Home / Internationaal / Azië / Socialist in Hongkong: “Politieke staking nodig om uitleveringswet en regering weg te krijgen.”

Socialist in Hongkong: “Politieke staking nodig om uitleveringswet en regering weg te krijgen.”

Eén op de vier inwoners van Hongkong protesteert tegen dictatuur

In een ongelooflijke massabeweging kwamen meer honderdduizenden mensen op straat in Hongkong. Op 9 juni waren er een miljoen betogers, een week later waren dat er twee miljoen of een kwart van de volledige bevolking. Dit zijn de grootste betogingen uit de geschiedenis van Hongkong. Deze beweging is niet enkel van enorm belang in Hongkong, maar ook in China. Robert Bielecki van weekblad Offensiv (Zweden) sprak over de beweging met Vincent Kolo van Socialist Action (Hongkong) en de website Chinaworker.info.

De regering van Hongkong schorste de geplande uitleveringswet op. Wat is het belang daarvan?

“De New York Times omschreef deze beslissing die op 15 juni aangekondigd werd als de grootste politieke toegeving in China sinds Xi Jingping in 2012 aan de macht kwam. Voorheen werd Xi gezien als een onoverwinnelijke sterke man. Dit is dus wel degelijk een keerpunt.

“Het moet duidelijk zijn: ondanks de aandrang van de Chinese dictatuur dat de uitleveringswet (waarmee mensen in Hongkong kunnen opgepakt en aan China uitgeleverd worden) het geesteskind was van de Hongkongse regering onder leiding van Carrie Lam, wat mogelijk correct is, kwam het groen licht voor de wet wel degelijk uit Peking. Zonder dat groen licht was de regering in Hongkong nooit zo ver gegaan. Het bevel om toegevingen te doen met de opschorting van de wet kwam eveneens uit Peking.

“Chinese toplui, waaronder Han Zheng, lid van het Permanent Comité van het Politburo en vicepremier, gingen op 14 juni naar Shenzhen aan de grens met Hongkong voor crisisbesprekingen. Carrie Lam en ministers uit Hongkong hadden een ontmoeting met hen en kregen opdracht om terug te krabbelen.”

Dit volstond duidelijk niet om het protest te stoppen?

“Het gevoel in Hongkong is dat dit niet volstaat. De toegeving kwam te laat en is te beperkt. De massa’s haten de regering van Carrie Lam en geloven geen woord van wat ze zegt. Ze willen dat de uitleveringswet volledig geschrapt wordt en zijn bang voor vuile spelletjes door de regering. De regering heeft gelogen, de bevolking repressief vervolgd en zelfs bevel gegeven aan de politie om extreem geweld te gebruiken, in het bijzonder op 12 juni. Toen betoogden 70.000 studenten en jongeren aan het Legco, het zogenaamde ‘parlement’ van Hongkong, in een mobilisatie die de politie compleet verraste.

“Jongeren kwamen toen om zes uur ’s ochtends al massaal aan. Nog voor de politie goed en wel doorhad wat er gebeurde, waren alle wegen rond het parlement bezet. De politie maakte een verkeerde inschatting van de situatie. De mobilisatie was voornamelijk via sociale media gebeurd en via beveiligde apps zoals Telegram. Vandaar overigens de grote poging tot hacken van Telegram vanuit China die dag. Tienduizenden mensen staan met elkaar in verbinding via dergelijke apps om protestacties te organiseren.

“De stemming onder de jongeren is schokkend voor de heersende elite. De krant South China Morning Post schreef een edito onder deze titel: ‘Onze jongeren zijn niet bang voor matrakken en kogels – het is eng.’

Kan je deze beweging vergelijken met de zogenaamde Paraplurevolutie uit 2014?

“De beweging vandaag heeft veel geleerd van de Paraplurevolutie in 2014, die in een impasse eindigde. Dit werd gevolgd door vier jaar van brutale repressie en meer controle door de Chinese dictatuur over het politieke systeem van Hongkong.

“Op de middag van 12 juni besloten de regering en het hoofd van de politie om repressie te gebruiken, uit angst voor een nieuwe bezetting zoals in 2014. Het resultaat was dat er op één dag meer traangas afgevuurd werd dan tijdens de hele 79-daagse paraplu-beweging in 2014.

“Voor het eerst werd met rubberen kogels op de menigte geschoten. Twee betogers werden aan het hoofd geraakt, twee mensen liggen in het ziekenhuis met levensbedreigende verwondingen. Er wordt ook gebruik gemaakt van nieuwe wapens die na het protest van 2014 werden aangekocht. Maar het werkt niet. Ze dachten dat machtsvertoon de jongeren zou uiteendrijven en de dynamiek van de beweging zou breken. Maar dat was niet het geval: de jongeren bleven, wat de elite doodsangsten opleverde. Het zijn immers niet alleen de jongeren die protesteren: dit protest kwam vlak na een miljoenenbetoging. Peking zag hierop geen andere uitweg dan toegevingen.

