Groen bereidt regeringsdeelname voor

Groen heeft de afgelopen maanden heel haar campagne opgebouwd rond het halen van de 5% kiesdrempel. Van het resultaat van deze campagne hangt het voortbestaan van Groen af, want het lijkt weinig waarschijnlijk dat zonder vertegenwoordiging in de parlementen Groen nog lang als aparte partij zou blijven bestaan. Een aantal groene mandatarissen, Fouzya Talhoui, Jacinta De Roeck, Jan Dhaene, kozen vorig jaar reeds voor de voor hun carrière veilige haven van de SP.a.

Bart Vandersteene

De kiesdrempel van 5% op provinciaal niveau die Agalev mee goedgekeurd heeft toen ze zich onontastbaar voelden en waar ze nu heel hun campagne rond opbouwen is een duidelijke uitdrukking van de manier waarop Groen het volledige Paarse project onderschreef. De arrogantie van de macht die eigen is aan de traditionele partijen sloeg na de eerste ministersportefeuilles razend hard toe bij het toenmalige Agalev. Vorig jaar werd Agalev dramatisch afgestraft voor hun onvermogen om op het beleid te wegen. Ook in de regionale verkiezingen dreigde er een herhaling van de kiesuitslag van vorig jaar. Sinds enkele weken klom Groen opnieuw lichtjes boven de kiesdrempel in enkele opiniepeilingen. Een verlengd verblijf in het Vlaams parlement lijkt dan ook waarschijnlijk.

Groen is nodig?

Deze slogan stond centraal in de verkiezingscampagne van Groen, alles werd in het werk gesteld om teleurgestelde Agalev kiezers terug te winnen. Er werd zelfs niet geaarzeld om de verantwoordelijkheid voor het al dan niet verdwijnen van Groen bij de kiezer te leggen, “de bal ligt in uw kamp”, sierde de verkiezingsaffiches. Een kritische analyse van hun eigen verkiezingsdeelname werd nergens geboden, de ‘progressieve’ kiezers werden verantwoordelijk gesteld voor het al dan niet verdwijnen van Groen.

Vele progressieven twijfelen of het niet beter is vandaag toch nog eens op Groen te stemmen, ook al is er bakken kritiek en twijfel. Helaas zal dit weinig veranderen. Als je dacht dat Groen haar lesje zou hebben geleerd vorig jaar dan ben je mis. Deze week verscheen in de media het bericht over een uitgelekte mail van de kabinetschef van Tavernier aan de verschillende Groen-mandatarissen. In de mail werd gevraag om de 3-4 belangrijkste punten aan te stippen om mee te nemen naar de regeringsonderhandelingen. Vera Dua en Jos Geysels doen hun uiterste best om zich te distantiëren van deze gebeurtenis. Ze weten dat elke verdachtmaking over een nieuwe regeringsdeelname hen zwaar kan komen te staan. Want vele twijfelende kiezers zouden niet opgezet zijn met de wetenschap dat Groen nu reeds aan het hengelen is naar een nieuwe regeringsdeelname. Het toont hoe principeloos Groen en haar mandatarissen omgaan met de opbouw van een politiek alternatief.

Groen, nieuwe naam, nieuwe tactiek.

Sommigen twijfelden of de naamsverandering van Agalev naar Groen zou samengaan met een linksere koers of back to the roots beweging. Als we de inhoud bekijken van de laatste campagne is dit zeker niet het geval. De reden daarvoor werd in verschillende interviews via een achterpoortje duidelijk gemaakt. Volgens een studie zou slechts 8% van de bevolking immateriële waarden belangrijk achten in zijn/haar kiesgedrag. Groen wil zich niet meer richten op de volledige bevolking, maar enkel nog op die 8%.

De vraag die we ons echter moeten stellen is welke mensen er de meeste waarde hechten aan immateriële waarden. Wellicht degenen die het zich kunnen permitteren omdat op het materiële vlak hen niets tekort komt. Het is een oud gezegde maar blijft geldig, eerst het eten dan de moraal. Wanneer Groen zich nog uitsluitend wil richten naar die laag van de bevolking die zich geen zorgen hoeft te maken of er morgen brood op de plank ligt, of de facturen kunnen worden betaalt en de leningen op tijd afbetaald, dan is het duidelijk in welke richting ze zal evolueren. Naar een kleine elitaire partij die als de grootste betweters de rest van de bevolking een geweten zal schoppen.

We verstaan dat sommigen Groen nog het voordeel van de twijfel willen bieden . Wellicht zal na 13 juni snel duidelijk worden dat Groen afgeschreven is als instrument om een linkse oppositie op te bouwen. Een vraag waar ze in feite al op antwoordden toen ze stelden: “we zijn niet links of rechts, maar averechts”.

Gaat Paarsgroen door?

In de laatste peiling van De Standaard en de VRT haalt Paarsgroen nog altijd geen meerderheid. Een meerderheid voor Paars lijkt zondag zo goed als volledig uitgesloten. Maar indien de VLD nog een kleine vooruitgang kan boeken vergeleken met die peiling en ook Groen kan verder borduren op hun Groen is nodig campagne is het niet uitgesloten dat Paarsgroen op Vlaams niveau verder gaat. Guy Verhofstadt (VLD) was er vrij duidelijk over in Het Belang van Limburg: ,,Ik ga er van uit dat de paarse partijen het halen en na 13 juni eventueel samen met de groenen een nieuwe Vlaamse regering vormen.” Vera Dua antwoordde hierop: “Als Verhofstadt en de VLD al geloven dat we de kiesdrempel gaan halen, dan is dat voor ons een bevestiging dat we er mogen in geloven. Wij gaan het halen. Regeringsdeelname of niet, daar gaat het nu niet over. Eerst de stukken veroveren, dan gaan we schaken.”

In feite stelt Vera met zoveel woorden dat we hen moeten gerust laten met speculaties over regeringsdeelname, zij wil eerst de kiezers kunnen bedotten en zeggen dat ze enkel voor de schaakstukken gaat. Wat als Paars de Groenen nodig heeft om de CD&V uit de Vlaamse regering te houden. Wellicht zullen de schaakstukken dan snel in de solden komen te staan.

Verschillende oud-Agalev leden en sympathisanten zijn vandaag kandidaat voor de LSP of nemen deel aan onze campagne. Telkens vanuit hun eigen ervaring zijn ze tot de conclusie gekomen dat die partij geen instrument meer kan zijn voor maatschappijverandering en dat een nieuwe partij moet worden opgebouwd.

Zowel de antiglobaliseringsbeweging als de anti-oorlogsbeweging heeft er alle baat bij om te kunnen rekenen op een partij die eens ze een politieke factor wordt haar principes niet overboord gooit. Laat ons samen zo’n partij uitbouwen

Delen: Printen: