Home / Internationaal / Europa / Algemene staking in metaalsector in Spaanse Cadiz na dodelijke ongevallen

Algemene staking in metaalsector in Spaanse Cadiz na dodelijke ongevallen

Interview met stakingsleider Antonio Muñoz

Op 18 mei kwamen twee arbeiders, Joe Daniel (31 jaar) en Jose Luis (46 jaar), om het leven in de baai van Cadiz, een belangrijk centrum van de metaalindustrie in het zuiden van Spanje. Ze werkten beiden voor Equimansur (EQM), een onderaannemer van het staatsbedrijf Navantia dat actief is in de scheepsbouw. Ze kwamen om toen de lading van een kraan op hen viel. De dood van de twee leidde tot een schok, maar ook tot een waardige klassenstrijd. Er werden meteen acties aangekondigd, waaronder een algemene staking in de metaalsector in Cadiz. We spraken met Antonio Muñoz, een lid van Izquierda Revolucionaria en van de Coördinatie van Metaalarbeiders in de baai van Cadiz (CPM). Het interview gebeurde door El Militante, de krant van Izquierda Revolucionaria.

Hoe reageerden de arbeiders op de dood van hun twee collega’s?

“Zodra we het nieuws hoorden, viel alle activiteit op de scheepswerf plat. Duizenden arbeiders, zowel van Navantia als van onderaannemers, trokken naar de plaats van het ongeval.

“Dit ongeval lijkt hard op een incident in Ferrol (Galicië) enkele dagen eerder. Daarbij viel eveneens een dode: Oscar, 45 jaar oud. Het gaat niet zomaar om ongevallen, maar om een direct resultaat van de arbeidsomstandigheden, een intensifiëring van het werkritme en het gebrek aan effectieve veiligheidsmaatregelen als gevolg van kostenbesparingen.

“De precarisering van de arbeid heeft gevolgen voor onze portemonnee, maar ook voor onze gezondheid, ons leven en onze gezinnen. Er is een toename van het aantal doden bij arbeidsongevallen in de Spaanse staat als direct gevolg van de opgevoerde uitbuiting van het personeel.

“De cijfers voor de provincie Cadiz spreken voor zich: in 2017 vielen er 9 doden, dat waren er drie meer dan het jaar ervoor. Er waren 108 ernstige ongevallen, tegenover 84 in 2016. Het aantal lichte ongevallen steeg van 11.480 tot 12.297. Dit is het resultaat van de hervormingen van de arbeidswetten door de PP en PSOE, maar ook door het beleid van sociale vrede door de leiders van de vakbondsfederaties CCOO en UGT.”

Wat wordt geëist als antwoord op deze situatie?

“We willen uiteraard niet gewoon uiting geven aan onze woede. Ons doel is om strijd te organiseren voor een echte verandering van onze arbeidsvoorwaarden.

“Op maandag 21 mei hielden we ’s ochtends om 5u30 een vergadering van meer dan 2.000 arbeiders aan de poorten van Navantia. Deze bijeenkomst werd georganiseerd door de CPM (Coördinatie van Metaalarbeiders). Er werd voorgesteld om een 24-urenstaking te houden in alle metaalbedrijven en op te bouwen naar een algemene staking van alle werkenden in de baai van Cadiz in de komende weken. Een overgrote meerderheid van de vergadering stemde voor deze voorstellen.

“Er werd gestaakt op 21 mei na een oproep van de CPM, ondersteund door het vakbondsfront van Cadiz. De staking werd gesteund door een meerderheid in alle onderaannemers en de activiteit van Navantia lag volledig plat. De staking breidde uit naar de vestiging van Navantia in San Fernando.”

Wat zijn de volgende stappen voor de strijd?

“Op 13 juni is er een algemene staking in de hele regio. Dit werd voorbereid door vergaderingen op alle werkplaatsen. De bijeenkomsten in Puerto Real, San Fernando en Cadiz werden massaal bijgewoond en er was bijna overal een quasi unanieme steun voor de staking. Er kwamen ook steunberichten van personeelsleden van Navantia in andere regio’s. De staking zal gepaard gaan met een avondbetoging zodat de volledige lokale bevolking aan de strijd kan deelnemen.”

Je bent niet alleen een voortrekker van de CPM maar ook delegee van de vakbondsfederatie CCOO. Wat is de houding van de vakbondsleiding?

“De opstelling van de leiders van CCOO en UGT is vreselijk. Toen we meteen na de dodelijke ongevallen personeelsvergaderingen en stakingsacties organiseerden, beschuldigden de provinciale secretarissen van CCOO en UGT er ons in de media van dat we de ellende van arbeiders op onverantwoordelijke wijze misbruikten.

“De grote vakbondsleiders zeiden wat zelfs de bazen niet durfden zeggen. Het is een nieuw voorbeeld van de nauwe banden tussen de leiders van CCOO en UGT enerzijds en de bazen en het management van Navantia in de baai van Cadiz anderzijds. Ze kregen geen steun onder de basis van hun eigen organisaties en probeerden dan hun zin te krijgen door antidemocratische interne maatregelen gericht tegen al wie zich verzet tegen hun officiële positie.

“In mijn geval is het hun bedoeling om uit CCOO te sluiten zonder de mogelijkheid om me te verdedigen. Alle oproepen die ik aan de vakbondsleiding deed, werden genegeerd. Ik moest beroep doen op het gerecht om op te komen voor mijn democratische rechten.

“Deze houding van de vakbondsleiders is niet nieuw. Het ondermijnt de autoriteit van de CCOO en de UGT onder miljoenen arbeiders. Deze vakbonden zijn door ons opgebouwd om voor onze rechten te vechten. Maar vandaag treden ze eerder op als bazen in de comfortabele wereld van bestuursraden, in plaats van de strijd te organiseren. Het maakt dat we nieuwe instrumenten moeten opbouwen om te strijden voor de rechten die we verloren zijn of om nieuwe verworvenheden te bekomen. De algemene staking in de baai van Cadiz zal de sterke vuist van de arbeidersklasse tonen en vormt een belangrijke stap in de strijd tegen precarisering en extreme uitbuiting.

“Onze ervaring toont dat we niet gewoon moeten wachten tot de leiders van de CCOO en UGT terug bereid zijn om strijd te organiseren. We moeten zelf een nieuwe weg van strijd opleggen door te mobiliseren, zoals we dat nu doen in Cadiz of zoals de nieuwe inspirerende beweging van gepensioneerden het doet.”

Print Friendly, PDF & Email