Foto door Liesbeth

De ABVV-betoging van 28 januari was een succes. Met tot 20.000 aanwezigen toonden de ABVV-leden dat ze de strijd voor sociale bescherming willen aangaan. Na een rechtse regering die ging voor versnelde afbraak zien we op tal van terreinen sociale tekorten. Gelijk welke nieuwe regering er ook komt, in de sociale zekerheid dreigen nieuwe aanvallen. Bij ongewijzigd beleid loopt het tekort in de sociale zekerheid straks op tot meer dan 6 miljard euro!

Sociale zekerheid is door harde strijd van de arbeidersbeweging afgedwongen. Pas als de kapitalisten en hun politieke vertegenwoordigers vreesden voor het voortbestaan van hun systeem en bijhorende winsten, werden echte toegevingen gedaan. Om de kapitalisten het mes op de keel te zetten, kunnen we enkel vertrouwen op onze eigen kracht en met name op ons aantal en onze plaats in het productieproces: zonder onze arbeid valt alles plat.

Het was dan ook belangrijk om vandaag effectief op straat te komen. Voorlopig was het enkel het ABVV, nochtans belangt de sociale zekerheid alle werkenden en hun gezinnen aan. Het argument dat er nog geen federale regering is, mogen we niet aanvaarden. Gelijk welke regering er komt: de druk moet opgevoerd worden om nieuwe aanvallen in de sociale zekerheid te stoppen. Deze druk zullen we niet opvoeren door te wachten, maar door nu al in actie te gaan.

In het LSP-pamflet op de betoging stelden we dat het niet om een eenmalig evenement mocht gaan. “We moeten ons voorbereiden op wat volgt, indien mogelijk in een gemeenschappelijk vakbondsfront. Deze eenheid moet zich ook uitstrekken tot de jongeren. De boodschap aan (in)formateurs is duidelijk: we hebben een ander beleid nodig, zoniet volgt een actieplan dat minstens zo straf is als dat van 2014. We zullen daarbij ook gebruik maken van het enthousiasme dat er onder de werkenden is voor de historische strijd in Frankrijk tegen de pensioenhervorming van Macron en zijn regering.”

De sociale verkiezingen kunnen gebruikt worden om zoveel mogelijk collega’s te betrekken in de strijd. We suggereerden in ons pamflet de mogelijkheid om personeelsvergaderingen te organiseren om uit te leggen hoe we sociale verworvenheden kunnen verdedigen en er nieuwe afdwingen. De strategie van onderhandelde achteruitgang leidt ons nergens heen en moet dringend vervangen worden door een offensieve benadering. Onze eisen zoals een minimaal uurloon van 14 euro, een minimaal pensioen van 1500 euro netto per maand, arbeidsduurvermindering, individualisering van sociale rechten, … zijn daar uitstekend voor geschikt.

Strijden voor onze rechten is nodig, maar botst op het egoïsme van het kapitalisme. Voor een kleine toplaag is het nooit genoeg: amper 2.153 miljardairs bezitten meer dan 60% van alle mensen op de wereld samen! Zo zit het kapitalisme in elkaar. We kunnen dit systeem niet temmen, het moet weg en vervangen worden door een socialistische samenleving waarin de meerderheid van de bevolking de sleutelsectoren van de economie bezit en democratisch beheert. Volgende afspraak: internationale vrouwendag (8 maart) met een nationale betoging in Brussel!

Fotoreportage door Liesbeth: