Olieprijzen stijgen door beleid van Bush

De olieprijzen zijn deze zomer in stijl tempo beginnen stijgen. Dat is een uitdrukking van de onstabiele politieke en economische situatie in de wereld, die niet zonder gevolgen blijven. De Belgische overheid zal 60 tot 65 miljoen euro aan extra inkomsten verwerven via de taksen op de olieproducten. De oliemultinationals maken topwinsten, die stegen tijdens de eerste 6 maanden met 35% vergeleken met vorig jaar.

Bart Vandersteene

Exxon Mobile verwacht een jaarwinst van 25 miljard $ wat evenveel is als alle winsten van de Belgische bedrijven samen. De grote vijf oliemultinationals zouden wel eens op een gezamenlijke winst van 100 miljard $ kunnen eindigen in 2004. Wie betaalt de rekening? Dat wordt duidelijk als we de benzineprijzen bekijken aan de pomp of de stookolieprijzen voor verwarming, die sinds begin dit jaar al met meer dan 34% stegen (cijfers 20/08).

Politiek van Bush gooit olie op het vuur.

Dikwijls wordt de stijgende olieprijs verklaard door de sterke economische groei in China de voorbije jaren en deze in de VS in het eerste semester van dit jaar. Deze zouden er mede toe leiden dat er een tekort dreigt. De stijgende olieprijs is echter vooral de uitdrukking van een vrees die bestaat dat de internationale politieke situatie tot een breuk in de olievoorziening zal leiden.

In het Midden Oosten is de olieproductie fragiel, vooral in Irak. De militaire interventie in Irak had als doel de olievoorziening voor lange tijd onder directe controle van de VS te plaatsen en op die manier ook de macht van de OPEC (olieproducerende en exporterende landen) te breken. Maar anderhalf jaar na de start van de oorlog ligt de olieproductie nog altijd lager dan voor de oorlog. In Noord-Irak ligt de olieuitvoer al maanden stil, de olieinstallaties in Zuid-Irak worden meer en meer het doelwit van aanslagen. Ook in Saoedie-Arabië is er de vrees voor aanslagen tegen de olieproductie. Daarnaast zijn er nog de problemen bij het Russische olieconcern Yukos, de politieke en sociale onstabiliteit in Nigeria en Venezuela, die elke dag 3.1 miljoen vaten exporteren naar de VS, wat meer is dan Saoedie-Arabië.

Een ketting breekt in haar zwakste schakel. Voor de wereldeconomie zou dit op dit moment wel eens de olievoorziening kunnen zijn. Stijgende olieprijzen kunnen de consumptie in de VS afremmen. Een particuliere consumptie die de laatste jaren fundamenteel is geweest in het voor zich uitduwen van de crisis. Op zijn beurt zou een vertraging van de groei in de VS de hele wereld in een lange depressie kunnen meesleuren. Een depressie waarin duidelijk zal worden dat alle succesverhalen van de laatste heropleving op los zand waren gebouwd.

Delen: Printen: