Home / Internationaal / Europa / Vernedering voor Theresa May. Corbyn moet arbeidersbeweging in stelling brengen!

Vernedering voor Theresa May. Corbyn moet arbeidersbeweging in stelling brengen!

Foto: Paul Mattson

De Britse conservatieven vliegen elkaar in de haren. Nu is het tijd om hen weg te krijgen. De Brexit-deal van Theresa May werd uiteindelijk gestemd in het parlement en dit amper zes weken voor de Brexit moet plaatsvinden. De hoop op een akkoord is doorprikt. May hoopte haar partij te kunnen verenigen rond het feit dat ze de Brexit zou doorvoeren. Ze hoopte steun te vinden onder de miljoenen Britten die voor de Brexit stemden.

Licht aangepaste versie van het edito van weekblad ‘The Socialist’

Theresa May hoopte daarnaast tot een akkoord te komen dat in het belang is van de kapitalistische klasse. Daartoe stelde ze voor om het kader van de Europese regelgeving en de neoliberale dictaten te bevestigen. Een meerderheid van de grote bedrijven was ongetwijfeld eerder gediend met een akkoord dat nog dichter bij de EU aanleunde, maar ze konden leven met het voorstel van May.

Maar dan moest May dit wel nog door het parlement krijgen. Het resultaat was echter vernederend: 432 tegen 202 stemmen. Dat is de grootste parlementaire rebellie in de na-oorlogse periode.

Wat May nu zal doen, blijft onzeker. De omvang van de nederlaag kan haar tot ontslag dwingen, maar het is ook mogelijk dat ze een ‘nieuw’ akkoord zal proberen samen te sprokkelen om opnieuw naar het parlement te gaan. Daarnaast kan de deadline vooruitgeschoven worden.

Terwijl de Tories elkaar bekampen rond de Brexit, gaan miljoenen werkenden nog steeds gebukt onder het brutale asociale beleid van deze regering. Er zijn nu al meer dan 4,5 miljoen Britse kinderen die niet genoeg te eten hebben omdat hun ouders het zich niet kunnen veroorloven. Het was de woede tegen deze eindeloze ellende voor de meerderheid van de bevolking – terwijl een kleine toplaag de zakken vult – die aan de basis lag van het resultaat van het Brexit-referendum in 2016.

De Tories zijn een kapitalistische partij. Geen enkel Tory-voorstel rond de Brexit is in het belang van de werkenden of de middenklasse. De arbeidersbeweging moet nu bouwen aan actief verzet tegen de ongelooflijk zwakke en verdeelde regering. Dit moet leiden tot een door Corbyn geleide regering op een socialistisch programma.

Corbyn moet duidelijk maken dat verkozenen van Labour die voor het akkoord stemden of die in de vertrouwensstemming niet tegen de regering stemmen, meteen uit de partij gezet worden. De meeste Blairisten in Labour zijn momenteel bang om geassocieerd te worden met een zwakke premier en haar akkoord. Zij blijven zich richten op de eis van een tweede referendum, een zogenaamde ‘volksstemming’.

Voor de kapitalistische klasse is dat echter riskant. Het zou erg verdelend zijn en het kan de autoriteit van het establishment verder ondermijnen, zeker omdat het duidelijk zou maken dat de regels aangepast worden naargelang dit het establishment uitkomt. Het is bovendien niet duidelijk of het parlement in staat zou zijn om tot een akkoord te komen over de vraag of vragen in zo’n referendum. Als de impasse aanhoudt, is het echter niet uitgesloten dat er stappen in de richting van een referendum komen.

Het standpunt van de Blairistische parlementsleden wordt niet bepaald door het belang van de werkenden, maar enkel door hoe ze de kapitalistische klasse het beste kunnen dienen.

De vakbonden en Jeremy Corbyn moeten massale protestacties organiseren om nieuwe verkiezingen te eisen. Dat zou pas een echte ‘volksstemming’ zijn. De demonstratie van People’s Assembly afgelopen zaterdag voor vervroegde verkiezingen kende een bescheiden opkomst. Er is aan de top van de arbeidersbeweging een gebrek aan leiding. Aan de woede tegen de Tory-regering is het alleszins niet gelegen.

De parlementaire tactieken zijn ondergeschikt aan de taak van de opbouw van een strijdbare beweging op straat. Dit moet gekoppeld worden aan een socialistisch programma, ook rond de kwestie van de Brexit.

‘Rode lijnen’

De ‘rode lijn’ van Corbyn rond de Brexit zou een verzet tegen elke neoliberale en pro-kapitalistische regel moeten zijn. Hij moet eisen dat de onderhandelingen heropend worden op basis van verzet tegen de regels van de eenheidsmarkt en de douane-unie – zoals de beperkingen van staatssteun, liberaliseringen, de richtlijn rond postdiensten, … – die ingaan tegen de belangen van de werkenden.

Hij moet een oproep tot internationale solidariteit richten aan de werkenden doorheen Europa. Dat kan de basis leggen voor een Europese campagne van socialisten en arbeidersorganisaties om de onderhandelingen aan te grijpen voor actief verzet tegen het Europa van het kapitaal. Met brede steun in Groot-Brittannië en solidariteit vanuit heel Europa, zou Corbyn in een veel sterkere positie zitten dan May.

Een regering onder  leiding van Corbyn zou bovendien kunnen overgaan tot een programma van nationalisatie als antwoord op jobverliezen, sluitingen en slechtere arbeidersvoorwaarden bij bedrijven die de werkenden willen straffen onder het mom van Brexit-moeilijkheden. Deze benadering zou in het belang van de meerderheid van de bevolking zijn.

Voor de kapitalistische klasse is een regering-Corbyn met een socialistisch beleid en massale steun een nog grotere nachtmerrie dan de huidige Brexit-chaos. Dat is waarom de rechterzijde van Labour niet bereid is om op te roepen tot vervroegde verkiezingen of toch alleszins niet om daar echt voor te gaan.

Corbyn moet de arbeidersbeweging in stelling brengen om vervroegde verkiezingen te eisen. Daarbij moeten de lokale partij-afdelingen het recht hebben om nieuwe kandidaten naar voren te schuiven. Een conferentie van de hele arbeidersbeweging, open voor al wie zich tegen het besparingsbeleid verzet, dus ook de Socialist Party en vakbonden die niet met Labour verbonden zijn (zoals de RMT), kan de discussie voeren over hoe Labour op een democratische en socialistische basis de strijd kan aangaan.

Dit zou niet enkel gaan over de verkiezingen, maar ook over hoe de onvermijdelijke pogingen tot kapitalistische sabotage tegen een regering-Corbyn beantwoord worden. Centrale elementen daarbij zijn de nationalisatie van de banken en de grote bedrijven onder democratische arbeiderscontrole en –beheer om de basis te leggen voor een socialistische planning van de productie. Dit moet verbonden worden aan hernieuwde samenwerking met de arbeidersbeweging doorheen Europa.