Home / Internationaal / Europa / Syriza legt werkende bevolking in Griekenland harde besparingen op

Syriza legt werkende bevolking in Griekenland harde besparingen op

Edito van het tweewekelijks blad ‘Xekinima’

Toen Nieuwe Democratie (de conservatieven) en PASOK (sociaaldemocraten) besparingen doorvoerden en stelden dat dit zou leiden tot een nieuwe periode van welvaart en vooruitgang, reageerden brede lagen van de werkenden woedend. Ze keerden zich naar Syriza om de gevestigde partijen aan de kant te schuiven. Vandaag doet de Griekse premier Alexis Tsipras en de rest van de leiding van Syriza exact hetzelfde als de vroegere besparingspartijen.

Ondanks de grote woorden van Syriza over “harde onderhandelingen” en “rode lijnen” die het niet zou overschrijden, stemt de regering eens te meer in met zware maatregelen die de gewone bevolking treffen. De maatregelen die op 1 mei – in het geactualiseerde ‘Memorandum’ – werden goedgekeurd, omvatten onder meer:

  • Vanaf 1 januari 2019 zullen de pensioenen met 18% verlaagd worden. Deze maatregelen treft 900.000 gepensioneerden van wie het pensioen hoger is dan 700 euro per maand.
  • Verlaging van het jaarlijkse belastingvrije inkomen met 3.000 euro tot 5.681 euro. Dit betekent dat ook wie minder dan 400 euro per maand verdient voortaan belastingen zal betalen. Dit wordt doorgevoerd op 1 januari 2020, tenzij de begrotingsdoelstellingen niet gehaald worden: dan treedt het een jaar eerder in werking.
  • Afschaffing van de zondag als vrije dag in de toeristische gebieden van het land. Aangezien het grootste deel van Griekenland ‘toeristisch gebied’ is, betekent het een opstap naar een algemene afschaffing van de zondag als vrije dag.
  • Wetgeving op basis van OESO-aanbevelingen om de voedsel-, drank- en toerismemarkten open te gooien. Niet voorgeschreven medicijnen kunnen ook in supermarkten verkocht worden.
  • Bij buitengerechtelijke akkoorden kunnen werkgevers maatregelen nemen om zich te beschermen tegen juridische acties tegen hen.
  • Versnelling van privatiseringen.

Deze maatregelen zullen de levensstandaard van de gewone werkenden en de middenklasse verder naar beneden trekken. Dit zal de crisis verdiepen.

Opmerkelijke uitspraken

In totaal zullen de werkenden als gevolg van deze maatregelen de komende drie jaar 4,5 tot 5 miljard euro inleveren. Vreemd genoeg kwamen er provocatieve uitspraken van topfiguren uit Syriza, zoals Europees Parlementslid Papadimoulis die stelde: “Dit akkoord ontslaat ons uit de intensive care van het memorandum.”

Premier Tsipras had in een interview op televisie het lef om te zeggen dat de Grieken niet protesteren en betogen omdat ze het beleid van de regering begrijpen en aanvaarden.

Wat een schaamteloosheid! Heel veel werkenden keken naar Syriza omdat deze partij beloofde een einde te maken aan de besparingen. Dat gebeurde niet, de partij trok zich steeds over een nieuwe ‘rode lijn’ terug. Dit leidt tot een diepgaande ontgoocheling onder de massa’s. En nu beweert de leider van Syriza dat deze demoralisatie overeenkomt met “het gevoerde beleid.”

Beperkingen van links – nood aan een eenheidsfront

De grote linkse partijen – KKE, communistische partij; LAE, Volkseenheid; Antarsya, antikapitalistische linkerzijde – lijken ondertussen niet in staat om de nodige stappen te nemen in het organiseren van het verzet tegen de afbraak van sociale rechten en tegen de aanhoudende aanvallen. Het is kenmerkend dat ze er nog niet in slagen om een gezamenlijke betoging te organiseren. Dat geldt niet alleen voor de KKE van wie dit kan verwacht worden, maar ook voor LAE en Antarsya.

Een gemeenschappelijke en eenmakende strijd van alle linkse partijen en organisaties is nochtans van groot belang in deze periode. Tegen de aanhoudende aanvallen van de regering en de trojka is er nood aan een brede eenheid in actie. Samenwerking van de volledige linkerzijde en alle organisaties betrokken in de massabeweging is daartoe cruciaal.

Bouwen aan revolutionair links

Linkse organisaties en militanten moeten erkennen dat we als antwoord op de huidige eengemaakte strijd tegen de nieuwe aanvallen nodig hebben, maar ook een algemene strijd tegen het kapitalistische systeem. De opbouw van een nieuwe, massale, revolutionaire en internationalistische linkerzijde die nieuwe lagen betrekt, is de historische taak van deze tijd. Dit kan moeilijk en veraf lijken op dit ogenblik, maar is geen andere weg.

We leven op een moment waar de opeengestapelde nederlagen van de vorige periode zwaar doorwegen. De benadering van de grote linkse organisaties is niet aangepast, waardoor beide factoren de beweging tegenhouden en verlammen. Dit is een tijdelijke situatie. Vroeg of laat zal de arbeidersklasse terugkeren met nieuwe golven van strijd. Met het oog op de komende strijdbewegingen, moeten we de nodige politieke conclusies trekken uit wat ontbrak in de vorige periode. Het antwoord is: niets minder dan een linkerzijde die deze naam waardig is en aansluit bij de revolutionaire tradities van de Griekse arbeidersklasse en massabewegingen.