Home / Internationaal / Europa / Bomaanslag in Manchester: eenheid tegen terreur, oorlog en racisme

Bomaanslag in Manchester: eenheid tegen terreur, oorlog en racisme

Jongeren die van een plezant avondje uit wilden genieten met een concert in de Manchester Arena, kregen in de plaats daarvan te maken met de ergst denkbare horror. Een bom ontplofte in de foyer van de zaal met een capaciteit van 21.000 toeschouwers. Er vielen 22 doden en minstens 59 gewonden. De aanslag gebeurde na een concert van de Amerikaanse Ariana Grande.

Door Judy Beishon voor het Uitvoerend Bureau van de Socialist Party

De Socialist Party veroordeelt deze vreselijke aanslag die doet denken aan de aanslag op de Bataclan in Parijs in november 2015. In beide gevallen werden gewone mensen van diverse achtergronden willekeurig gedood met een nadruk op jongeren.

De eerste verslagen hebben het over een zelfmoordaanslag. Het was de ergste terroristische aanslag in Groot-Brittannië sinds juli 2005 toen er 52 doden vielen.

De bevolking van Manchester reageerde erg snel om hulp te bieden aan wie weg wilde raken. Via sociale media werd opvang aangeboden of vervoer naar huis, taxichauffeurs reden gratis. Deze solidariteit en hulp – samen met die van het personeel in de ziekenhuizen – hebben niets gemeen met de hypocriete reactie van de Tory-ministers die naar buiten komen met steunbetuigingen aan de slachtoffers, maar ondertussen vierkant achter het beleid blijven staan dat de voedingsbodem voor dit soort aanslagen creëert.

Terreuraanslagen vinden frequenter plaats in Europese steden. In Groot-Brittannië zal deze aanslag buiten de hoofdstad Londen ertoe leiden dat mensen in heel het land zich minder veilig zullen voelen. De redenen voor dergelijke aanslagen zijn vaak veelzijdig, geen enkele aanslag is identiek aan een andere. Een terugkerend element is het verband met of ideologische sympathie met groepen als ISIS en woede tegen de westerse imperialistische interventies in het Midden-Oosten.

Naast verzet tegen reactionaire organisaties als ISIS, die barbaarse aanslagen op gewone mensen steunen, is het ook van groot belang om ons te verzetten tegen imperialistische oorlogen en te pleiten voor de onmiddellijke terugtrekking van Britse troepen uit het Midden-Oosten. We moeten ook opkomen voor de eenheid van werkenden tegen racisme en verdeeldheid. Daartegenover plaatsen we socialistische ideeën als het enige alternatief op dit systeem dat niet in staat is om een einde te maken aan armoede, oorlog en terreur.

Tories kunnen terrorisme niet stoppen

Na de aanslag in Manchester zal premier Theresa May zich ongetwijfeld proberen voor te doen als ‘sterk en stabiel’ om het imago te krijgen van een standvastige tegenstander van terrorisme om zo haar verkiezingscampagne te ondersteunen. Er waren de afgelopen twee decennia tal van anti-terreurmaatregelen en deze hebben nieuwe aanslagen zoals de moorden in Westminster in maart of deze nieuwe aanslag in Manchester niet kunnen vermijden.

Het aanhoudende besparingsbeleid van de Tories maakt de mensen kwetsbaarder bij aanslagen. Na het geweld in Westminster vestigden we de aandacht op de besparingen bij de spoeddiensten, ziekenhuizen en de brancardierdiensten. Hierdoor gaat kostbare tijd verloren bij het aanbieden van dringende zorgen.

Er werd bericht dat acht ziekenhuizen in de regio van Manchester slachtoffers van de aanslag hebben opgevangen. Een aantal van deze ziekenhuizen gaan gebukt onder de besparingen en dreigen hierdoor hun spoeddiensten die nu de klok rond werken minstens een deel van de dag te moeten sluiten. De aanslag op de Manchester Arena gebeurde ’s avonds laat, wat wijst op de potentieel rampzalige gevolgen van de besparingen die de Tories willen doorvoeren.

In de kiescampagne hebben de Tories hun vastberadenheid getoond om de harde besparingen door te zetten. Het plan van een sterkere afstraffing van mensen die van sociale zorg afhankelijk zijn, werd algemeen verworpen door de bevolking. Na de aanslag in Manchester moeten we de pogingen van de Tories om zich voor te doen als verdedigers van gewone werkenden verder ontmaskeren en verwerpen.

Populariteit van anti-oorlogsbeweging

In 2004 waren er aanslagen in Madrid in Spanje waarbij 191 doden vielen. Dit gebeurde midden een kiescampagne. De heersende Partido Popular (conservatieven) probeerden er gebruik van te maken om de kiescampagne te versterken. Dit mislukte: de massale woede keerde zich tegen de PP nadat die probeerde om de aanslag in de schoenen van de Baskische nationalisten te schuiven. Het werd nadien duidelijk dat de aanslag gepleegd werd door sympathisanten van Al-Qaeda. De afkeer tegen de regering en haar deelname aan de oorlog in Irak maakte dat de sociaaldemocratische PSOE de verkiezingen won.

Deze ontwikkeling was mee het resultaat van een specifieke blunder door de Spaanse conservatieven. Maar ook in de Britse verkiezingen kan het consequente verzet van Jeremy Corbyn tegen de oorlog een impact hebben. Corbyn was van bij het begin tegenstander van de interventie door de Britten en anderen in Afghanistan, Irak en Syrië. Deze hebben geleid tot massale vernielingen en doden. Zo werden de voorwaarden gecreëerd voor vreselijk terroristisch geweld in deze landen en daarbuiten.

De Socialist Party heeft zich ook steeds verzet tegen deze oorlogen en heeft altijd gewaarschuwd dat gewone werkenden in het Midden-Oosten en daarbuiten de prijs ervoor zouden betalen, zowel op financieel vlak als door de escalerende instabiliteit die hierdoor veroorzaakt is.

Tegelijk veroordelen we (net als Corbyn) de ideologie en de verschrikkelijke methoden van rechtse reactionaire organisaties als ISIS en Al-Qaeda die een erg repressief semi-feodaal en kapitalistisch kalifaat willen uitbouwen zonder enige democratie voor de werkenden en zonder basisrechten.

Het is de taak van de werkende bevolking in Irak en Syrië om door de opbouw van vakbonden, democratisch beheerde niet-sectaire verdedigingskrachten, … een strijd te voeren tegen ISIS en co. Ze moeten daarvoor de internationale solidariteit van alle werkenden krijgen. De imperialistische machten komen enkel tussen voor het eigen prestige en de belangen van de grote bedrijven.

Dit omvat ook het Britse imperialisme, of het nu vertegenwoordigd wordt door de Tories of de Blairisten daarvoor. Het was een toevallige samenloop die maakte dat de ‘ochtendbriefing’ van The Guardian na de aanslag in Manchester meteen werd gevolgd door een tweede item over de “nooit geziene steun voor de fossiele brandstofindustrie” in het verkiezingsmanifest van de Tories. De bazen van de oliebedrijven beloofden meer dan 390.000 pond aan de campagne van May.

De verkiezingen van 8 juni bieden een kans om de Tories weg te krijgen en de strijd in de arbeidersbeweging tegen de Blairisten te versterken door Corbyn als premier aan de macht te brengen. Dit zou een belangrijke stap zijn om een einde te maken aan besparingen, armoede en oorlog die allemaal in het kapitalisme ingebakken zitten en die gepaard gaan met verdeeldheid, racisme en terrorisme.