Woensdag 18 december werd Trump de derde president in de geschiedenis tegen wie een impeachment wordt opgestart. Dit artikel is vlak daarvoor geschreven.

Door Kaylin Nicholson, Socialist Alternative (VS)

Het presidentschap van Donald Trump is een bedreiging voor de arbeidersklasse in de VS en de rest van de wereld. Zijn racistische, vrouwonvriendelijke regering heeft blanke supremacisten aangemoedigd en bijgedragen aan een toename van gewelddadige haatmisdaden. Door zich op te werpen als cheerleader van de fossiele brandstofindustrie en door het terugdraaien van milieuregelgeving duwt hij actief het gaspedaal in de richting van een wereldwijde klimaatcatastrofe. Zijn grillig, egoïstisch buitenlands beleid wijst op diepere internationale spanningen en de mogelijkheid van meer oorlogen. Het is dringend noodzakelijk om zo snel mogelijk Trump weg te krijgen.

Terwijl de impeachment-procedure in het parlement (in het lagerhuis) richting conclusie ging, voerde Trump zijn aanvallen op gewone Amerikanen verder op. Zo kondigde hij grote besparingen aan op het overheidsprogramma dat voedselhulp biedt aan gezinnen met een laag inkomen. De Democratische leiding negeert de noodtoestand die hierdoor ontstaat voor 700.000 gezinnen voor wie de honger dreigt. In de plaats daarvan hebben ze enge focus op de Oekraïne en de impeachment-procedure. Nochtans weten de Democraten dat er zo goed als geen kans is dat de door Republikeinen gecontroleerde Senaat (hogerhuis) zal stemmen voor het effectief afzetten van Trump.

Democraten niet efficiënt in strijd tegen Trump

Op 10 december introduceerden de Democraten in het parlement twee artikelen van impeachment tegen Donald Trump. Het eerste artikel beschuldigt Trump ervan de macht van zijn ambt te misbruiken door militaire hulp en een formeel staatsbezoek achter te houden om druk uit te oefenen op Oekraïense functionarissen om hem in de aanloop naar de verkiezingen van 2020 politieke gunsten te verlenen. Het tweede artikel beschuldigt hem ervan de gerechtelijke procedure te belemmeren door federale medewerkers op te dragen niet mee te werken aan het onderzoek.

Door de aandacht te beperken tot de enge kwestie van Oekraïne, tonen de Democratische leiders dat ze niet geïnteresseerd zijn in een effectieve strijd tegen de echte misdaden van Trump: het aanmoedigen van racisten, wantoestanden aan de grenzen, aanvallen op vrouwenrechten, ondermijning van de rechten van werkenden, verscheuren van milieuregels, verrijken van zijn eigen familie ten koste van de gemeenschap, en nog zoveel meer. Mobilisatie rond deze kwesties is de beste kans om de sterkste campagne tegen Trump te voeren in 2020.

Tientallen miljoenen mensen steunen de impeachment en hopen op het afzetten van Trump. Dit toont aan hoe graag de mensen hem weg willen. Maar deze steun is zeer passief en velen vinden dat de Democraten er niet in geslaagd zijn om zich overtuigend uit te spreken voor het afzetten van Trump op basis van de Oekraïense kwestie. Na de blanke racistische aanval in Charlottesville in 2017 protesteerden maar liefst 40.000 mensen in Boston. In heel het land waren er in juni 2018 massale betogingen tegen het immigratiebeleid van Trump. De betogingen tegen de ongebreidelde misogynie van Trump waren het grootste protest in de Amerikaanse geschiedenis. Als de Democraten een aanklacht zouden formuleren op basis van de brutale aanvallen van Trump op de werkende bevolking – zaken waarvoor al publieke verontwaardiging bestaat – dan zouden deze aanklachten en het proces in de Senaat veel meer mensen beroeren.

Trump verslaan met beleid voor de arbeidersklasse

De strategie van de Democratische Partij kan een ernstige terugslag hebben. De weinig inspirerende benadering van de impeachment, gecombineerd met glansloze gevestigde kandidaten voor de presidentsverkiezingen van 2020, vormt geen echt alternatief op Trump. Recent was er zelfs een daling van de steun voor impeachment, net op het ogenblik dat de procedure in het House naar een climax ging.

Hoezeer de Democraten zich mispakken met hun aanpak, werd samengevat uit een gesprek dat Joe Biden recent had met een kiezer. De beelden hiervan gingen viraal. Op de vraag naar de gevolgen van Biden’s rol in Oekraïne, verloor hij zijn geduld en noemde hij de man een “verdomde leugenaar” en daagde hem uit voor push-up-wedstrijd. Dat toont niet alleen hoe zwak Biden is als kandidaat, maar ook de zwakte van de Democraten in het algemeen en hun onvermogen om te reageren op de oprechte bezorgdheid van miljoenen Amerikanen over het corrupte politieke establishment.

Figuren als Bernie Sanders en Alexandria Ocasio-Cortez tonen aan dat er onder de kiezers van de Democraten, maar ook onder de onafhankelijke en zelfs onder Republikeinse kiezers, massale steun bestaat voor een beleid dat de belangen van de werkende klasse verdedigt. De partijleiding gaat sociale thema’s uit de weg en doet er alles aan om de campagne van Bernie te saboteren. Daarmee ondermijnen de Democraten de mogelijkheid om Trump te verslaan in 2020, net zoals ze dit eerder deden in 2016.

Werkende mensen kunnen zich niet nog een overwinning van Trump veroorloven. De Democratische leiding vermijdt discussies over de echte misdaden van Trump. Bernie Sanders zou de procedure in de Senaat kunnen gebruiken als een platform. Hij kan het aangrijpen om op te roepen tot massaprotest tegen de aanvallen van Trump op de gewone mensen en voor een regering die de belangen van de werkenden vertegenwoordigt, niet die van de miljardairs. Dat zou aansluiten bij de frustraties van veel Amerikanen over het gehele politieke establishment. De woede tegen het beleid van Trump organiseren, is veruit de meest effectieve manier om hem te verslaan. Het zou bovendien de positie van Bernie in de peilingen versterken. We moeten ons verdedigen tegen de aanhoudende rechtse aanvallen, zoals nu de mogelijke intrekking van maatregelen tegen discriminatie van LGBTQI-mensen of de stopzetting van het hulpprogramma voor jongeren zonder papieren die in de VS opgegroeid zijn (de zogenaamde Dreamers) door een uitspraak van de door rechts gedomineerde Supreme Court begin 2020.