Home / Belgische politiek / Nationaal / Aanslag in Luik. Na jaren van repressief beleid toch steeds meer geweld

Aanslag in Luik. Na jaren van repressief beleid toch steeds meer geweld

De Boulevard D’Avroy waar de schietpartij op 29 mei plaatsvond. Foto vanop Wikimedia. https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=10903225

Sinds de schietpartij in Luik vorige week regent het commentaren van de rechterzijde. Je zou bijna vergeten dat die rechterzijde nu al jaren aan de macht is en dus ook verantwoordelijk voor wat vandaag fout loopt. Er komen voorstellen zoals meer vrijwillige arbeid van gevangenen om hen op het “rechte pad” te krijgen, maar ook voor een soort ‘Guantanamo aan de Schelde’ waar geradicaliseerden zonder proces worden opgesloten tot “de oorlog met IS afgelopen is.”

Door Sander (Dendermonde)

De rechterzijde misbruikt de schietpartij in Luik om harde en asociale maatregelen naar voren te schuiven. De brede sympathie voor de slachtoffers van het vreselijke geweld wordt hiervoor misbruikt. Het is meteen ook een vlucht vooruit om het niet over het eigen falende veiligheidsbeleid te moeten hebben. Hoe komt het dat we na jaren van fors taalgebruik en andere Kanaalplannen nog geen stap verder staan? De waarheid is dat rechts op alles bespaart, inclusief op begeleiding en opvolging van gevangenen. Vorig jaar nog kwamen de cipiers in opstand tegen onmenselijke werkomstandigheden en bijhorende problemen in de gevangenissen. België werd al meermaals op de vingers getikt wegens de houding tegenover gevangenen. Opvolging van gevangenen om hen in de samenleving te integreren, vereist een sterke sociale sector – zowel in de gevangenis als daarna – maar ook degelijke jobs en betaalbare huisvesting. Allemaal zaken waar de rechterzijde allergisch aan is.

Het voorstel van de politievakbond VSOA om gevangenen aan het werk te zetten, probeert tenminste na te gaan hoe aan integratie kan gewerkt worden. Maar zelfs indien het om vrijwillige arbeid gaat, dreigt deze arbeid aan een hongerloon van 2 euro per uur vooral een extra speler op de private markt van de lageloonsector te worden. Welke gemeente zal nog personeel voor de groendienst aanwerven als er gevangenen zijn die hetzelfde werk voor 2 euro per uur kunnen doen? In de VS is gevangenenarbeid een erg winstgevende business.

Met zijn voorstel van aanhoudingen zonder proces en van onbepaalde duur, kijkt ook De Wever naar de VS en meer bepaald naar Guantanamo Bay. Het is nogal hypocriet om van nieuwkomers te verwachten dat ze de mensenrechten ondertekenen, terwijl de voorzitter van de grootste regeringspartij voorstelt om voor een aantal mensen de mensenrechtenverdragen niet toe te passen. Liefst zouden De Wever en co vergeetputten graven voor al wie een gevaar vormt voor hun neoliberale graailand.

Na decennia van repressief veiligheidsbeleid in de VS mét toepassing van de maatregelen die nu bij ons voorgesteld worden, betoogden vooral jongeren de voorbije maanden massaal tegen schietpartijen in scholen. Het beleid heeft er duidelijk gefaald en creëert meer terreurgeweld. Het gaat net zoals bij de Luikse schietpartij vaak om terroristen van ‘eigen kweek’. Ondanks het falen van het Amerikaanse beleid, is dit net wat rechts bij ons voorstelt als harde en doeltreffende maatregelen.

Over het aanpakken van de vruchtbare bodem waarop extremisme en zelfs elementen van terrorisme kunnen bloeien, wordt niet nagedacht. Dat vereist immers dat ook over de maatschappelijke verhoudingen wordt gediscussieerd, wat gevaarlijk is voor de steeds rijker wordende elite. Nochtans is het evident dat in een sociale woestijn geen veiligheid zal groeien. En dat een aanhoudende oorlogssituatie in het Midden-Oosten – sinds 2003 opnieuw geëscaleerd na de op basis van leugens gestarte oorlog om olie en prestige in Irak – geleid heeft tot het ontstaan van reactionaire groepen als ISIS. Zonder heropbouw in Syrië en Irak kan ISIS wel militair van de kaart geveegd worden, maar is het een kwestie van tijd vooraleer er nieuwe brutale reactionaire groepen zoals ISIS of nog erger ontwikkelen.

Dat zelfs een aantal mensen hier geen enkele band meer met de samenleving voelen en een houvast zoeken bij reactionair fundamentalisme, zegt vooral veel over de diepte van de crisis van het kapitalisme.

Om het terrorisme te bestrijden, is er nood aan een degelijk publiek investeringsplan voor openbare diensten, weg van de graaipolitiek van het kapitalisme, meer sociale woningen, meer leefbare jobs en dus de invoering van een dertig urenweek zonder loonverlies en met bijkomende aanwervingen, investeringen in onderwijs en uitzicht op een toekomst voor mensen die door de mazen van dit op winst gebaseerde net geglipt zijn. Aan de andere kant natuurlijk ook investeringen in het gevangeniswezen en een degelijk begeleiding om ervoor te zorgen dat mensen die een misstap begaan op een normale manier kunnen terugkeren naar de samenleving. Om juist hen te integreren in een samenleving en economie die gebaseerd is op het produceren voor de behoeftes van de bevolking en niet de zakken van multinationals en andere rijke parasieten. Enkel op die manier is het mogelijk naar een wereld te gaan zonder terrorisme en de vergeetputten en dwangarbeid die De Wever en zijn regering van onkunde en asociale zaken voorop stellen.