zijn bijvoorbeeld verborgen ‘pro-life’ organisaties. De wachtlijsten worden bovendien langer door een gebrek aan middelen.

Op papier is er een parlementaire meerderheid om abortus uit het strafrecht te halen, de bedenktijd te verkorten tot 48 uur en de mogelijkheid tot abortus te verlengen tot 18 weken. In de zomer van 2020 zei de PS dat dit wetsvoorstel enkel nog op het advies van experts moest wachten vooraleer het gestemd werd. Dat was niet waar. Bij de vorming van de Vivaldi-regering in oktober 2020 zijn alle meerderheidspartijen gezwicht voor de chantage van CD&V om het voorstel niet op de agenda te zetten. In feite zijn vrouwenrechten voor de sociaaldemocraten en groenen vooral een pasmunt in onderhandelingen.

Ze werpen daartegenover op dat het komt door de rechtse partijen in Vlaanderen. Dat argument kan moeilijk gebruikt worden voor de zaken waar de Waalse regering of de lokale besturen voor bevoegd zijn. De centra voor gezinsplanning schreeuwen al jaren om meer middelen. De sociale sector, waar veel vrouwen werken, staat overal op een hongerdieet. Ze kunnen moeilijk beweren dat de rechtse Vlaamse partijen verantwoordelijk zijn voor het feit dat de kinderbijslag in Wallonië lager is dan in Vlaanderen, ook al dekt de kinderbijslag nergens de reële kosten van de opvoeding van een kind.

Op het vlak van het onderwijs zijn we nog ver verwijderd van klassen van 15 leerlingen zodat beter onderwijs mogelijk wordt, ook over relaties, emoties en seksualiteit. Dit zou niet alleen een aantal ongewenste zwangerschappen kunnen voorkomen, maar ook toelaten om een begrip als toestemming uitgebreid te bespreken. Het onderwijzend personeel krijgt nog steeds geen opleiding in de preventie van ongepast gedrag en in seksuele en reproductieve gezondheid.

Schoolreglementen staan nog bol van waardeoordelen (“correct”, “fatsoenlijk”, “vulgair” of “provocerend” gekleed zijn). Franstalig onderwijsminister Caroline Désir (PS) staat nog steeds toe dat scholen jongeren naar huis sturen op die basis. Op gemeentelijk niveau doen de partijen die zich “pro-keuze” noemen niets aan de wachtlijsten voor kinderopvang (er is slechts plaats voor één kind op drie in Wallonië), sociale huisvesting en andere voorzieningen. Dat zijn nochtans essentiële zaken bij een beslissing om al dan niet een kind te krijgen. Er is nog steeds geen gratis en degelijke anticonceptie die toegankelijk is voor iedereen. In Brussel is het aantal abortussen hoger, onder meer omdat mensen-zonder-papieren geen toegang hebben tot voorbehoedsmiddelen.

Slimme communicatie op sociale media dient slechts om de hypocrisie van de gevestigde partijen te verbergen. We kunnen enkel vertrouwen op onze eigen kracht en onze vastberaden mobilisatie om stappen vooruit af te dwingen in het reële leven.

 

 

Seattle is ‘vrijstad’ voor abortus. Overwinning van werkenden en socialisten

Republikeinse staten willen wetten aannemen om te voorkomen dat wie een abortus wil naar andere staten reist of toegang krijgt tot abortuspillen.

Socialist Alternative, onze Amerikaanse zusterorganisatie, voerde een campagne om van Seattle een ‘vrijstad’ voor abortus te maken. Onder druk van de publieke aandacht en een militante campagne hadden de Democratische verkozenen geen andere keuze dan hiermee in te stemmen. Mensen die naar Seattle komen voor een abortus, kunnen daar niet voor opgepakt worden en mogen evenmin uitgeleverd worden aan de staat die hen probeert te vervolgen. De politie mag hen daar niet voor oppakken en evenmin helpen aan een onderzoek.

 

Ga mee in actie tegen de rechtse aanvallen

  • 17 september in Berlijn en 15 oktober in Wenen: internationale mobilisaties tegen een ‘pro-life’ mars

Dit najaar zijn er twee “marsen voor het leven” gepland in de hoofdsteden van Oostenrijk en Duitsland. Hoe cynisch kan men zijn om zo’n titel te gebruiken: abortus verbieden betekent dat illegale abortussen nog meer mensen zullen doden.

Tegenover deze internationale mobilisaties van rechtse reactionairen zullen Campagne ROSA en ISA een internationale delegatie vormen om samen met anderen het recht op vrije keuze te verdedigen.

  • Vakbondsconcentratie op 21 september en algemene staking in november

Campagne ROSA neemt deel aan de vakbondsmobilisaties voor meer koopkracht door meer loon. In plaats van ons te laten verdelen, is het meer dan ooit van cruciaal belang om alle onderdrukte en uitgebuite mensen te verenigen in strijd. Het gaat om dezelfde strijd, die voor een samenleving gericht op de behoeften van ons allemaal in plaats van de winsten van de kapitalisten. De georganiseerde arbeidersbeweging is het best geplaatst om deze confrontatie aan te gaan.

We verdedigen het recht op abortus, maar ook het recht om kinderen te krijgen zonder in armoede te vervallen. We komen daarom op voor hogere lonen, sociale uitkeringen boven de armoedegrens, kinderbijslag die overeenkomt met de werkelijke kosten van een kind opvoeden, betaalbare huisvesting, goede en toereikende openbare diensten en we verzetten ons tegen de hoge prijzen voor energie en voedsel.

  • 28 september campagnes op scholen en universiteiten op de internationale dag voor het recht op abortus
  • 27 november: nationale betoging in het kader van de internationale dag tegen geweld op vrouwen
  • 29 oktober: internationale solidariteitsactie bij de 10e verjaardag van de dood van Savita in Ierland

Dit najaar is het 10 jaar geleden dat Savita in Ierland stierf ten gevolge van een miskraam. Een abortus had haar kunnen redden, maar werd geweigerd omdat het hart van de foetus nog niet was gestopt met kloppen en abortus in Ierland nog steeds illegaal was. De verontwaardiging van toen groeide uit tot een grote beweging onder de slogan: “Nooit meer”. Het was in deze context dat ROSA in Ierland werd opgericht om deze beweging om te zetten in een succesvolle strijd.

 

 

Delen: Printen: