Home / Internationaal / Europa / Links bestuur in Barcelona haalt overwinning rond huisvesting. Hoe de dwangbuis van besparingen doorbreken?

Links bestuur in Barcelona haalt overwinning rond huisvesting. Hoe de dwangbuis van besparingen doorbreken?

De burgemeester van Barcelona, Ada Colau

Na de crisis van 2008 werd de Spaanse staat overspoeld door een golf van strijd. Er waren de indignado’s, algemene stakingen en tal van sociale bewegingen. Dit leidde tot de opkomst van Podemos en linkse eenheidslijsten (van Podemos, Verenigd Links en vertegenwoordigers van sociale bewegingen). Ada Colau werd de eerste vrouwelijke burgemeester van Barcelona en bovendien de eerste die uit de sociale bewegingen kwam. Ze was lijsttrekker van Barcelona En Comú (Barcelona Samen). Voordien was ze woordvoerder van het platform tegen uithuiszettingen (PAH). De lokale verkiezingsoverwinningen van linkse eenheidslijsten in 2015, onder meer in Barcelona en Madrid, vormden een belangrijke stap vooruit in het verzet tegen de besparingen.

Artikel door Marisa Cabal Cabeza, kandidaat voor Gauches Communes in Sint-Gillis

Feministisch bestuur

Het stadsbestuur nam deel aan de historische staking en betogingen voor vrouwenrechten op 8 maart. Colau legde uit dat geweld en seksistische discriminatie niet kunnen herleid worden tot slechte opvoeding en onderwijs, maar dat het gaat om structurele problemen in dit systeem, de instellingen en de economie. Ze voegde eraan toe dat de staking duidelijk maakte dat er onderdrukten zijn maar ook geprivilegieerden die voordeel halen uit seksisme. De campagne ROSA is het daarmee eens: we moeten het verband leggen tussen seksisme, besparingen en kapitalistische uitbuiting.

Het bestuur verdriedubbelde de middelen voor sociale hulp in de schoolkantines, er kwamen sociale tarieven voor publieke kinderopvang en vanaf volgend schooljaar komen er drie crèches bij met 217 plaatsen. Het geeft aan wat een links bestuur kan doen om de dubbele dagtaak van vrouwen aan te pakken. Met Gauches Communes in Sint-Gillis eisen we 30 nieuwe crèches om het nijpend plaatsgebrek aan te pakken. We eisen ook dat de gemeente gratis maaltijden op school voorziet. De bijkomende plaatsen in Barcelona zijn positief, maar dit volstaat niet. Momenteel vindt 43% van de gezinnen geen plaats in de publieke kinderopvang.

Overwinning rond sociale huisvesting

De huurprijzen in Barcelona bereiken recordhoogtes. Elke dag worden gemiddeld 10 mensen uit hun huis gezet. Blackstone, een aasgierenfonds op de vastgoedmarkt, is een van de belangrijkste verantwoordelijken hiervoor. In 2013 verkocht het stadsbestuur van Madrid meer dan 1.800 sociale woningen aan Blackstone, dat hierdoor de grootste huizeneigenaar van het land werd. Een jaar later verkocht de Catalaanse bank Caixa Catalunya, die eerder met 12 miljard euro publieke middelen gered werd, maar liefst 40.000 toxische hypotheken (waarvan terugbetaling erg onzeker is) aan Blackstone. De bank ontdeed zich van toxische activa terwijl Blackstone de huizen inpikt van wie de hypotheek niet meer kan betalen.

Op 14 juni pleegde een 43-jarige man zelfmoord toen zijn gezin met uitzetting bedreigd werd omdat het de huur aan Blackstone niet kon betalen. Het leidde tot betogingen onder de slogan: “Dit zijn geen zelfmoorden, maar moorden.” Onder druk van het protest keurde het stadsbestuur op 17 juni een nieuwe maatregel goed: bouwpromotoren moeten 30% van nieuwe huisvesting en renovaties voorbehouden voor sociale huurprijzen. Dat is een belangrijke overwinning die aantoont hoe stappen vooruit kunnen gezet worden: door een krachtsverhouding op straat uit te bouwen.

Regels opleggen aan de private sector is mogelijk, maar het doet geen afbreuk aan de noodzaak om sociale huisvesting drastisch uit te breiden. Op twee jaar tijd zorgde het bestuur van Barcelona voor 750 nieuwe sociale wooneenheden en er werden leningen aangegaan voor nog eens 2.000. Dat is nooit gezien in Barcelona. Maar het blijft onvoldoende: slechts 1,5% van de huisvesting in Barcelona is sociaal. Wij zijn het eens met het Platform tegen Uithuiszettingen (PAH): dit moet naar 20% van de huisvesting om een reële druk te zetten op de private huurmarkt. Met Gauches Communes in Sint-Gillis pleiten we voor 3.000 nieuwe sociale wooneenheden. In een stad als Barcelona zijn er 120.000 nodig!

De strijd om water

De waterdistributie in Barcelona is in handen van Agbar, een dochter van het Franse Suez. Een basisbehoefte als water moet in publieke handen zijn. Ada Colau stelde de gemeenteraad voor om na te gaan hoe een publieke en democratische waterdistributie kan georganiseerd worden. Dit project zit echter vast: alle waterbedrijven houden het tegen, ook al is tot 70% van de bevolking voor.

Wijkbewoners, vakbonden en milieuorganisaties hebben rond de waterdistributie een platform opgezet. De mobilisatie is echter nog niet van dezelfde omvang als rond huisvesting waardoor de druk niet volstond om tot een meerderheid in de gemeenteraad te komen.

Voor een front van rebelse steden

Er zijn linkse besturen in Madrid, Cadix, Zaragossa, La Coruna, … Deze verkozen posities kunnen gebruikt worden om een front van rebelse gemeenten uit te bouwen. Kinderopvang, huisvesting, … zijn overal een groot probleem. Door samen te gaan voor begrotingen die vertrekken van wat nodig is en daar een actieve mobilisatie van de bevolking aan te koppelen, is het mogelijk om de strijd voor meer publieke middelen aan te gaan en zo werk te maken van een sociaal beleid dat vandaag verhinderd wordt door het financiële keurslijf dat aan de gemeenten wordt opgelegd.

Print Friendly, PDF & Email