Home / Internationaal / Europa / Noord-Ierland: syndicalisten reageren na dood journaliste Lyra McKee

Noord-Ierland: syndicalisten reageren na dood journaliste Lyra McKee

Werkenden in Noord-Ierland, over de sectaire grenzen heen, waren geschokt door de schietpartij waarbij journaliste Lyra McKee werd gedood in Derry. Dit gebeurde vorige donderdag. Hieronder een reactie door Anton McCabe, lid van de nationale leiding van de journalistenbond National Union of Journalists (NUJ) en tevens lid van de Socialist Party. Hij kende Lyra en was betrokken bij enkele vakbondsacties na haar dood. Hij schrijft ten persoonlijke titel. Daaronder ook een eerste reactie door de Socialist Party in Noord-Ierland.

Leden van de Socialist Party op een actie na de dood van Lyra McKee

De dood van mijn vriendin en mede vakbondslid Lyra McKee op 18 april, terwijl ze als journaliste verslag uitbracht van een rel in Derry, heeft velen in Noord-Ierland geraakt. Er waren confrontaties tussen de politie en lokale jongeren in de wijk Creggan waarbij republikeinse paramilitairen met vuurwapens de politie aanvielen. Daarbij kwam Lyra om het leven.

Op een paar uur tijd kwamen meer dan 2.000 mensen bijeen in de wijk Creggan, vlakbij de plaats waar Lyra omkwam. Vrijdagnamiddag waren er meer dan 1.000 aanwezigen op een actie in Derry na een oproep door de lokale vakbonden en de NUJ-afdeling. Op zaterdag organiseerden leden van NUJ en van andere vakbonden acties in Belfast en in Omagh, Enniskillen, Dungannon, Strabane en Newry. In Dungannon kwam het initiatief van een basismilitant van de NUJ.

In Omagh waren er 250 aanwezigen op de protestactie die slechts 16 uur op voorhand was aangekondigd. Sommigen kwamen van ver: er was zelfs iemand uit Dublin. In Londen is er op initiatief van vakbondsactivisten een wake op het ogenblik van de begrafenis (op 24 april). De vakbond organiseerde in Dublin een wake op dinsdag. In Cookstown, County Tyrone, was er op woensdag 24 april een wake.

Alle doden zijn tragisch, maar in het geval van Lyra werd een gevoelige snaar geraakt omdat ze een uitzonderlijke persoonlijkheid had. Ze gebruikte haar talenten niet alleen om haar boterham te verdienen, maar ook om de wereld te verbeteren. Ze voelde op natuurlijke wijze empathie voor de vervreemde jongeren die donderdag in Derry aan het rellen waren. Ze begreep dat het ‘vredesproces’ in Noord-Ierland aan hen voorbijgaat. Als journaliste schreef ze hoe dat vredesproces niet de verhoopte verandering heeft gebracht.

Eén van de stukken van Lyra die stof deed opwaaien, ging over zelfmoord. Ze wees erop dat er sinds de wapenstilstand tussen de paramilitaire groepen in 1994 maar liefst 4.500 mensen omkwamen door zelfmoord. Dat is meer dan het aantal slachtoffers in 25 jaar aanhoudend politiek geweld, de ‘Troubles.’

De reactie op haar dood toont dat er een groot verzet is tegen een terugkeer naar die jaren van geweld. Sommige van de scherpste veroordelingen kwamen van voormalige Republikeinse gevangenen. Het ‘New IRA’, aan wie de dood van Lyra wordt toegeschreven, toont het failliet van republikanisme door fysiek geweld. De organisatie straalt een hardnekkig vleugje criminaliteit uit en sommige topfiguren zouden agenten van de veiligheidsdiensten zijn.

Een eerbetoon aan Lyra moet bestaan uit een strijd voor een samenleving waar ze trots op zou zijn. De armoede en vervreemding onder het kapitalisme en de staatsrepressie die wanhopige jongeren tot rellen en paramilitarisme brengt, moet beantwoord worden door vakbondsstrijd voor degelijke jobs, huisvesting en diensten voor iedereen.

Lyra was een jonge lesbienne die in het enige deel van deze eilanden leefde waar ze niet het recht had om met haar geliefde te trouwen. Ook dat moet veranderen.

Dit is de derde journalist in Ierland die de afgelopen 23 jaar is vermoord. Journalisten worden internationaal meer en meer bedreigd. Journalisten en syndicalisten moeten een lijn trekken zodat er geen vierde dode kan vallen.

 

Eerste reactie van de Socialist Party in Noord-Ierland

De dood van Lyra McKee leidde tot een schok in Derry en Noord-Ierland. Lyra was amper 29 jaar maar toch al bekend als journalist, auteur en activist. Het feit dat ze als journaliste haar job deed, versterkt het gevoel dat dit een zinloze moord was.

Het is 21 jaar geleden dat het Goede Vrijdagakkoord werd getekend waarmee een einde moest komen aan de Troubles. Het geweld is echter niet gestopt. Sinds 1998 kwamen meer dan 150 mensen om als gevolg van paramilitair geweld in beide gemeenschappen. Het akkoord maakte geen einde aan sectaire verdeeldheid. Er zijn vandaag meer ‘vredesmuren’ dan in 1998. De beloofde ‘vredesdividend’ kwam er niet: armoede en hopeloosheid zijn nog steeds de regel in de armste wijken. Deze omstandigheden hebben een aantal jongeren in wijken als Creggan en Bogside bij paramilitaire groepen gebracht. Repressieve acties door de Noord-Ierse politie versterken de recrutering door de paramilitairen.

De vakbonden verenigen 250.000 katholieke en protestantse arbeiders. Dat is de enige beweging die een weg vooruit kan aanbieden. Deze moord is een aanval op ons allemaal. Een eengemaakte beweging over de verschillende gemeenschappen heen in verzet tegen paramilitaire aanvallen is het enige gepaste antwoord. In augustus 1972 schoot de Official IRA de Britse soldaat William Best dood toen die op weg was naar Creggan. De volgende dag protesteerden 1500 vrouwen en kinderen. Een week later kondigde het Official IRA een staakt-het-vuren aan waarmee een einde kwam aan de gewapende campagne. De New IRA en andere gewapende groepen moeten nu hetzelfde doen.

Een massale campagne vanuit de vakbonden kan een einde maken aan het paramilitaire geweld en garanderen dat een nieuwe generatie niet in de gevangenis terecht komt. Dit is echter niet genoeg: we moeten ook strijden voor een betere toekomst voor iedereen en de nodige stappen ondernemen om een verenigde politieke stem van alle werkenden op te bouwen.