80.000 op straat in Brussel: in het najaar alles plat voor koopkracht!

LSP was uiteraard ook op de betoging aanwezig met enkele stands

De woede over de lege portemonnees zit diep en wordt bij elke tankbeurt of elke winkelbeurt versterkt. Alles wordt duurder en onze inkomens volgen niet. Zo kan het niet langer! Dat was de boodschap van 80.000 betogers in Brussel vandaag. Het was meteen de grootste vakbondsbetoging sinds het protest tegen de rechtse regering-Michel en tegen de pogingen tot pensioenhervormingen.

In de gevestigde media was er eens te meer vooral aandacht voor de ‘hinder’ als gevolg van de actiedag. De bazen kregen in zowat elke media een platform om zich uit te spreken tegen de acties. Bij Agoria klonk het dat er een productieverlies van 80 miljoen euro was in de technologische maakindustrie, een kwart van de normale dagelijkse productie. Onrechtstreeks bevestigen de bazen van Agoria daarmee de vaststelling die velen maakten tijdens de pandemie: het zijn wij, de werkenden, die alles doen draaien en die waarde creëren. De bazen probeerden het voor te stellen alsof de bedrijven voor koopkracht zorgen en de acties nu net de bedrijven raken. Alsof de bazen niet verantwoordelijk zijn voor het beleid dat hun bevriende politici voor hen uitvoeren. Het is op hun vraag dat onze lonen en uitkeringen aan banden worden gelegd.

De betoging was een succes met veel aanwezigen uit het hele land. De vorige loonnorm van 0,4% is nog niet verteerd of er zit al een volgende slag in het gezicht van de werkenden aan te komen. Dit najaar moet een nieuwe loonnorm worden vastgesteld. Met de huidige loonwet zal er geen enkele marge inzitten. Is dat onze dank nadat we door hard werken zorgden voor recordwinsten en een winstmarge die hoger is dan die in de buurlanden? ACV-voorzitter Leemans heeft gelijk als hij zegt dat de “loonnormwet fout is”. ABVV-topvrouw Miranda Ulens dreigde met een “hete herfst”. Het is effectief duidelijk dat er nog acties zullen nodig zijn. Het idee van regionale acties in september en nationale in oktober circuleerde vandaag. Het was beter geweest om dat voorstel van actieplan niet tot de wandelgangen van de betoging te beperken, maar om er klaar en duidelijk mee uit te pakken vanop podia, in pamfletten en met actiepakketten voor de militanten in de bedrijven zodat er heel de zomer mee aan de slag kan gegaan worden.

Zoals we in ons pamflet schreven: “Met een uitgebreide campagne “Operatie Waarheid” kunnen we de werkende klasse argumenten geven die de leugens van het patronaat weerleggen! Zo’n uitgebreide informatiecampagne ging vooraf aan de “Staking van de Eeuw” in de winter van 1960-61. Een campagne van openbare meetings en personeelsvergaderingen kan gepaard gaan met acties op werkplaatsen, in wijken en op markten. Waarom geen ‘Koopkracht-Krant’ produceren vergelijkbaar met de “Pensioenkrant” van het gemeenschappelijk vakbondsfront in 2018 ten tijde van de – succesvolle – mobilisatie tegen het op punten gebaseerde pensioenstelsel. We hebben nood aan een actieplan dat aan iedereen toont dat het menens is. Met data die voldoende van tevoren gekend zijn, vergelijkbaar met het actieplan in het najaar van 2014, toen de kracht van de georganiseerde werkende klasse de regering Michel deed wankelen. De regering overleefde toen omdat er geen tweede, krachtiger actieplan werd opgestart, met bijvoorbeeld een reeks algemene stakingen van 24, 48 en 72 uur.”

“Om ervoor te zorgen dat een momentum niet van bovenaf, zonder inspraak wordt gestopt, is organisatie aan de basis essentieel. Personeelsvergaderingen, ook op plaatsen waar jonge werknemers geen of weinig ervaring hebben met dit soort vormen van organisatie, zijn cruciale momenten om argumenten over te brengen, informatie te verspreiden, betrokkenheid te creëren. Maar ze kunnen ook gelegenheid bieden om spandoeken en slogans te maken om te voorkomen dat vage eisen de acties overheersen. Deze vergaderingen kunnen ook democratisch stemmen over moties om volgende stappen voor te stellen enz.”

Een campagne van openbare meetings en personeelsvergaderingen zou bovendien nuttig zijn om onze alternatieven te ontwikkelen en te populariseren. Ondertussen weten we allemaal wat er fout gaat en dat het zo niet verder kan met onze koopkracht. Het antwoord om de superrijken te laten betalen, is terecht maar moet geconcretiseerd worden: hoe dwingen we een vermogensbelasting af, hoe zorgen we ervoor dat we werkende klasse controle krijgt over de door haar geproduceerde waarde, hoe kunnen we komen tot een rationele planning van de beschikbare rijkdom in het belang van mens en planeet? Als het volledige systeem vastloopt voor de meerderheid van de bevolking, moeten we socialistische maatschappijverandering op de agenda durven zetten als onderdeel van onze dagelijkse strijd voor verbeteringen.

LSP stelt volgende eisen voor:

  • Breek de loonwet! Verhoog alle lonen met 2 euro per uur!
  • Volledig herstel van de index met controle van de werkende klasse over de berekening en samenstelling ervan. Telkens wanneer de index wordt overschreden, moeten alle lonen en uitkeringen onmiddellijk worden verhoogd.
  • Verhoging van het minimumloon tot €15 per uur of €2.470 bruto per maand en het minimumpensioen op €1.700.
  • Tegen de onhoudbare werkdruk en voor werkgelegenheid: de 30-urige werkweek, zonder loonverlies, met compenserende aanwerving en verlaging van het werkritme.
  • We hebben een massaal investeringsplan nodig om openbare diensten zoals openbaar vervoer, kinderopvang, onderwijs, gezondheidszorg uit te breiden en gratis te maken …
  • Voor onze portemonnee en voor een groene transitie: nationalisering van de hele energiesector!
  • Bevries alle huurprijzen. Voor de massale bouw van sociale woningen, zodat de vastgoedmarkt niet wordt overgelaten aan de grillen van huisbazen en speculanten.
  • De financiële sector in publieke handen nemen, zodat de gemeenschap een overzicht heeft van alle geldstromen en de beschikbare middelen worden geïnvesteerd in wat sociaal noodzakelijk is.
  • Voor een democratisch geplande economie, democratisch socialisme.

 

Discussie-avonden

De loonnormwet wegstaken! Welk syndicale strategie hebben we daarvoor nodig?

GENT: Dinsdag 28/6 – 19:30 – Ons Huis, Vrijdagmarkt

LUIK: Vrijdag 24/6 – 18u30 – Quai du roi albert

[embed-google-photos-album https://photos.app.goo.gl/WsacJVxWbkqbXY697]

Delen:
Printen:
Voorpagina van De Linkse Socialist