Home / Belgische politiek / Nationaal / Regering blijft inhakken op onze levensstandaard

Regering blijft inhakken op onze levensstandaard

Foto: Jean-Marie Versyp

De regering Michel I gaat onverminderd voort met haar aanvallen op onze levensstandaard.  Electoraal tracht ze haar basis intact te houden met een repressieve aanpak van de asiel- en migratiecrisis en het systematisch schofferen van minderheden; in hoofdzaak de moslimgemeenschap. De redenering die tot in den treure herhaald wordt, is dat de asielzoekers en bij uitbreiding alle migranten, gecombineerd met het “gratis-beleid” van vorige regeringen, de oorzaak zijn van het drastisch besparingsbeleid waar we “niet onderuit” kunnen.  En dit allemaal voor het welzijn van onze kinderen en kleinkinderen…

door een ABVV-delegee in een groot chemisch bedrijf

Van een leugen meer of minder is nog niemand gestorven, moeten Michel en co gedacht hebben.  De waarheid is dat de regering eind 2014 op apegapen lag na een breed gedragen stakingsbeweging en dat ze vandaag nog leeft omdat de vakbondsleidingen toen niet de moed hadden om haar de genadeslag toe te brengen.

De leugens weerlegd…

Blijkbaar kregen we met z’n allen de voorbije 30 jaar alles gratis in de schoot geworpen door “de socialisten” van PS en sp.a.  Van de “rimpeldagen” in de zorg tot de subsidies voor de zonnepanelen op je dak: onbetaalbaar en dus weg ermee!  Dat er vandaag 1,7 miljoen armen zijn in België, 1 op 8 kinderen in armoede opgroeien, 20,4% jongeren werkloos zijn, … wordt gemakshalve toegedekt.  In werkelijkheid was het “gratis-beleid” van voorgaande regeringen evengoed neoliberaal, weliswaar met nog hier en daar een adempauze, daar waar Michel I telkens een versnelling hoger schakelt.

Maar de linkse socialisten zouden de linkse socialisten niet zijn zonder het volledige plaatje te brengen. We moeten eerlijkheidshalve toegeven dat PS en sp.a Sinterklaas wél op pad hebben gestuurd. Zo zijn de loonsubsidies voor bedrijven – verminderingen van sociale bijdragen en niet verplicht door te storten bedrijfsvoorheffing – op 18 jaar tijd (1996-2013) gestegen met bijna 10 miljard euro tot meer dan 11 miljard. Het ABVV maakt in haar “Sociaal-economische barometer 2016” een opvallende vergelijking: de stijging van dividenden, namelijk +12 miljard euro, loopt in dezelfde periode opvallend parallel met de exploderende loonsubsidies (zie grafiek). Gratis-beleid? Ja! Voor de rijken…

Dat de asiel- en migratiecrisis een reële impact heeft op het samenleven in de wijken en o.a. een neerwaartse druk zet op de lonen, ontkennen we uiteraard niet. Integendeel zelfs: met het besparingsbeleid dreigen de huidige problemen enkel groter te worden. De onmiddellijke kosten voor de samenleving zijn ook niet min – ze worden op enkele honderden miljoenen euro geschat dit jaar. Maar dit staat toch in schril contrast met pakweg het bedrag van de loonsubsidies of de miljarden euro aan ontweken belastingen door multinationals. En hoe je als migrant met een armoederisico in België van 48,3% verantwoordelijk kan gesteld worden voor een begrotingstekort in een land waar er jaarlijks voor bijna 500 miljard euro aan goederen en diensten geproduceerd wordt, is ons een raadsel.

Ouder worden? Begin er niet aan!

Migrant of Belg: allemaal moeten we inleveren in het belang van de aankomende generaties! Al lijkt de versnellingsbak wel vast te zitten in achteruit.  De ene besparingsronde volgt de andere in sneltempo op, maar het begrotingstekort stijgt zelfs lichtjes tot -3% en de publieke schuld stagneert op 107% van het BBP. Nog geen deblokkering van de versnellingspook in zicht dus.

Onze kinderen en kleinkinderen zijn dus van niets zeker, behalve dan dat ze zullen moeten werken tot ze erbij neervallen, voor een pensioen dat smelt voor de zon. 95% van de Belgen zien het niet zitten om te werken tot 67 jaar? Toch zet de regering door! En er komt nog een nieuwe maatregel bovenop. Zij die tijdens hun loopbaan meer dan 312 dagen werkloos zijn en/of SWT (het voormalige brugpensioen) hebben opgenomen, zullen hun pensioen van de 313-de dag berekend zien op een forfait van 1.948 euro bruto per maand en niet langer op hun laatst verdiende loon. Iemand met een mediaan loon (2.976 euro bruto) en 1 jaar beperkte gelijkstelling heeft zo 208 euro minder pensioen per jaar. Bij deze wordt het brugpensioen begraven en vergroten we de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen in één klap! Vrouwen zijn immers vaker deeltijds werkloos en hebben gemiddeld een kortere loopbaan en dus nu al een lager pensioen.

Lijdzaam toekijken of…?

Voorlopig lijkt de vakbondstop van zowel ACV als ABVV met verstomming geslagen. Veel geklaag en gezaag,  maar amper initiatieven om het verzet tegen de asociale maatregelen te organiseren. Er zal onderhandeld worden met de werkgevers in de Groep van 10 over een nieuw Interprofessioneel Akkoord, al laten de wijzigingen aan de wet van ’96 over de “concurrentiekracht van de Belgische ondernemingen” weinig tot geen ruimte voor loonsverhogingen. Enkel in die sectoren waar de druk van onderuit te groot wordt – in de eerste plaats de zorgsector – wordt de handschoen opgenomen. Het is echter niet uitgesloten dat de vonk overslaat naar andere sectoren of dat bijvoorbeeld een nieuw IPA wordt afgeschoten door de basis van de vakbonden waardoor een algemene staking snel weer op de agenda kan komen te staan. Benieuwd hoe het afloopt? Volg het op socialisme.be en via onze krant ‘De Linkse Socialist’!