Home / Internationaal / Europa / Spanje: naar nieuwe feministische staking van vrouwen én mannen op 8 maart 2019

Spanje: naar nieuwe feministische staking van vrouwen én mannen op 8 maart 2019

Hieronder twee artikels van Libres y Cimbativas (LyC) en Izquierda Revolucionaria (IR) over hun deelname aan de massale vouwenbeweging in Spanje. Het eerste artikel gaat over de jongerenstaking van 14 november waartoe wordt opgeroepen door Libres y Combativas en de Sindicato de Estudiantes. Het tweede artikel gaat over de deelname van LyC en IR in de discussies binnen de bredere feministische beweging over hoe van 8 maart een succes kan gemaakt worden.

Jongerenstaking op 14 november. Voor inclusieve seksuele opvoeding!

Vorig jaar kwamen miljoenen vrouwen, werkenden en jongeren op straat. Dat was een zware slag voor dit systeem dat geweld op vrouwen rechtvaardigt en legitimeert. Er kwamen ook duizenden mannelijke betogers op straat om onze eisen te steunen en aan de strijd deel te nemen. De historische feministische staking van 8 maart en de mobilisaties tegen de schandalige uitspraak in de zaak van de ‘wolfsroedel’, vormden een duidelijk keerpunt in de strijd.

De feministische beweging speelde een belangrijke rol in de val van de regering-Rajoy. Het is geen toeval dat de nieuwe PSOE-regering zich als feministisch wil voordoen. De beperkingen van het feminisme van deze regering werden echter duidelijk toen een nieuwe vrouwelijke minister verklaarde dat niets kan gedaan worden aan de vrijlating van de verkrachters van de ‘wolfsroedel’. Sindicato de Estudiantes (SE, studentenvakbond) en Libres y Combativas (Vrij en Strijdbaar, het socialistisch-feministisch platform van SE en Izquierda Revolucionaria)  weten goed wat er had moeten gebeuren: het opkuisen van het patriarchaal gerechtssysteem en vervolging van de rechters die geweld op vrouwen aanmoedigen.

De strijd tegen seksisme is ook een belangrijk onderdeel van de onderwijsbeweging. Jaar na jaar worden miljarden aan publieke middelen uitgedeeld aan de leiding van de katholieke kerk die niet aarzelt om seksisme, homofobie, transfobie en verzet tegen abortus te onderwijzen. We worden zelfs gewaarschuwd als we te korte rokjes of broeken dragen in de zomer omdat dit “onbedwingbare impulsen” zou “provoceren.” Het feit dat dergelijke argumenten voorkomen in onze scholen, is degoutant. Onze kledij en onze lichamen provoceren niets. We leven toch niet meer onder de dictatuur van Franco?!

We moeten bouwen aan een beweging van studenten en scholieren tegen seksisme in alle scholen en universiteiten. We eisen van de regering van Pedro Sanchez en van de onderwijsminister dat dit thema opgenomen wordt.

SE en Libres y Combativas roepen alle jongeren op om deel te nemen aan de studentenstaking en de betogingen van 14 november. De doelstellingen van de staking zijn erg concreet: we eisen dat er onmiddellijk een programma van inclusieve seksuele opvoeding komt in alle scholen, waarbij we leren dat we los van onze gender, seksuele oriëntatie of identiteit vrij kunnen zijn wie we zijn. Dit moet in alle onderdelen van het onderwijs gebeuren en het moet bijdragen aan de strijd tegen seksisme, misbruik, verkrachtingscultuur, homofobie en transfobie.

We eisen tevens dat de regering alle seksistische verwijzingen naar de kledij van meisjes uit interne schoolreglementen laat verwijderen en maatregelen neemt om de rechten van alle seksen en van de LGBTI en de transgemeenschap op te nemen. We eisen sterke disciplinaire maatregelen tegen die kleine minderheid van leerkrachten  die een seksistische opstelling verdedigen.

We roepen alle feministische organisaties, alle sociale bewegingen, alle vakbonden en linkse politieke organisaties op om deze staking te steunen en deel te nemen aan de betogingen rond onze eisen.

We willen respect en waardigheid, de vrijheid om te zijn wie we willen, het einde aan misbruik en vernedering. We willen daden, geen woorden. Op naar de studentenstaking van 14 november!

  • Seksisme uit de klaslokalen, uit het rechterlijk system en alle instellingen!
  • Stop geweld op vrouwen!

Naar een nieuwe feministische staking op 8 maart 2019

Op 6 en 7 oktober vond de vierde algemene vergadering van de ‘8 Maart Commissie’ plaats, een koepel van de bredere feministische beweging. Dit was in Gijon met bijna 400 vrouwen uit heel de Spaanse staat. De bijeenkomst stemde een motie waarin opgeroepen wordt tot een nieuwe feministische staking (van vrouwen en mannen) op 8 maart 2019. Dit is goed nieuws en een nieuwe stap vooruit in de strijd van de onderdrukten.

We hebben sinds 8 maart al heel wat bereikt. Er waren opnieuw massale betogingen na de uitspraak in de zaak van de ‘wolfsroedel’. We verdedigden Juana Rivas en haar kinderen. We toonden solidariteit met onze zusters die elders in de wereld opkomen voor gratis en veilige abortus. En meer nog: samen met andere massabewegingen droegen we bij tot de val van de reactionaire regering-Rajoy.

Het is dus niet zo dat er niets veranderd is: onze beweging is groter geworden, bewuster en beter georganiseerd. Maar het klopt wel dat een andere realiteit eveneens overeind blijft: moorden, seksistische gerechtelijke uitspraken, onzekere arbeidsomstandigheden en straffeloosheid voor aanvallers. We mogen dit niet toelaten.

Woorden en daden van de ‘feministische regering’  

Als antwoord op deze sterke beweging omschreef de nieuwe regering-Sanchez zich als ‘feministisch’. Een meerderheid van de ministers zijn vrouwen en dat werd als een garantie op verandering voorgesteld. De ervaring toont ons echter dat onze rechten niet afgedwongen worden door bevoorrechte vrouwen in chique kantoren. Behalve de retoriek is er door deze regering niets veranderd aan de realiteit van dagelijks seksisme en klassenonderdrukking. De regering zei dat de schandalige uitspraak in de zaak van de groepsverkrachting door de ‘wolfsroedel’ moet aanvaard worden. De minister van justitie is naar eigen zeggen op de hoogte van pedofiel gedrag en het omkopen van prostituees in de gerechtelijke wereld, maar ze voelt zich niet verplicht om daar iets aan te doen. De onmenselijke repressie tegen migranten aan de grens wordt gewoon verdergezet. Onze ervaring met deze regering is duidelijk: er is niets reëel veranderd en de enige manier om tot echte verandering te komen, is door de strijd aan te gaan en ons te richten tegen het systeem dat tot onderdrukking leidt.

Tegen het systeem dat ons onderdrukt  

Leden van Libres y Combativas namen deel aan de algemene vergadering in Gijon en verdedigden er de oproep voor een feministische algemene staking als beste manier om onze strijd vooruit te brengen. De onderdrukte vrouwen in deze beweging hebben hun eigen ervaringen en weten dat er een dubbele onderdrukking is omdat we vrouw zijn en omwille van onze klassenpositie. We weten dan ook dat we sterker staan als we samen met mannen en vrouwen ingaan tegen de bazen, bankiers, alle uitbuiters en hun bevoorrechte partners in het politieke en gerechtelijke establishment.

Symbolische acties volstaan niet. Het komt er niet op aan om de “patriarchie te verrassen” zoals sommigen stelden, maar om het te stoppen. De economie platleggen is belangrijk: het stoppen van bedrijven, wegen, scholen, universiteiten, … geeft aan dat er zonder ons niets beweegt en dat wij de kracht hebben om dingen te veranderen. Dit is de strijd van de onderdrukten, we moeten dus alle onderdrukten betrekken in onze strijd en de vakbonden moeten onze staking ondersteunen. Dit moet niet met symbolische acties gebeuren, maar met een volledige 24-urenstaking.

Hoe kunnen we alles platleggen? Op de bijeenkomst in Gijon was er discussie over de vraag of het enkel om een vrouwenstaking moet gaan. Dit is geen nieuwe discussie en ons standpunt is evenmin nieuw. Uiteraard willen we dat werkende vrouwen de voortrekkers van deze staking zijn. Maar het is ook een staking tegen vrouwen als Ana Botin (Santander), Cospedal (Partido Popular) of Arrimadas (Ciudadanos).

Om de economie plat te leggen, is het belangrijk dat ons werk tijdens de staking niet door anderen wordt overgenomen. We willen geen vrouwelijke of mannelijke stakingsbrekers. We willen dat mannen onze eisen ondersteunen en samen met ons strijden, net zoals we samen streden tegen de pensioenhervorming en voor degelijke gezondheidszorg en onderwijs. Zo kunnen we onze beweging zo sterk mogelijk maken en de regering dwingen om naar onze eisen te luisteren en ernaar te handelen.