“De Chinese dictatuur wil geen dergelijke massabeweging in Hongkong op een ogenblik dat er een moeilijke confrontatie is met de VS en Trump. Er werd geprobeerd om de beweging snel te stoppen, maar dit lukt niet. De opschorting van de uitleveringswet op 15 juni heeft de massa’s niet gerustgesteld. De weigering om de wet volledig in te trekken de verdediging van het politiegeweld door Carrie Lam hebben de mensen nog meer woedend gemaakt. De volgende dag, op 16 juni, waren er maar liefst twee miljoen betogers!

Wat zal er nu gebeuren?

“De massa’s bespreken de volgende stappen. De regering moet de wet volledig schrappen. Lam heeft zich op 18 juni nogmaals verontschuldigd, net zoals ze dat deed op 16 en 17 juni. Maar de verontschuldigingen bevatten geen nieuwe toegevingen. Het zijn slechts lege woorden. Carrie Lam is een toegewijde katholiek, het is een beetje alsof ze haar zonden opbiecht. God mag haar misschien vergeven, de massa’s doen dat niet.

“De toespraken van Carrie Lam vermelden nooit dat de wet volledig verdwijnt of dat ze ontslag neemt. Ze doet wat het Chinese regime wil, ze is een gijzelaar van die dictatuur. De wet opschorten volstond niet. Nu hopen Peking en de regering van Hongkong dat ze het protest kunnen uitzitten zonder nog meer toegevingen te moeten doen.

“De dictatuur van Xi Jingping heeft al een hoge politieke prijs betaald. Als de wet volledig verdwijnt en Carrie Lam valt, dan zou dit een enorme nederlaag voor Xi zijn. De dictatuur moet immers gevreesd worden. Toegeven aan een massabeweging is gevaarlijk. Het gaat immers niet alleen om Hongkong, maar ook om wat kan gebeuren in China.

“De beweging zal wellicht groeien en intenser worden, omdat de meeste mensen ontevreden zijn. Een prodemocratische spreker op een actie vergeleek de nieuwe situatie met een voetbalploeg die net een 5-0 overwinning boekte op de regering. Deze spreker werd uitgejouwd. De massa’s willen zich niet beperken tot de reeds gedane toegevingen, dat volstaat immers niet.

Waarom neemt Lam geen ontslag? De CCP-dictatuur kan toch een andere bereidwillige marionet vinden in Hongkong?

“Lam is een zombie op dit ogenblik: een levend politiek lijk. Maar de CCP probeert vol te houden omdat haar val rampzalig zou zijn, zeker als ze door een massabeweging neergehaald wordt. Hongkong is geen democratie. Als er nieuwe verkiezingen komen in dit stelsel waarin amper 1.200 kiezers – voornamelijk miljardairs en enkele miljonairs – stemrecht hebben, zullen deze kiezers stemmen voor wie ze van Peking moeten stemmen. De kapitalisten in Hongkong omarmen dit systeem in ruil voor een beetje directe politieke invloed in China en allerlei privileges en zakelijke contracten in Hongkong. De financiële belangen van de superrijken worden goed behartigd door de CCP-dictatuur.

“Het belangrijkste is dat de dictatuur de werkende klasse en de massa’s in China verhindert om zich te organiseren en de macht van de kapitalisten aan te vechten. Daarom verbinden de socialisten de strijd voor democratische rechten en tegen het huidige autoritaire systeem met de noodzaak om de macht van de kapitalisten te breken. Beiden zijn nodig.

“De CCP wil niet dat zogenaamde ‘verkiezingen’ in Hongkong plaatsvinden in het heetst van de strijd met een massabeweging die zo groot is als deze. Als ze gedwongen worden om een groteske ‘verkiezingsklucht’ te houden in deze situatie, waarin we een aantal pré-revolutionaire kenmerken zien zelfs indien het bewustzijn over hoe verandering kan bekomen worden nog steeds niet hoog is, dan dreigt een massabeweging die de woede oriënteert tegen de schijnverkiezingen om echte verkiezingen te eisen. Het zou de massastrijd voor algemeen stemrecht nieuw leven inblazen en dat zou een doos van Pandora openen voor het Chinese regime.

“Er zijn op dit moment geen tekenen van meer toegevingen en de massa’s zijn niet tevreden. De logica van de strijd is dus gericht op verdere escalatie.”

Hoe neemt Socialist Action aan de beweging deel?

“Socialist Action is volledig betrokken bij de beweging en was de enige politieke kracht op de miljoenenbetoging van 9 juni die opkwam voor een politieke staking om de uitleveringswet en de regering van Carrie Lam weg te krijgen. We roepen op voor een politieke 24-urenstaking. Dat benadrukken we in de 25.000 pamfletten die we al verdeelden, op onze spandoeken, in onze kranten en tijdens onze toespraken langs de betogingen. Deze oproep krijgt steeds meer gehoor.

“Er is geen traditie van dergelijke stakingen in Hongkong, toch niet meer sinds de jaren 1920. We moeten een erg oude en vergeten traditie opnieuw vestigen en er is haast bij omdat dit soort situatie geen stilstand verdraagt. De klok tikt voor deze indrukwekkende massabeweging: er zijn methoden en een programma nodig om beslissende overwinningen op de dictatuur te boeken. Als deze kans verloren gaat, zal de dictatuur terugkomen voor wraak.”