Home / Belgische politiek / Nationaal / AEL-proces legt criminalisering van Abou Jahjah en Co bloot

AEL-proces legt criminalisering van Abou Jahjah en Co bloot

6 jaar na de feiten, lijkt ook het gerecht te moeten toegeven dat de criminalisering van Abou Jahjah en de AEL te ver ging. Op 29 november 2002 verklaarde Verhofstadt in het parlement dat Jahjah zou worden opgepakt en dat hard zou worden opgetreden tegen de AEL, “een criminele organisatie”. Tijdens het proces voor het Antwerpse Hof van Beroep blijft weinig over van die stelling.

Wij hebben steeds onze bedenkingen bij de AEL en de politieke koers van Abou Jahjah en Co naar voor gebracht. Onze voornaamste kritiek bestond eruit dat deze organisatie niet gericht was op arbeiderseenheid op basis van een anti-kapitalistisch programma. Er werd gekozen voor een programma dat een mengeling was tussen progressieve eisen en tegelijk de optie van een soort van Arabisch kapitalisme. Bovendien werd gekozen voor een optreden dat vooral leidde tot polarisering en niet tot eengemaakte actie.

Maar die kritieken nemen niet weg dat de criminalisering van Abou Jahjah en Co immense vormen aannam. Alle traditionele media, politici en zelfs het gerecht werden ingezet om van de AEL een criminele terroristische groepering te maken. Migranten die assertief voor een eigen mening opkwamen, dat was onaanvaardbaar.

In die strijd tegen de AEL waren alle middelen goed. Verhofstadt kondigde in het parlement aan dat Jahjah zou worden opgepakt, wat toen reeds leidde tot vragen over de onafhankelijkheid van het gerechtelijk onderzoek en optreden. De minister van Binnenlandse Zaken, Duquesne (MR), stelde dat Abou Jahjah een grote rol speelde in de rellen die in Borgerhout plaatsvonden na de moord op islamleraar Achrak in 2002. De minister verklaarde dat “Abou Jahjah tot drie keer toe opriep tot geweld”. Verhofstadt voegde er in het parlement aan toe dat de AEL tot doel had “om wijken af te sluiten voor de politie zodat de criminele activiteiten in die wijken kunnen voortgaan”. Hij noemde de AEL een “criminele organisatie”.

Zes jaar later blijft er weinig overeind van die argumentatie. De rol van de AEL is uitgespeeld en de kopstukken lijken niet langer enige politieke ambities te koesteren, althans niet in dit land. Het “gevaar” voor het establishment lijkt dus te zijn geweken, waardoor het proces tegen de AEL voor hen op zich nog weinig belang heeft. Toch was er eind 2007 een veroordeling in eerste aanleg waarbij Jahjah en Azzuz werden veroordeeld wegens het “aanzetten tot geweld”. Ze hadden volgens de rechter onvoldoende gedaan om de rellen te vermijden en konden als de aanstokers van het geweld worden gezien.

Nu verklaart toenmalig politieverantwoordelijke Luc Lamine echter dat de rol van Dyab Abou Jahjah vooral bestond uit het bedaren van de gemoederen en het vermijden van geweld. Lamine, intussen zelf aan de kant geschoven, verklaarde: “Abou Jahjah heeft duidelijk mee geholpen om de betoging in goede banen te leiden”. Hoe dat kan gerijmd worden met een veroordeling wegens het “ophitsen” van jongeren, is niet duidelijk. Bovendien gaat de verklaring van Lamine in tegen wat hij destijds na de rellen verklaarde. Destijds nam Lamine deel aan de algemene hetze die werd opgevoerd. Dat paste in de campagne om de AEL en haar kopstukken te criminaliseren. Deze campagne werd gevoerd door alle traditionele politici, de politie, de media en het gerecht.

Die moeten nu allemaal schoorvoetend toegeven dat dit standpunt zes jaar geleden wellicht foutief was. Intussen is het kwaad natuurlijk wel geschied en hangt er rond Abou Jahjah en Co een imago van geweld en rellen. Dat beeld zal onder bredere lagen ongetwijfeld blijven hangen en de polariserende politiek van de AEL heeft niet echt geholpen om dit beeld recht te zetten onder autochtone arbeiders en hun gezinnen.

Na de verklaring van Lamine zou het bizar zijn indien het Hof van Beroep het vonnis van de rechtbank bevestigt. Een vrijspraak voor Abou Jahjah en Co zou een reeks nieuwe vragen oproepen: zullen andere deelnemers van de criminaliseringscampagne ook erkennen dat ze fout waren? Of zullen ze daar nog eens zes jaar op wachten?

Leave a Reply