De eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen vindt plaats op 23 april. De meeste peilingen geven aan dat Marine Le Pen van het extreemrechtse Front National naar de tweede ronde zal doorstoten. Dit zou nog maar de tweede keer zijn. Vijftien jaar geleden deed Jean-Marie Le Pen het zijn dochter voor. Waar vader Le Pen bijna openlijk de misdaden van het fascisme verdedigde, slaat Marine Le Pen een meer populistische toon aan. Daarmee slaagt het Front National erin bredere steun te vinden, ook bij industriearbeiders die tot werkloosheid veroordeeld worden.

Tegen de achtergrond van een dalende levensstandaard en sociale afbraak met steeds meer tekorten, is het logisch dat het vertrouwen in de gevestigde partijen zoek raakt. Extreemrechts speelt daarop in door zich voor te doen als anti-establishment. De vooroordelen tegenover migranten en vluchtelingen gaan er gemakkelijk in: het is altijd makkelijker om naar beneden te schoppen in plaats van naar boven terug te vechten. Maar de tekorten in pakweg de gezondheidszorg zijn niet veroorzaakt door vluchtelingen. Er zijn geen middelen meer voor omdat alles al uitgedeeld werd aan de grote bedrijven.

Collectieve strijd voor een betere toekomst vestigt de aandacht op de echte verantwoordelijken voor de sociale problemen. Dat is waarom extreemrechts én ‘gewoon rechts’ allergisch zijn aan vakbondsprotest. Het is belangrijk om ons te organiseren en voor een alternatief op te komen. Zoniet dreigt het ongenoegen om te slaan in cynisme en desillusie. Dat is waar allerhande populisten op inspelen, ook om hun boodschap van verdeeldheid te versterken.

Het Front National is bewust dat het ongenoegen voortkomt uit de sociaaleconomische situatie. Marine Le Pen probeert stelselmatig ‘sociale’ elementen op te nemen in haar kiesprogramma. Zo pleit ze ervoor om de gehate arbeidswet in te trekken, wil ze het behoud van de vermogenstaks en een verhoging van het minimumloon. Sommige media besluiten daaruit dat Le Pen ‘economisch links’ zou zijn. Dat is nonsens. Het dunne laagje sociaal vernis dient slechts om een asociaal beleid te verbergen. Zo wil het FN het minimumloon verhogen door patronale bijdragen te schrappen en te vervangen door inkomsten uit belastingen. Die wil de partij bij de werkenden zoeken en niet bij de grote bedrijven.

Waar het FN echt voor staat, zien we in de gemeenten waar verkozenen van het FN het voor het zeggen hebben. Daar heersen verdeeldheid en repressie. Organisaties die opkomen voor de zwaksten en die meer rechten eisen, worden openlijk aangevallen. Zo werd ‘Secours Populaire’ (een armoedebestrijdingsorganisatie) in Hayange in de Moezelstreek uit zijn lokalen gezet. In Hénin-Beaumont (Pas-de-Calais) werden de subsidies voor de Mensenrechtenliga gestopt.

Het neoliberale beleid legt de basis voor het succes van Le Pen en Trump. Het is bijgevolg een illusie dat politici van het establishment een alternatief kunnen vormen op Le Pen. Net zoals Clinton niet in staat was om Trump te stoppen, kunnen we geen vertrouwen stellen in Macron of Fillon om de kiezers van Le Pen te overtuigen. Extreemrechts stop je niet met diegenen die de voedingsbodem ervoor creëren. Zoals Einstein opmerkte, is steeds hetzelfde doen maar een ander resultaat verwachten de definitie van waanzin.

Het wordt tijd om iets anders te doen: actief bouwen aan een sterke linkse kracht die zich consequent afzet tegen de gevestigde partijen. Een linkse kracht die niet alleen aanklaagt, maar ook openlijk opkomt voor een uitgewerkt alternatief op de besparingen en de afdankingen. Een linkse kracht die de hoop wekt om doorheen collectieve strijd met een massale betrokkenheid overwinningen te boeken.

Ondanks beperkingen biedt de campagne van Jean-Luc Mélenchon en France Insoumise (zie ons dossier) veel mogelijkheden om linkse antwoorden te populariseren. Het is door een brede beweging van sociaal verzet op te bouwen op straat, in de wijken, in de bedrijven, op de scholen, … dat we racisme, seksisme en homofobe vooroordelen kunnen afblokken.

  • De dag na de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen organiseren de Actief Linkse Studenten protestacties tegen extreemrechts in Bergen, Namen en Brussel. Langs Nederlandstalige kant ondersteunen we de actie in Brussel: maandag 24 april om 18u30 op het Muntplein.
  • Exact een maand later is er het bezoek van Trump aan ons land. Er is een breed platform van organisaties die een grote protestbetoging organiseren. ALS neemt deel aan dit platform.