Home / Belgische politiek / Lokaal - Oost-Vlaanderen / Dendermonde. Solidariteit met de leerlingen, ouders en personeelsleden van De Appelbloesem!

Dendermonde. Solidariteit met de leerlingen, ouders en personeelsleden van De Appelbloesem!

Het stadsbestuur van Dendermonde heeft beslist om de gemeentelijke kleuter- en basisschool van Appels te sluiten. Dinsdag 11 juni werden de ouders en het schoolteam hiervan op de hoogte gesteld. Pas twee dagen later werd de schoolraad hier officieel over ingelicht. De reden die het stadsbestuur aanhaalt voor de sluiting zijn enerzijds de problemen met de infrastructuur en anderzijds het teruglopend aantal leerlingen.

Tekst van het LSP-pamflet dat uitgedeeld werd op de actie aan de gemeenteraad op 19 juni 2019

Weerwraak?

Het is niet de eerste keer dat de gemeenteschool van Appels met sluiten bedreigd wordt. In 2010 wou CD&V, toen in kartel met N-VA, de school ook al sluiten. Dit stuitte op veel verzet bij coalitiepartner sp.a. Door een wisselmeerderheid met de bijna voltallige oppositie kon de school toch open blijven, zij het onder een andere vorm. Er werd gekozen voor het methodeonderwijs van Freinet. De tegenstanders van toen vormen nu een meerderheid in de gemeenteraad van Dendermonde. Dat zij na vijf maanden besturen al overgaan tot de sluiting van de Appelbloesem neigt dan ook naar weerwraak.

Halve leugens

De door het stadsbestuur aangehaalde redenen tot sluiting, problemen met infrastructuur en het teruglopend aantal leerlingen, houden niet volledig steek. In haar intentieverklaring schrijft de stad dat de site open blijft voor verenigingen en voor allerlei evenementen maar om les te geven voldoet de infrastructuur niet?! Het oudercomité stelt terecht dat de huidige infrastructuur voldoende is om de lessen te laten doorgaan. Dit in afwachting van overheidssubsidies vanuit de Vlaamse regering voor een nieuwbouw. De nieuwe site biedt dan onderdak aan een school en een volwaardig gemeenschapscentrum.

Halve waarheden

Het tweede argument van de stad, een teruglopend aantal leerlingen, klopt niet volledig. Volgend schooljaar is er inderdaad een daling van het aantal leerlingen. Maar dit mag niet verbazen aangezien er al sinds januari van dit jaar vanuit de meerderheid wordt gefluisterd over de sluiting. Het is normaal dat ouders kiezen voor zekerheid en hun kind in een andere school inschrijven. Daarnaast is het oudercomité al jaren vragende partij voor een duidelijk uitgeschreven visie. Ook de vragen en bezorgdheden die de ouders al lang stellen, bleven steeds onbeantwoord. Het dalend leerlingenaantal is niet de oorzaak van het falen van de school maar wel het gevolg van een jarenlang wanbeleid.

Onderwijs is een basisrecht, geen wingebied!

Zoek de schuldige bij het systeem!

Dendermonde is lang niet de enige stad in België waar problemen opduiken op vlak van onderwijs. Iedereen die met onderwijs te maken krijgt op welk niveau ook, ziet de gevolgen van 30 jaar besparingen. Vooral op infrastructuur is fors bespaard. Zoals voormalig minister van onderwijs Luc Van Den Bossche (SP.A) stelde: “Stenen staken niet, dus daarop wordt bespaard”. Het zorgt ervoor dat veel scholen in erbarmelijke staat zijn. Dat heeft gevolgen voor zowel leerlingen als het personeel. Scholen hebben vandaag niet genoeg middelen om hun onderwijstaak tot een goed einde te brengen.

Onderwijshervorming is geen oplossing

Langs Vlaamse kant had je het M-decreet en langs Waalse kant het Pacte d’Excellence (‘Pact om uit te blinken’). Beide beleidsplannen willen “resultaten” en “precieze doelstellingen”, zonder rekening te houden met de menselijke en subjectieve aard van het leren. Of met de realiteit in de klaslokalen. Onze leerlingen en leerkrachten zijn nochtans geen machines.

De veranderde arbeidsvoorwaarden voor het onderwijzend personeel laten zich duidelijk voelen op de werkvloer. Een job in het onderwijs is iets waar velen van dromen. Eens geconfronteerd met de werkelijkheid, laten ze de droom al snel vallen: 20% van de starters stopt in de eerste vijf jaar. Maar ook ervaren rotten worden overstelpt met extra taken zoals socio-emotionele zorg, aanpakken van discriminatie, opsporen of tegengaan van radicalisering, dossiers voor iedere leerling, … Om deze en andere problemen aan te kaarten werd er eerder dit jaar nog gestaakt binnen onderwijs, eind maart langs Vlaamse kant en begin april in Brussel en Wallonië. Kort daarna laaide er een felle discussie op over de kwaliteit van het onderwijs na een slecht rapport voor het Vlaamse onderwijs volgens de PISA-standaarden. Het publieke debat dat daarop volgde werd geframed als een tegenstelling tussen kennis en vaardigheden. Op geen enkel moment ging het over de middelen die nodig zijn om kwaliteitsvol onderwijs te garanderen.

Publieke investeringen zijn nodig!

Er is duidelijk nood aan massale investeringen. Het optrekken van de publieke middelen voor onderwijs tot 7% van het BBP, zoals in de jaren 1980, is een eerste stap. Nu is dit slechts 6,55%. Meer publieke middelen moeten toelaten dat de lonen stijgen, dat meer personeel wordt aangeworven op alle niveaus en dat er een degelijke infrastructuur is. Maar los van welke partijen in de regering zitten, mogen we er niet van uitgaan dat er extra middelen komen. De besparingen zullen verdergaan en de werkdruk zal blijven stijgen.

De stakingen van eerder dit jaar waren al een duidelijk signaal naar de toekomstige regering, maar volstaan niet. Er is een actieplan nodig om de politici onder druk te zetten. Hierover kan best nu al gediscussieerd worden binnen de vakbonden, maar ook op de scholen met alle personeelsleden, leerlingen en ouders. Kwaliteitsvol onderwijs belangt ons allen aan!

Link naar de petitie

Link naar artikel HLN over de actie aan de gemeenteraad

Link naar reportage TV OOST