Donderdag bleven heel wat scholen en campussen in Catalonië leeg. Er was immers een scholieren- en studentenstaking waarvoor de oproep van Sindicat d’Estudiants (Studentenvakbond) kwam. De jongeren kwamen eens te meer op straat om te protesteren tegen de repressie van de conservatieve nationale regering van de Partido Popular (PP). Het reactionaire blok kreeg een duidelijke boodschap te horen: de jongeren eisen democratie en vrijheid voor de jongeren en de werkenden van Catalonië, ze leggen zich niet neer bij ondemocratische aanvallen die onze rechten afbouwen.

In Barcelona waren er meer dan 10.000 jonge betogers, in andere Catalaanse steden waren er honderden betogers. De centrale eisen waren de vrijlating van politieke gevangenen, het stopzetten van artikel 155 waarmee de regering van Madrid het bewind over Catalonië heeft overgenomen, het stopzetten van de criminalisering en vervolging van de Comités ter Verdediging van de Republiek (CDR) en van al wie opkomt tegen het antidemocratische offensief.

De PP en zijn bondgenoten zijn erop uit om een volledige bevolking te vernederen en om een duidelijke boodschap te geven aan de jongeren en werkenden van Catalonië en de rest van de Spaanse staat. Vandaag worden mensen vervolgd en opgesloten omdat ze voor onafhankelijkheid opkomen, maar ze beginnen dit ook te doen tegen wie corruptie aanklaagt, de onrechtvaardigheden van de PP-regering of de monarchie. Vandaag zijn het de onafhankelijkheidsbeweging, rappers, tweeters, Baskische jongeren en anderen die het slachtoffer zijn van politierepressie, morgen zullen deze methoden ook gebruikt worden tegen de organisatoren van jongerenprotest, mobilisaties zoals de feministische staking van 8 maart, de pensioenbeweging of het protest tegen uithuiszettingen. We kunnen dit niet aanvaarden. Op 26 april maakten de jongeren dit duidelijk, eerder op de maand waren er een miljoen betogers in Barcelona. Dergelijke mobilisatie toont hoe we onderdrukking kunnen beantwoorden.

De Sindicato de Estudiantes mobiliseerde in de rest van de Spaanse staat steun  voor de Catalaanse kameraden. Er waren protestacties in Baskenland en elders waren er meetings en korte onderbrekingen van de lessen. Zowel in Catalonië als daarbuiten is onze belangrijkste vijand dezelfde: de PP en het reactionaire blok van artikel 155. Zij vallen ons aan, besparen op onze levensstandaard en ontzeggen ons een degelijk leven. Ons protest is een doorn in hun ogen, vandaar de repressie.

We bedanken het CWI dat internationaal solidariteitsacties hield. Zo waren er acties aan ambassades en consulaten in Londen, Berlijn, Dublin, Edinburgh, Krakow, Wenen, Quebec, Hong Kong en tal van andere steden. Dit hielp ons de strijd op te bouwen.

Als we organiseren en de strijd aangaan staan we sterk. Dit bleek vorig jaar op de dag van het referendum (1 oktober), de historische algemene staking van 3 oktober maar ook nog op 15 april toen we met meer dan een miljoen in Barcelona betoogden. Er is geen enkele repressie die een gemobiliseerde bevolking kan stoppen. De boodschap van de jongeren in Catalonië op 26 april moet overgenomen worden in een algemene staking van alle werkenden en jongeren. Dat is hoe onze ouders en grootouders democratische rechten afdwongen in de jaren 1970 en het is ook hoe we dat vandaag zullen doen.