Dinsdag was er een indrukwekkende actie van sociaal werkers

De lijst slachtoffers van deze rechtse Vlaamse besparingsregering groeit elke dag. Ook het protest zwelt aan. De regeringspartijen N-VA, CD&V en Open VLD kregen klappen bij de verkiezingen als reactie op hun asociaal beleid. Het belette hen niet om opnieuw en nog brutaler het mes te zetten in sociale uitgaven. Voor hen zijn het cijfertjes in een begroting, die hen toelaat nog meer cadeaus te geven aan de rijken. Voor ons zijn het jobs en diensten die worden weggesneden.

Er is nood aan meer diensten op vlak van zorg, welzijn, cultuur, openbaar vervoer, … In de plaats van daarin te investeren, wordt de jarenlange onderfinanciering doorgetrokken en wordt verder bespaard. Dit is geen investeringsregering, zoals Jambon bij zijn aantreden beloofde, maar een regering van sociale afbraak. Het enige wat deze regering uitbreidt, zijn de wachtlijsten: voor sociale woningen, bijzondere jeugdzorg, mensen met een beperking, … Sociale tekorten voor ons om de belastingcadeaus en voordelen aan de grote bedrijven te betalen. Over die transfer horen we de regeringspartijen niet!

Dit is een beenharde besparingsregering die voor de elite rijdt. Als er kritiek komt, zoeken de rechtse partijen een zondebok. Dikwijls zijn dat migranten of vluchtelingen. Met een verplichte inburgeringscursus die 360 euro kost, worden nieuwkomers gepest. Voor het recht op Vlaamse sociale bescherming of een sociale woning wordt een apartheidssysteem ingevoerd. Zo worden de inwoners opgedeeld in verschillende categorieën met verschillende rechten. Dat werd voorgesteld als noodzakelijk om geld te hebben voor de sociale noden van ‘het eigen volk’. De pestmaatregelen worden effectief doorgevoerd, de beloften van sociale maatregelen voor andere mensen zijn hol. Neen, er wordt op alle sociale vlakken bespaard en gepest. Niet alleen de nieuwkomers, maar al wie zwakker staat en al wie werkt in de sociale sectoren en de openbare diensten is daar slachtoffer van.

De meerderheid van de bevolking wordt geraakt door de besparingsmaatregelen van de regering-Jambon. Er is de afschaffing van de woonbonus, een verlaging van het kindergeld vanaf het derde kind (in het oude stelsel), een aanval op de Vlaamse ambtenaren (1.500 jobs verdwijnen), het plan van gemeenschapsdienst voor werklozen, besparingen bij De Lijn en de totale afwezigheid van een ambitieus klimaatplan. Ook in alle geledingen van het onderwijs wordt het mes gezet. De UGent kondigde aan dat ze als gevolg daarvan structureel (lees: op personeel) moet besparen. Dat terwijl er overal geklaagd wordt over de werkdruk en er meer personeel nodig is.

Van protest naar rebellie: leg het werk neer

De collega’s van de CAW’s, waar er door besparingen 70 sociaal werkers dreigen te verdwijnen, hebben al een eerste stakingsdag achter de rug. Dinsdag lagen alle CAW’s in heel Vlaanderen plat en protesteerden duizenden sociale werkers in Brussel. We moeten hier een voorbeeld aan nemen. Het geluid dat we maken wordt gehoord, ons protest kan rekenen op sympathie. Nu moeten we ons verzet ook laten voelen bij de verantwoordelijken.

Op 19 december worden de besparingen gestemd in het Vlaams Parlement. We hebben twee weken tijd om de publieke opinie verder te mobiliseren met de vele acties die plaatsvinden. Maar er zal meer nodig zijn om deze besparingspolitiek te stoppen. Waarom niet op 18 december een algemene staking organiseren in alle sectoren getroffen door deze besparingsregering? Met daarbij de waarschuwing dat er nog stakingen volgen als de regering niet inbindt. Als de hele welzijnssector, het onderwijs, de socio-culturele sector, de VRT, de Lijn, … een stakingsdag organiseren dan zal dit niet zonder gevolgen zijn. Het kan de noodzakelijke maatschappelijke druk ontwikkelen om deze regering te doen afzien van haar plannen.

Er is geld genoeg

Deze Vlaamse regering heeft de bedrijfssubsidies verdubbeld naar 400 miljoen euro. De armoede in Vlaanderen scheert hoge toppen, tegelijkertijd is de rijkdom in de handen van een kleine minderheid ongezien. Als we een samenleving willen die tegemoet komt aan alle sociale noden, dan moeten we de middelen halen waar ze zitten. We hebben genoeg moeten slikken. Het is tijd om van de verdediging over te gaan naar de aanval. Deze besparingen wegstaken mag niet ons einddoel zijn, maar het begin van een offensieve strijd.

Strijd loont! Dat leert de geschiedenis ons. Laten we nu opnieuw geschiedenis schrijven met alle slachtoffers van de Vlaamse besparingsregering: de overgrote meerderheid van de bevolking! De besparingen stoppen en dit blijvend afdwingen, vereist een breuk met het systeem dat enkel gebaseerd is op winst waardoor een steeds grotere groep uit de boot valt. LSP komt op voor een democratisch socialistische samenleving.