1 Mei – koffietafel of strijddag?

Op 1 mei waren er in tal van steden optochten gevolgd door toespraken van verantwoordelijken van ABVV en SP.A, wat op zijn beurt overvloedig overgoten wordt met drank. Is 1 Mei dan niet meer dan een veredeld drankfeest?

Op de 1 Mei optocht in Antwerpen vormde LSP een strijdbare delegatie. Samen met een aantal mensen van een Turks volkshuis riepen we slogans tegen armoede, werkloosheid, racisme,… en voor internationale solidariteit.

Wat ons betreft alvast niet. 1 Mei is een strijddag. In 1890 werd voor het eerst internationaal betoogd voor de 8-urendag. Vandaag stellen de patroonsorganisaties in België voor om de arbeidstijd drastisch te flexibiliseren zodat gemakkelijk tot 12u op een dag kan gewerkt worden zonder dat dit op voorhand aan de werknemer werd gemeld. Door de arbeidsduur op jaarbasis te bepalen, wil men bovendien komaf maken met dure overuren. Neen, er moet gewerkt worden als de patroon het wil en in rustiger periodes zal dan wel minder gewerkt worden. M.a.w. ook de patroon zal eenzijdig bepalen wanneer je vakantie kunt nemen.

In Duitsland wordt de wekelijkse arbeidsduur verlengd zonder loonsverhoging. In plaats van 38 uur, zal voortaan 40 uur per week gewerkt worden. Wat is de volgende stap?

Deze voorbeelden geven aan hoe actueel 1 Mei wel is. Maar ook hoe ver de huidige sociaal-democratische leiders afstaan van de eisen van de arbeidersbeweging eind 19e eeuw. Het zijn immers figuren als Schröder in Duitsland of bij ons Frank Vandenbroucke die asociale maatregelen voorstellen. Zo wil Vandenbroucke de jacht op de werklozen openen. En toch zal die op 1 mei vlijtig mee ‘De Internationale’ zingen en de strijddag 1 Mei recupereren?

Voor ons is 1 Mei geen koffietafel, geen moment voor loze beloftes en schijnheiligheid. Wij verdedigen de traditie van 1 Mei als een internationale strijddag. Zoals Rosa Luxemburg al schreef: "Zolang de strijd van de arbeiders tegen de burgerij en tegen de heersende klasse blijft duren, zolang niet alle eisen ingewilligd worden, zullen we op 1 Mei ieder jaar opnieuw onze eisen naar voor brengen."

Op 1 Mei brachten wij de noodzaak van strijd tegen het asociale regeringsbeleid naar voor, de eis van werk voor iedereen door middel van een drastische arbeidsduurvermindering zonder loonsverlies en met bijkomende aanwervingen, de eis van degelijke en betaalbare huisvesting voor iedereen, de eis van gratis en degelijk onderwijs voor iedereen,…

Om die eisen af te dwingen moeten we bouwen aan een politiek verlengstuk: een nieuwe arbeiderspartij die zich baseert op de ideeën van strijd, solidariteit en socialisme.

Delen: Printen: