Werkloosheid, armoede, tekorten in zorg,…: traditionele partijen en Blok hebben geen antwoord

Werkloosheid, armoede, tekorten in zorg en diensten:

De komende Vlaamse regering zal minstens even hard als de federale regering proberen om een zware besparingspolitiek op te leggen. Het kon ook niet anders: van de 5 partijen die in de media aan bod kwamen, was er niet één die hier niet mee akkoord was. Paars is afgestraft, maar de winnaars hebben niet de bedoeling om een fundamenteel ander beleid te voeren. De CD&V wil een “stijlbreuk” (hetzelfde, maar op een andere manier). Het Vlaams Blok had in zijn 10 breekpunten, om vanuit de oppositie een rechtse minderheidsregering te steunen, niet één voorstel om de sociale noden te lenigen.

Anja Deschoemacker

Of toch. Punt 5 spiegelt ons voor dat de wachtlijsten in de gehandicaptensector, de sociale huisvesting en de bejaardeninstellingen weggewerkt kunnen worden door een “verlaging van de loonlast met 10%”. Die verlaging zou er moeten komen door een Vlaamse fiscaliteit, een daling in de vennootschapsbelastingen en een splitsing van de sociale zekerheid.

In realiteit wordt hiermee het Amerikaanse systeem ingevoerd, waarin regio’s elkaar beconcurreren door de sociale zekerheidsrechten en de belastingen voor bedrijven zo beperkt mogelijk te maken. Het leidt ertoe dat enkel goedbetaalde arbeiders zich een ziekteverzekering kunnen permitteren en dat cadeaus aan de bedrijven betaald moeten worden met besparingen in de sociale uitgaven. Het zou in België leiden tot het einde van de sociale zekerheid zoals die door arbeidersstrijd is afgedwongen.

De komende maanden zullen we geconfronteerd worden met communautaire oorlogsvoering. Het zal het rookgordijn zijn waarachter een fundamenteel feit verborgen gaat: er is een akkoord tussen alle gevestigde partijen in België dat de crisismaatregelen vooral op de rug van de werkende bevolking zullen worden gegooid. Vanaf oktober moeten maar liefst 90.000 jonge werklozen zich aanbieden voor controle bij de RVA. In de maanden daarop zullen duizenden jonge werklozen geschorst worden. Daarna komen de ouderen aan de beurt. Geen enkele partij verzet zich daartegen. Als er geen verzet op gang komt, zijn werklozen een vogel voor de kat. Door het verlies van hun uitkering zullen ze wel verplicht zijn om zich in te schakelen in allerlei hamburgerjobs die geen enkele zekerheid bieden, laagbetaald en/of ultraflexibel zijn.

Geen enkele van de gevestigde partijen zal door de werkende bevolking – en zij die bij gebrek aan jobs noodgedwongen van een uitkering leven – als instrument kunnen worden gebruikt om hun belangen te verdedigen. Om te vechten tegen de flexibilisering en de afbraak van iedere bescherming van de werkenden tegen de patronale willekeur. Om de strijd te voeren voor het behoud en de broodnodige verdere uitbreiding van de sociale zekerheid en de openbare diensten.

LSP verdedigt met de campagne Blokbuster sinds 1991 de strijd voor een sociaal programma dat de voedingsbodem van het Vlaams Blok kan aantasten. De stemmen voor het Vlaams Blok zijn geen 1 miljoen stemmen voor het fascisme. Veelal zijn het foert-stemmen. De racistische stemming die heerst onder een deel van de werkende bevolking is gebaseerd op misleiding. De indruk wordt gecreëerd – overigens niet alleen door het Blok – dat Vlaanderen om vooruit te gaan zich moet ontdoen van migranten en Walen. De realiteit is dat het dan nog slechter zou gaan.

Als de werkende bevolking de rechtse aanvallen wil afslaan, zal ze vereend moeten vechten. Uit die strijd kunnen initiatieven ontstaan die op termijn kunnen leiden tot het opzetten van een partij die wel de belangen van de werkenden en hun gezinnen verdedigt. LSP heeft alvast de jongerenorganisaties van de vakbonden en tientallen andere organisaties aangeschreven met de oproep om een nieuwe jongerenmars voor werk te organiseren.

Delen: Printen: