Home / Internationaal / Europa / Verslag vanuit de Franse beweging van gele hesjes: 10de dag van strijd in Montélimar

Verslag vanuit de Franse beweging van gele hesjes: 10de dag van strijd in Montélimar

Ondanks vreselijk weer houdt de vastberadenheid van de gele hesjes in Montélimar aan. Duizenden mensen komen in actie. Zowel overdag als ’s nachts wordt geprotesteerd, afhankelijk van de beschikbaarheid van activisten. Onze dagelijkse acties hebben tot doel om het onrechtvaardige beleid van Macron aan te klagen. Dit beleid dient enkel de rijksten en veroordeelt ons tot onzekerheid.

Door onze correspondenten in Montélimar

Extreemrechts heeft hier niets te zeggen

Bij het begin van de beweging hoorden we dat de oproep van de gele hesjes iets van extreemrechts was, maar het gaat wel degelijk om een brede beweging waarin diegenen die het hardst geraakt worden door Macron elkaar vinden. De solidariteit en de betrokkenheid bij de actie in Montélimar zijn indrukwekkend. Voorbijrijdende auto’s claxonneren, mensen geven ons iets om te eten, sommigen geven financiële steun, … Gewone activisten komen met eten, hout, tenten, dekzeilen en ander materiaal. Zo is het rondpunt van de A7 in Montélimar-Sud een echt hoofdkwartier van strijd geworden.

Het doel is natuurlijk niet om voor altijd op dit rondpunt te blijven, maar wel om een verzamelplaats te hebben waar we samen kunnen discussiëren, onze eisen vastleggen, onze acties uitwerken en gecoördineerd naar buiten komen voor een zo groot mogelijke impact. We hebben elke avond om 18u een algemene vergadering waar alle beslissingen collectief genomen worden. Dat laat geen enkele ruimte aan extreemrechts.

Hardere toon nodig

We hebben de barrières van de A7 weggenomen, de vestiging van Amazon en andere logistieke bedrijven geblokkeerd, geprotesteerd aan Carrefour en aan de volledige winkelzone, … Al deze acties hebben een impact gehad, maar het volstaat niet om de regering te doen terugkrabbelen, laat staan om Macron weg te krijgen zoals de meeste gele hesjes willen.

Het wantrouwen in de media en de politici is heel sterk onder de activisten. Voor velen worden de vakbonden over dezelfde kam geschoren. Ze worden als verraders gezien met een leiding die enkel hoopt te profiteren van de kracht van de “golf van gele hesjes.” Het voorstel van de lokale afdeling van de vakbond CGT om een gemeenschappelijke betoging te houden op 1 mei werd fors bekritiseerd op de algemene vergadering van de gele hesjes, maar uiteindelijk werd beslist dat ‘wie wil deelnemen aan die betoging dit maar moet doen zonder dat er een officiële toenadering is.’ Nochtans is iedereen het wel eens dat we de economie moeten platleggen en dat een algemene staking de enige manier is om dit te bereiken.

Hoe verder?

We hebben een pamflet gemaakt met eisen die verder gaan dan de taksen op brandstof. We eisen onder meer een hoger inkomen, verdeling van het werk, herverdeling van de rijkdom, … Dit pamflet wordt verspreid op de acties om de steun op te bouwen en om duidelijk te maken wat onze eisen zijn.

Het gebrek aan structuur van de beweging verzwakt ons. Er beginnen discussies te ontstaan over hoe we dat kunnen aanpakken. Er duiken ook voorstellen op van gecoördineerde acties op departementaal of regionaal niveau.

Daarnaast is er een zekere vermoeidheid die een tol begint te eisen. Dit ritme van actievoeren kan niet lang volgehouden worden indien het protest zich niet uitbreidt. Dat is overigens waarom wij met Gauche Révolutionnaire, de zusterorganisatie van LSP, proberen uit te leggen wat de cruciale rol van vakbondsmilitanten is en waarom die druk moeten zetten op hun vakbondsafdelingen zodat er effectief een stakingsoproep komt.

Print Friendly, PDF & Email