Eengemaakte strijd is nodig!

De “controle van de werklozen”, gevraagd door de patroons en ingevoerd door minister Vandenbroucke (SP.a), is gestart. De eerste groepen jongeren werden al opgeroepen door de RVA. Sancties zullen volgen. Het doel van de regering en de patroons is niet alleen om massa’s werklozen uit te sluiten. Men wil hen ook dwingen om een job te aanvaarden tegen om het even welk loon. Op die manier willen ze druk zetten op de bestaande lonen en werkomstandigheden. Dat is ook de reden waarom de strijd tegen de schorsing van werklozen van belang is voor iedereen.

Guy Van Sinoy

In de privé-sector gaat het patronaat op alle fronten in het offensief: nog meer flexibiliteit, verdere daling van de loonlasten, verlenging van de werktijd, op jaarbasis berekenen van de arbeidstijd. De schandalige uitspraak in het proces over de ontploffing in de cokesfabriek in Cockerill toont de brutaliteit van het patronaat.

In de openbare diensten is de situatie niet veel beter. Bij de NMBS hebben meer dan 1000 arbeiders een brief gekregen met de mededeling dat hun job werd geschrapt. Bij de post zijn de werkonderbrekingen tegen de invoering van Georoute, het nieuwe systeem om de post te bedelen, niet meer te tellen.

Zo’n beetje overal protesteren er arbeiders. Bij Sonaca heeft het personeel meer dan een week gestaakt, ondanks de dwangsommen en de intimidaties. Bij Cockerill verspreiden de werkonderbrekingen zich van de ene naar de andere afdeling. De arbeiders van DHL verdedigen hun job. Bij de MIVB hebben de conducteurs het werk onderbroken om te protesteren tegen de hoge werkdruk.

De strijd blijft echter geïsoleerd, omdat ze niet wordt gesteund en gecoördineerd door de vakbondsleiding. Die neemt geen enkel initiatief om de strijd te organiseren tegen het offensief van de burgerij en de regering. De arbeiders aan de basis voelen dit. Het is tekenend dat in Mechelen, toen we pamfletten uitdeelden (Model 9), de postbodes die eerst weigerden aan te nemen omdat ze dachten dat ze afkomstig waren van een vakbond!

Dit bevestigt het wantrouwen van de basis tegenover de vaksbondsleiding. De leiding van de vakbonden heeft de invoering van Georoute aanvaard, net zoals ze hebben ingestemd met de sluiting van de warme fase in Cockerill. We scheren niet alle vakbondsafgevaardigden over dezelfde kam. Het is echter tekenend dat, op een moment dat de arbeiders worden aangevallen door de patroons, de leiding van het ABVV verlamd is door een interne machtsstrijd over de vraag wie de volgende algemeen-secretaris zal worden.

Een half verlamd leger dat peleton per peleton ten strijde trekt tegen een gedisciplineerde en tot de tanden gewa-pende vijand is op voorhand verloren. Hetzelfde geldt ook op sociaal vlak. Op dit ogenblik is er nog geen alternatief voor de huidige syndicale leiding. We kunnen echter initiatieven nemen om het isolement te doorbreken. Schud uw syndicale delegatie wakker, zodat ze de sociale strijd in een ander bedrijf in uw sector of in uw streek ondersteunt. Leg contacten tussen de sectoren en met andere delegaties die de strijd niet willen opgeven. In de loop van de volgende maanden zal LSP, ondanks onze nog beperkte krachten, meewerken om het isolement van het verzet te doorbreken.

Een oude militant die betrokken was in verschillende strijdbewegingen stelde recent: “In 1932 met de algemene staking van de mijnwerkers vergeleek Emile Vandervelde, toen voorzitter van de Belgische Werklieden Partij, de verschillende beroepen met muziekinstrumenten: de metaalarbeiders zijn de tamboers, de mijnwerkers zijn de grote trommels, de openbare diensten zijn de trompetten, etc. Een jonge arbeider stond toen op en riep in het midden van de zaal: ‘Maar verdomme! Waarop wacht de dirigent om te beginnen met spelen?’”

Delen: Printen: