Home / Internationaal / Europa / Brandweerman reageert op de brand in Grenfell: “Groot-Brittannië heeft geen monopolie op deze toestanden”

Brandweerman reageert op de brand in Grenfell: “Groot-Brittannië heeft geen monopolie op deze toestanden”

Tientallen, mogelijk honderden, doden vielen er bij een appartementsbrand in Londen. De Grenfell Tower ging in vlammen op. De bewoners, vaak sociale huurders, waarschuwden al langer voor het brandgevaar. De gemeente en het verhuurkantoor deden daar niets mee: alles stond in dienst van de winsten. Bij een recente renovatie werd enkel de buitenkant aangepakt zodat de vele rijke bewoners in de omgeving een mooier uitzicht zouden hebben. We vroegen een reactie van een Belgische brandweerman.

“Toen ik de beelden zag, dacht ik eerst aan een ernstige tekortkoming in de bouwconstructie. Als autoladders niet aan de bovenste verdiepingen kunnen, moeten gebouwen strikter brandwerend zijn. Dat verklaart waarom het eerste ordewoord van de brandweer was om kalm en binnen te blijven. Normaal gezien had de brandweer de tijd gehad om het vuur te blussen.

“Nu blijkt echter dat de ramp zo ernstig is omdat bij een recente renovatie van het gebouw gekozen werd voor buitenisolatie die niet brandwerend is. Er werd hiervoor gekozen om te besparen: deze isolatie was 8% goedkoper dan brandwerend materiaal.

“Bewoners hadden recent nog gewaarschuwd dat de brandveiligheid in het gebouw niet in orde was. We hebben wellicht te maken met een combinatie van besparingsmaatregelen en criminele nalatigheid door de openbare macht.

“Ik krijg koude rillingen als ik eraan denk dat mijn collega’s en ikzelf in zo’n type interventie ingezet kunnen worden… Nochtans denk ik niet dat Groot-Brittannië een monopolie heeft op deze toestanden. In 2003 was er de brand van Mésanges waarbij zeven doden vielen in Bergen. Het ging ook om een woontoren met goedkope appartementen en een dubieuze reputatie inzake brandveiligheid.

“Het lijkt me dat de crisis en de aanhoudende neoliberale maatregelen leiden tot branden met een impact die we de afgelopen decennia niet meer kenden. Daarbij zijn het steeds dezelfden die getroffen worden: de werkenden en hun gezinnen.”