Protestacties aan de RVA

Als we onze rechten niet actief verdedigen, nemen de bazen en de regering ons alles af. In Duitsland doen de wekelijkse betogingen tegen de aanvallen op de uitkeringen de regering-Schröder beven. Dit voorbeeld van actief verzet moeten we volgen! Enkel door solidariteit tussen de werklozen, gekoppeld aan een mobilisatie van de hele arbeidersbeweging, kunnen we de maatregelen van de regering, tegenhouden. Daarom stelt de Linkse Socialistische Partij (LSP) voor om een eerste protestactie te houden in verschillende Belgische steden op maandag 11 oktober, aan de plaatselijke lokalen van de RVA. Doe mee!

LSP-pamflet

Veel jonge werklozen hebben de brief al aangekregen. Ze zullen in oktober worden opgeroepen voor een controle door de RVA. Die moet, in naam van de regering, nagaan of er “voldoende” inspanningen werden geleverd om een job te vinden. Anders dreigen er sancties. De controles van de jongere werklozen (-30 j.) beginnen dit jaar al. Volgend jaar zijn de 30- tot 40-jarigen aan de beurt. Daarna volgen de 40- tot 50-jarigen en de werklozen ouder dan 50 jaar.

Kan je er gerust in zijn dat je uitkering niet zal worden geschorst als je bij de RVA voldoende sollicitatiebrieven op de tafel kan leggen? LSP denkt dat we ons niet mogen laten vangen. De RVA is geen instelling die werklozen begeleid, zoals de VDAB. Het is een instelling die controleert en bestraft. Directe controle door de RVA is iets waar de vakbonden zich in het verleden altijd tegen hebben verzet. Ze hadden terecht schrik voor een brutaal schorsingsmechanisme.

Overal in Europa zijn de regeringen en het patronaat bezig met massale besparingsprogramma’s. Onze sociale verworvenheden worden steeds driester afgebroken. In Duitsland wil men de werklozen na 1 jaar werkloosheidsuitkering laten terugvallen op 345 euro, verhoogd met een minimale toeslag voor de huurprijs. In België gooiden de patroons tijdens de zomermaanden een hele reeks eisen op tafel: 40-urenweek zonder loonsverhoging, afschaffing brugpensioen, meer flexibiliteit, loonbevriezing,… Hoe denken de patroons meer jobs te creëren door de werkenden langer te laten werken voor hetzelfde geld?

De “controle op de werklozen” wil hetzelfde bereiken als de maatregelen in Duitsland. De Belgische regering gaat ervoor om de uitkeringen voor werkloosheid te beperken in de tijd. Door mensen sneller met een minimale bijstand te bedreigen, het OCMW, willen ze ons om het even welke job tegen om het even welk loon laten aanvaarden. Op deze manier hopen de patroons en de regering ook een druk te zetten op de bestaande lonen en arbeidscondities. Om “competitief” te zijn met andere kapitalistische landen wil de regering onze arbeidskracht voor een appel en een ei in de etalage zetten. Deze desastreuze logica volgen, betekent uitsluiting en miserie voor een groeiende groep arbeiders en hun gezinnen.

“30.000 werklozen schorsen tegen 2007”…

Niet hoeveel je al dan niet hebt gesolliciteerd, zal voor de RVA beslissend zijn: wel de doelstelling qua aantal schorsingen die de regering zich op voorhand heeft gesteld! Daar kwam de regering-Verhofstadt en de architect van de “controle op de werklozen”, Frank Vandenbroucke (SP.a), natuurlijk niet “officieel” mee naar buiten. In de financiële krant De Tijd stond echter wel te lezen dat – op basis van interna nota’s van SP.a- en PS-kabinetten – de regering tegen 2007 30.000 werklozen wil schrappen (10/1/2004). Dat zou binnen 3 jaar tijd 209 miljoen euro besparen. Nog voor de eerste lichting is “gecontroleerd”, weet de regering al hoeveel werklozen ze wil schrappen!

De regeringspartijen SP.a en PS, de vroegere arbeiderspartijen, verdedigen op geen enkele manier nog de belangen van arbeiders en jongeren. Ze voeren cynisch – want met valse “sociale” argumenten – de afbraakpolitiek van de burgerij door. Jammer genoeg gaat ook de vakbondstop maar al te dikwijls mee in de “sociaal” begeleide afbraak. Ze mobiliseren hun basis niet bij de dreiging van massa-ontslagen en stappen mee in de logica van de flexibiliteit.

Arbeiders en jongeren moeten zich verzetten tegen de asociale besparingsmaatregel die de “controle op de werklozen” is. De schuld voor het tekort aan jobs en de economische crisis ligt bij het systeem zelf. Niet bij haar slachtoffers – de werklozen. Recent gaf de VDAB zelf toe dat er voor elke vacature 6 (officiële) werkzoekenden zijn. In augustus waren er voor elke vaste, voltijdse job – in tegenstelling tot de deeltijdse of tijdelijke jobs – zelfs 18 werkzoekenden.

Als je alle categorieën werklozen er nog bijtelt die de opeenvolgende regeringen, om hun statistieken op te smukken, officieel niet meer meetellen, kom je wellicht aan 1 vaste, voltijdse job per 30 werklozen! Eind 2003 waren er 1.143.500 uitkeringstrekkers ten laste van de RVA, tegenover 71.000 in 1970! De crisis is structureel.

Voor veel jobs word je geacht te “concurreren” met tientallen, soms zelfs honderden sollicitanten. In zo’n situatie beginnen met een jacht op de werklozen, mogen we niet aanvaarden! De werkloosheid – veroorzaakt door het kapitalistische winstsysteem – moet worden aangepakt. Niet de werklozen!

Pak de werkloosheid aan, niet de werklozen… GEEN JACHT OP WERKLOZEN!

Contacteer ons vandaag nog om mee te werken. Tel. 02/345.61.81 of e-mail een lokale afdeling van de Linkse Socialistische Partij (> Contactadressen)

Delen: Printen: