Home / Belgische politiek / Lokaal - Antwerpen / SP.a depanneert De Wever in Antwerpen

SP.a depanneert De Wever in Antwerpen

Zes jaar geleden werd Antwerpen voor het eerst in 80 jaar opgezadeld met een hard rechts stadsbestuur. De staat van dienst van dit college is indrukwekkend: het absurde systeem van GAS-boetes werd verder uitgebreid, er kwam een ‘imagotaks’ op ‘imagoverlagende’ handelszaken, een stakingspiket aan de haven werd manu militari uit elkaar geslagen, de budgetten voor het stedelijk onderwijs werden teruggeschroefd, er werd een sociale oorlog met het maatschappelijk werk gevoerd, … en zo kunnen we nog wel even doorgaan. De grootste verwezenlijking van N-VA was echter, naar eigen zeggen, het doorbreken van 80 jaar socialistisch bestuur. Aan die periode van zes jaar komt nu alweer een einde.

Artikel door Jarmo (Antwerpen) uit maandblad ‘De Linkse Socialist’

Slechtste resultaat ooit voor Antwerpse sociaaldemocratie

Sp.a voerde geen gemakkelijke campagne in Antwerpen. De partij werd achtervolgd door het ene schandaal na het andere: kopstuk Tom Meeuws was hierdoor verbrand, het kartel met Groen werd opgeblazen en onafhankelijk kandidaat Jinnih Beels moest redden wat er te redden viel. Dat bleek niet zo heel veel: met 11% haalden de sociaaldemocraten de laagste score in de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen sinds de invoering van het algemeen enkelvoudig stemrecht.

80 jaar meebesturen heeft zijn effect niet gemist. De partij is zodanig verweven met de macht, dat het niet verwonderlijk is dat alles uit de kast gehaald werd om mee te besturen. Dat de burgemeester Bart De Wever heet, blijkt plots geen probleem meer. Voor N-VA is de coalitie een blamage: na zes jaar ‘nooit meer socialisten’ wordt toch met sp.a in zee gegaan. Maar voor sp.a is de vernedering nog groter. Vanuit de retoriek dat wie bestuurt meer invloed uitoefent dan wie oppositie voert, wordt ermee ingestemd het semi-progressieve schaamlapje van hetzelfde neoliberale beleid te vormen.

Het slechte resultaat van coalitiepartners CD&V en Open VLD maakte dat De Wever op zoek moest naar andere partners. Hij vond die bij voormalig manager Tom Meeuws en voormalig politietopvrouw Jinnih Beels. Om de meerderheid comfortabel te maken en het gewicht van sp.a nog meer te beperken, nam De Wever ook de liberalen mee. Het resultaat is een bestuursakkoord dat een doorslagje is van het N-VA-beleid waarmee de Antwerpenaren de afgelopen zes jaar kennis konden maken.

SP.a depanneert De Wever

Jinnih Beels pakt uit met de belofte dat er 5.000 sociale woningen bijkomen (of gerenoveerd worden). Dat is op zich al een kwestie van too little, too late: de huidige woningnood in Antwerpen vereist er minstens 20.000. Bovendien blijven er heel wat achterpoortjes open. Zo wordt in het akkoord gesproken over eventuele bijkomende sociale woningen ‘mits behoud van het Vlaamse financieringssysteem’. Voor elk punt dat sp.a ‘binnenhaalde’, houdt N-VA heel wat onderhandelingsruimte. Meedoen was voor sp.a belangrijker dan winnen.

Zo ook wat betreft mobiliteit: het autovrije hart van de stad wordt uitgebreid ‘waar mogelijk’. Dat laat zodanig veel ruimte voor interpretatie dat het elke keer opnieuw van tafel kan geschoven worden. Bovendien is er enkel sprake van inspanningen in het zestiende-eeuwse centrum, dat doorheen het akkoord steevast ‘het winkelhart’ van Antwerpen wordt genoemd. De boodschap is duidelijk: autovrij of -luw kan waar het aantrekkelijk is voor toeristen. Voor de bewoners van de stad maakt het niet uit; bovendien is het culturele patrimonium nu officieel tot commercieel centrum uitgeroepen.

Wat discriminatie betreft, kan sp.a geen enkele pluim op de hoed steken. De praktijktests komen er, maar eigenlijk niet. Ze zijn niet bindend en kunnen enkel dienen als basis voor overleg met sectoren. Het hoofddoekenverbod blijft gewoon bestaan in de huidige vorm. Het was overigens een sp.a-bestuur dat deze maatregel oorspronkelijk invoerde. De bocht rond dit thema tijdens de verkiezingscampagne blijkt alweer vergeten.

Geen vette vis voor sp.a

Het zwaartepunt in het bestuursakkoord ligt op het terrein waar N-VA zich het meest comfortabel voelt: veiligheid. Met dezelfde forse taal als voorheen worden extra camera’s beloofd, meer blauw op straat, bodycams voor agenten en bewakers en de intrede van ‘stadsmariniers’. Met de war on drugs wil men een versnelling hoger schakelen in de vorm van het Stroomplan.

Zitten er ook sociale thema’s verwerkt in het bestuursakkoord? Eigenlijk niet. Herverdeling van het werk en/of bijkomende aanwervingen? Investeringen in het stedelijk onderwijs? Iets minder gretigheid in het in de uitverkoop zetten van het sociaal werk? Wie dacht hier iets over te kunnen lezen in een mede door sp.a opgesteld ontwerpakkoord, komt bedrogen uit.

Bij het proces tegen lokaal vakbondsvoorzitter Verlaeckt en ABVV-militant Devoght in juni was Tom Meeuws aanwezig op de protestactie. Het proces kwam er nadat een stakerspost in de haven repressief weggeveegd werd waarna Verlaeckt en Devoght beschuldigd werden van ‘kwaadwillige belemmering van het verkeer.’ Het bestuursakkoord dat nu voorligt, sluit dergelijk repressief optreden niet uit. Integendeel: er is de ambitie om “in goed sociaal overleg de bereikbaarheid van de haven maximaal te blijven garanderen.”

Kortom: sp.a haalde geen enkele vette vis binnen. We kunnen er niet op rekenen om tot een progressief bestuur te komen. In oktober riep LSP op om voor PVDA te stemmen. We benadrukten daarbij het belang van een actieve linkse oppositie in de stad, die zich ook en vooral doorheen bewegingen verzet tegen het asociale bestuur. Onze benadering daarbij is dat het bestuur moet uitgaan van de noden van de bevolking, niet van de beschikbare middelen.

Print Friendly, PDF & Email