Minnesota (VS) maakt zich op voor grote zorgstaking voor loon en arbeidsomstandigheden

Misschien voelt het als een eeuwigheid geleden. Misschien voelt het als gisteren. Of misschien voelt het als een vreemde combinatie van beide? Hoe dan ook, in de eerste maanden van 2020, toen Covid-19 over de VS en de hele wereld raasde, leek zowat iedereen waardering en bewondering te hebben voor het personeel dat in de frontlinie stond om de pandemie te bestrijden en wanhopig probeerde de rest van ons veilig te houden: het zorgpersoneel.

Door Adam Burch (Socialist Alternative in de VS)

Van Wuhan, China, tot New York City, begonnen mensen een trend door tijdens lockdowns te applaudisseren of door op potten en pannen te slaan. Daarmee toonden ze hun waardering en steun voor het zorgpersoneel. Time Magazine wijdde zijn voorpagina aan de “helden van de frontlinies”. Verpleegkundigen plaatsten selfies op Twitter waarop ze hun gekneusde en rode gezichten lieten zien van het urenlang dragen van maskers tijdens hun diensten.

Terwijl ze vochten tegen een verschrikkelijke pandemie, vocht het zorgpersoneel de afgelopen jaren ook nog tegen een andere vijand: hebzuchtige bestuurders in de zorg en ons op winst gerichte zorgsysteem. Het zorgpersoneel eiste van het begin dat de overheid en de grote bedrijven hen niet alleen ‘helden’ zouden noemen. Ze eisten van hun directies adequate beschermingsmiddelen op een ogenblik dat ze vochten tegen een ziekte die we nog niet begrepen. Na de uitbraak van Covid-19 ging het zorgpersoneel over tot actie. In Worcester, MA, was er zelfs de langste zorgstaking in de Amerikaanse geschiedenis.

Nu maakt het zorgpersoneel in Minnesota zich op om aan te sluiten bij de strijd tegen de op winst gerichte bedrijven in de sector. Sinds maart probeerden ze een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst te onderhandelen. Dit draaide op niets uit waardoor het zorgpersoneel van 15 ziekenhuizen met overweldigende meerderheid stemde om de vakbond Minnesota Nurses Association (MNA) toestemming te geven om een staking uit te roepen. Deze staking kan één van de grootste zorgstakingen uit de Amerikaanse geschiedenis worden met 15.000 zorgwerkers op de stakersposten. De eisen klinken bekend in de oren: meer personeel, behoud van personeel, meer zorg voor de patiënten en hogere lonen.

De directies van de ziekenhuizen stellen dat deze eisen ‘onrealistisch’ en ‘onbetaalbaar’ zijn. De beweren dat ze het personeel “loonsverhogingen in twee cijfers” aanboden en dat het daar dankbaar voor moet zijn. Deze “loonsverhoging in twee cijfers” komt neer op 11% over drie jaar. Dat is iets meer dan 3,5% per jaar terwijl de inflatie meer dan 8% bedraagt. Elke loonsverhoging onder de inflatie is een loonsverlaging in reële dollars. Lonen moeten worden aangepast aan de kosten van levensonderhoud, onze collectieve overeenkomsten hebben clausules nodig die een aanpassing aan de stijgende prijzen garanderen. Het personeel van het openbaar vervoer in Minnesota eist een loonsverhoging boven de inflatie.

De vakbond MNA voert campagne onder de slogan: “de patiënten voor de winst.” Dit benadrukt de rotte kern van het huidige zorgsysteem. Er zijn directeurs van private ziekenhuizen die miljoenen verdienen terwijl er onvoldoende personeel is en de patiënten niet de zorg krijgen die ze verdienen. De vakbond wijst op de verschillen tussen de lonen van CEO’s en die van een gemiddelde gediplomeerde verpleegkundige. Sommige CEO’s verdienen 40 keer meer dan een verpleegkundige!

Veilige arbeidsomstandigheden

Het zorgpersoneel is overwerkt. Ziekenhuizen zijn onderbemand terwijl patiënten lijden. Ziekenhuizen weigeren te onderhandelen met het zorgpersoneel om oplossingen te vinden voor het personeelstekort en de uitval. Steeds meer verpleegkundigen zeggen dat ze van plan zijn om binnen de paar jaar van job te veranderen. Meer dan de helft wil weg.

Tijdens de pandemie werd het voor iedereen duidelijk hoe zwaar een job in de zorgsector is. De tekorten zijn echter al van langere duur: er wordt al tientallen jaren geklaagd over een gebrek aan collega’s. Bedrijven in de sector besparen al jaren om hun winsten te verhogen. Dit gaat steeds ten koste van de zorg voor de patiënten en het verhoogde steeds de druk op het al overbelaste personeel. Dat is de reden waarom zoveel zorgwerkers in burn-out geraken en uitvallen.

Er waren campagnes om een betere verhouding tussen het aantal patiënten per verpleegkundige in de wet op te nemen. Dit was onder meer het geval in Massachusetts, waar een referendum hierover echter werd verloren na een enorme en extreem dure campagne gevoerd door ziekenhuisdirecties. Het zorgpersoneel en hun vakbonden vroegen al om meer personeel voor er van Covid-19 sprake was. Door niet op die eisen in te gaan, zorgden de directies en de overheid ervoor dat we veel slechter voorbereid waren op de pandemie.

Ondanks de obstakels en moeilijkheden, toont het zorgpersoneel van Minnesota dat we een echte strijd moeten leveren als we onze eisen willen afdwingen. Het overtuigende resultaat van het stakingsreferendum onder de 15.000 verpleegkundigen toont een bereidheid om de tekorten in de zorg niet zomaar te aanvaarden. Het zorgpersoneel neemt het werk ernstig en is trots op de zorg die aan patiënten wordt gegeven. Het wil de ziekenhuizen beter maken voor hun patiënten, ook al doen de bazen er alles aan om dat te verhinderen.

Staking wordt voorbereid

Sinds het referendum zat de vakbond niet stil. Op 22 augustus mobiliseerde de MNA haar leden voor informatief piket aan het Hennepin County Medical Center in het centrum van Minneapolis. Dit was de allereerste keer dat verpleegkundigen van dit ziekenhuis een piket hielden. Er was geen werkonderbreking, maar het piket werd gebruikt om te bouwen aan de staking. Het is opmerkelijk dat dit ziekenhuis niet tot de 15 ziekenhuizen behoort waar mogelijk zal gestaakt worden. Het personeel is er echter wel georganiseerd bij de MNA en het was een goede stap om hen bij de strijd te betrekken. Acties als deze, waarbij meer zorgpersoneel bij de strijd wordt betrokken, zijn een belangrijk onderdeel van de voorbereiding op de staking.

Het informatief piket was ook een geode gelegenheid voor andere vakbonden om hun solidariteit te betuigen. Er waren afgevaardigden van de vakbonden ATU 1005, AFSCME, SEIU, Teamsters en IBEW. Dit soort solidariteit is absoluut noodzakelijk om overwinningen te behalen. De vakbondsfederatie AFL-CIO zou in Minneapolis alle middelen die tot haar beschikking staan moeten inzetten om actiedagen te organiseren ter ondersteuning van het zorgpersoneel. Het kan bezoeken organiseren aan stakersposten of een eigen solidariteitsbijeenkomst aan het regionale parlement.

Op het informatief piket deze week waren er verschillende Democratische politici uit de hele staat. Democraten dagen soms op bij piketten en houden er indrukwekkende toespraken, maar verder dan dat gaan ze niet. Ze zetten zich  niet in om de eisen van het zorgpersoneel effectief te realiseren. Over de door MNA gesteunde eis van ‘Medicare for All’ zwijgen ze zedig. In Californië, waar de Democraten een grote meerderheid hebben, hielden ze een voorstel van een beter zorgstelsel tegen.

Op de actie hadden verpleegkundigen protestborden met slogans als “From hero to zero”. Daarmee toonden ze hun afkeer tegen de leidinggevenden in de sector die hen cynisch helden noemden, maar vervolgens weigeren om aan de eisen van het personeel tegemoet te komen aan de onderhandelingstafel.

Het zorgpersoneel toont dat het dit niet meer aanvaardt. De MNA zou nu een datum moeten prikken voor een staking. Socialist Alternative is volledig solidair met het zorgpersoneel van Minnesota. We zullen deelnemen aan hun stakersposten en onze posities in de arbeidersbeweging gebruiken om andere vakbondsmilitanten en werkenden te mobiliseren.

Delen: Printen: