Home / Belgische politiek / Nationaal / Toegang tot huisvesting: als ongelijkheid de deur sluit

Toegang tot huisvesting: als ongelijkheid de deur sluit

Foto: Jean-Marie Versyp

Hoeveel keer wordt niet gezegd dat België een modelstaat zou zijn op vlak van eigendom van woningen aangezien de bevolking met ‘een baksteen in de maag’ geboren wordt? De werkelijkheid ziet er anders uit. Zeker voor jongeren is het niet meer evident om een eigen huis te kopen. De gemiddelde leeftijd waarop een eigen huis wordt gekocht steeg op tien jaar tijd van 31,1 naar 36,9 jaar…

Door Simon (Luik)

Een Europese studie doorprikt de mythes over huisvesting in ons land. In 2015 stond België op de 20ste plaats (op 28 Europese landen) inzake het percentage gezinnen dat eigenaar is. De Europese studie (*) waaruit die cijfers blijken, geeft ook aan dat de kloof tussen eigendom van gezinnen met een laag inkomen en andere gezinnen de tweede grootste is in Europa met een verschil van 39,6 punten tussen beide. Ons land wordt door de studie op de vijfde plaats in Europa gezet inzake ongelijke toegang tot eigendom.

Dit is een grote stap achteruit: zeven jaar geleden hoorde België nog tot de meest gelijke landen van Europa inzake toegang tot een eigen woning. De dubbele impact van een wel erg zwakke stijging van de lonen en de snel stijgende huizenprijzen, maken dat een hele generatie jongeren moeite heeft om een eigen woning te kopen.

Volgens de reeds aangehaalde studie zijn slechts 7% van de starters met een laag inkomen eigenaar van hun woning. Dat wijst erop dat de toegang tot een gewone gezinswoning erg moeilijk is en dat het percentage eigenaars onder mensen met een laag inkomen snel verder zal afnemen. Het onderzoek bevestigt wat iedereen in het dagelijks leven ervaart en ook wordt opgemerkt door vakbonden en linkse partijen: ondanks de triomfalistische retoriek van de regering is het leven steeds moeilijker voor de overgrote meerderheid van de bevolking.

Dringend nood aan een ambitieus beleid om sociale woningen te bouwen

Om de huur- en koopprijzen te drukken, is een groot aantal degelijke sociale woningen van groot belang. Het kan jonge gezinnen toelaten om gemakkelijker en sneller een eigen woning te kopen. Meer sociale huisvesting opent de weg naar meer betaalbare prijzen op de markt. Het laat jonge gezinnen bovendien toe om te sparen zodat ze eventueel een eigen woning kunnen kopen.

Dit is echter niet het beleid van de steden en gemeenten in alle regio’s van het land. Overal wordt het aantal sociale woningen afgebouwd. De toegang ertoe is stilaan beperkt tot de meest kwetsbare lagen die na vaak jarenlang wachten sociale huurders worden.

Er is nood aan degelijke lonen en toegankelijke kwaliteitsvolle openbare diensten, onder meer op vlak van huisvesting. Een dringend plan van publieke investeringen in de bouw van kwaliteitsvolle sociale huisvesting is noodzakelijk. Daartoe kunnen onder meer leegstaande woningen en kantoren aangesproken worden, desnoods met onteigeningen. De sectoren van huisvesting en bouw moeten uit de greep van de winsten van private promotoren gehaald worden. Enkel dan kan er een ernstig beleid van ruimtelijke ordening gevoerd worden dat vertrekt van de noden van de bevolking.

 

 (*) ‘‘L’accès à la propriété en Europe et en Belgique : une inégalité croissante,’’ een studie van het SILC (Survey on Income and Living Conditions)

Print Friendly, PDF & Email