Democratische establishment verliest controle nu beweging rond Sanders vooruitgaat

Artikel door Tom Crean en Keely Mullen, Socialist Alternative (VS)

De volledige resultaten van de caucussen in Iowa zijn nog steeds niet bekend, maar het is wel duidelijk dat Bernie Sanders de stemming onder de gewone kiezers heeft gewonnen. De campagne van Bernie richt zich nu op New Hampshire, Nevada en South Carolina, waar hij kan winnen of dicht bij overwinningen kan geraken. Dit positioneert hem uitstekend voor ‘Super Tuesday’, op 3 maart wanneer 14 staten stemmen en een groot aantal afgevaardigden wordt toegewezen. Sanders leidt momenteel de peilingen in de grootste van die staten, Californië. Een ander teken van het momentum van Sanders was de exitpoll in Iowa die aangaf dat 43% van de gekleurde mensen op Sanders stemde.

Het wordt ondertussen steeds duidelijker dat de uitdaging voor werkenden en jongeren in de VS erg groot is als ze echte verandering willen. Er is een falend politiek systeem dat wordt gedomineerd door de belangen van de grote bedrijven. De voorverkiezingen in Iowa werden een klucht toen de app gemaakt door mensen die nauw verbonden zijn met het Democratische establishment, waaronder aanhangers van Clinton, het liet afweten. Om de situatie onder controle te krijgen, besloot het Democratisch Nationaal Comité, een instantie die zelfs niet probeert om zijn anti-Sanders agenda te verbergen, om het verwerken van de resultaten zelf in handen te nemen.

Dit ogenblik van incompetentie waarbij het establishment actief tussenkomt, gebeurde aan de vooravond van de vrijspraak van Trump in het ‘proces’ in de Senaat rond zijn impeachment. Zoals we van bij het begin waarschuwden, werd de Democratische aandacht volledig gericht op een Oekraïens telefoontje en niet op de echte misdaden van Trump tegen de werkenden, armen, migranten, vrouwen en het milieu. Hierdoor kon Trump gemakkelijk aan een impeachment ontsnappen. Hij is niet veroordeeld en kon zijn populariteit opkrikken tot het hoogste niveau sinds hij president werd.

De Democratische leiding kan alleen maar als zielig bestempeld worden. Hun incompetentie in Iowa haalde de voorpagina’s op het ogenblik dat Trump zijn State of the Union voorlas. Kamervoorzitter Nancy Pelosi kon de miljoenen Amerikanen die actief verzet tegen Trump en zijn beleid willen niets meer bieden dan een theatrale verscheuring van een kopie van Trump’s toespraak.

De Democraten zeggen wel dat het hun prioriteit is om Trump weg te krijgen, maar de echte prioriteit van het partij-establishment is om de groeiende beweging achter Sanders te stoppen. Nochtans is Sanders de kandidaat met de beste kans om Trump te verslaan. Er wordt opgeroepen tot ‘eenheid’ en ‘stem blauw, ongeacht wie de kandidaat is.’ Maar ondertussen wordt Sanders gesaboteerd en maakt het establishment zich op om alle mogelijke vuile trucs uit de kast te halen om de opkomst van een politieke kracht van de werkende klasse tegen te houden.

Paniek bij het establishment

De allereerste caucus in het proces van de voorverkiezingen bij de Democraten vond plaats in Ottumwa, Iowa. Daar kozen 14 van de 15 aanwezigen voor Bernie Sanders. Het gaat vooral om Ethiopische migranten die werken bij JBS Pork, een varkensfabriek waar vrijwilligers van de campagne van Bernie tussen middernacht en 2 uur ’s ochtends het werk overnamen om de arbeiders te vervangen zodat ze konden stemmen. Chris Laursen, voorzitter van de vakbond UAW Local 7 die de arbeiders bij JBS Pork vertegenwoordigt, zei: “Dat is het bijzondere aan Bernie’s campagne. Het is geen campagne, het is een beweging. Bernie heeft letterlijk een leger.”

Dat is precies wat de Democratische Partij bang maakt en hen in de chaos heeft gestort. Hun angst is er niet alleen omdat Bernie Sanders opkomt voor algemene gezondheidszorg voor iedereen, universele huurcontrole of een Green New Deal. Het is niet eens omdat hij zichzelf een “democratische socialist” noemt. Het is juist vanwege de miljoenen Amerikanen uit de arbeidersklasse die vastbesloten zijn om samen met hem te strijden voor radicale verandering. Ze zijn bang voor de één miljoen mensen die zich als vrijwilliger hebben aangemeld voor zijn campagne en voor de duizenden die vanuit het hele land naar Iowa zijn gereisd om de beweging achter Bernie op te bouwen.

Als reactie hierop overwegen de partijleiders om de regels voor de Democratische Nationale Conventie aan te passen en de prominente rol van de superdelegates opnieuw te versterken. Deze superdelegates zijn aangestelde insiders uit de partij en gekozen functionarissen. Zij speelden een grote rol in de overwinning van Clinton in de voorverkiezingen van 2016. Deze superdelegates zijn niet gebonden aan een mandaat en kunnen op de Democratische Nationale Conventie hun stem uitbrengen voor gelijk welke kandidaat. Historisch hebben ze zich bijna steeds volledig achter het establishment geschaard. In 2018 werden de regels voor de Conventie aangepast waardoor superdelegates niet langer zouden kunnen stemmen in de eerste ronde. Enkel als er dan geen duidelijke winnaar is, zouden hun stemmen uitgebracht worden. De Democratische top wil deze wijziging opnieuw intrekken. Voormalig DNC-voorzitter Don Fowler gaf toe dat dit voorstel op zich zou leiden tot de “meest helse strijd ooit op een Democratische conventie.”

De partijleiding overweegt niet alleen veranderingen aan de spelregels, er werden er ook al effectief doorgevoerd. Zo werd de voorwaarde dat een kandidaat de steun moet hebben van een minimum aantal individuen afgeschaft, wat de deur opende voor miljardair Mike Bloomberg om deel te nemen.

Ze zijn bereid om dezelfde – en waarschijnlijk nog veel ergere – vuile trucjes te gebruiken als in 2016 om Bernie de nominatie te ontzeggen. Hun manoeuvres in 2016, waarbij de nominatie werd overhandigd aan de gevestigde kandidaat Hillary Clinton, hebben uiteindelijk de weg vrijgemaakt voor de overwinning van Trump. Het gevaar van een herhaling in 2020 is duidelijk aanwezig.

De flop van Biden

De Democratische partijleiding heeft de controle over de situatie verloren. We merkten eerder op dat het establishment niet in staat was om een consensuskandidaat naar voren te schuiven, zoals dit het geval was met Hillary Clinton in 2016. Joe Biden baseert zich op nostalgie naar het tijdperk-Obama en zijn programma van politiek ‘pragmatisme’. Daarmee lag hij maandenlang voorop in de peilingen. De resultaten in Iowa gooien echter roet in het eten van het partij-establishment.

Joe Biden gaat op de vierde plaats komen en komt niet eens aan de drempel van 15% om een conventie-afgevaardigde te krijgen. Het argument van de gevestigde media dat Biden de meest verkiesbare kandidaat in de race is, valt helemaal plat.

Ondertussen werd burgemeester Pete Buttigieg tweede bij de stemming onder de gewone kiezers. Hij kreeg op sociale media de titel #MayorCheat nadat hij zichzelf voortijdig als winnaar had uitgeroepen. Uiteindelijk werd hij tweede, maar Buttigieg heeft nog veel werk om de favoriete kandidaat van het establishment te worden. Hij zal bijna zeker een zware nederlaag lijden in enkele van de volgende voorverkiezingen, onder meer in South Carolina waar hij er niet in slaagt om zwarte kiezers te overtuigen. Dit probleem zal wellicht enkel maar groter worden naarmate de voorverkiezingen vorderen.

De flop van Biden en het gebrek aan steun van Buttigieg onder een groot deel van de Democratische basis vormen een grote uitdaging voor de partijleiding die wanhopig op zoek is naar een kandidaat die niet Trump, maar Sanders, kan verslaan.

De (on)Democratische Partij

Vandaag zijn miljoenen aanhangers van Bernie woedend op wat in het beste geval de incompetentie van de Democratische Partij is en in het slechtste geval een regelrechte sabotage. De volstrekt ondemocratische gebeurtenissen rond de Iowa-caucus tonen aan tot welk soort ondoorzichtige en duistere praktijken de leiding van de Democratische Partij bereid is.

Terwijl de partij haar poging om Bernie tegen te houden opvoert, moeten we een nog machtigere beweging achter zijn campagne opbouwen. We moeten ons voorbereiden op het organiseren van massamobilisaties om hun ondemocratische manoeuvres te blokkeren. We weten zeker dat er nog meer dergelijke manoeuvres zullen volgen.

Het is duidelijk dat we de wurggreep van de Democratische Partij moeten doorbreken en een nieuwe politieke partij moeten bouwen met echte democratische structuren. Bernie zit in een uitstekende positie om een initiatief in die richting te nemen. Dit kan vertrekken van een conferentie van Sanders-aanhangers na de Democratische Nationale Conventie, los van de vraag of hij daar wint of verliest. Zo’n conferentie kan de discussie over het opzetten van een nieuwe partij aanvatten.

De vraag of Sanders bereid is om zo’n initiatief te nemen, is erg onzeker. Hij heeft immers al verklaard dat hij de voorgedragen Democratische kandidaat zal steunen, ongeacht wie het is. We dringen er bij Sanders op aan om niet achter de gevestigde Democraten te gaan staan en zijn aanhangers te demobiliseren, maar in plaats daarvan een inspirerende weg vooruit te geven aan de miljoenen mensen die achter zijn campagne staan. Als hij niet de nodige stappen zet om te breken met de Democratische Partij, ondanks hun felle verzet tegen onze beweging, zullen degenen onder ons die zijn visie op een politieke revolutie steunen, het zelf moeten doen.