De voorbije nacht was er een collectief vertrek uit de Democratische Conventie van zeker een honderdtal afgevaardigden. Ze deden dit nadat Hillary Clinton officieel aangesteld was als Democratische presidentskandidaat. Bernie Sanders voerde een opstandige en linkse campagne in de voorverkiezingen maar deed er nu alles aan om het protest tegen het partij-establishment te stoppen. Hij gaf zijn steun aan de kandidaat van Wall Street en beloofde campagne voor haar te voeren. Heel wat afgevaardigden die verkozen waren op het programma van een politieke revolutie tegen het establishment denken daar anders over. Zij zijn niet bereid om hun standpunten overboord te gooien. Hun collectieve vertrek uit de Democratische Conventie werd mee ondersteund door Occupy Wall Street, de campagne ‘Bernie or Bust’ en Movement4Bernie. Hieronder legt Kshama Sawant uit waarom dit collectief vertrek nodig was. (dit artikel verscheen gisteren op counterpunch.com)

Protest in Philadelphia

Protest in Philadelphia

[divider]

Oproep van Kshama Sawant: verlaat de Democratische Conventie!

Genoeg is genoeg. Steun de moedige afgevaardigden die de (on)Democratische Conventie verlaten uit protest tegen de vervalste verkiezingen.

Flyer voor het collectieve vertrek

Flyer voor het collectieve vertrek

Er is een ernstig en breed debat onder de aanhangers van Bernie Sanders nadat hij besloot om Hillary volledig te ondersteunen. Nu de Democratische Conventie bezig is, moeten er dringend antwoorden geboden worden op enkele kwesties.

De centrale kwestie is of we Bernie Sanders volgen in zijn steun aan Hillary en dus ook aan haar politiek gericht op de belangen van de grote bedrijven of als we integendeel de politieke revolutie verderzetten door onze beweging onafhankelijk van de Democratische Conventie uit te bouwen. Ik steunde de campagne van Bernie Sanders in de voorverkiezingen, sprak op meetings en nam het initiatief voor Movement4Bernie, maar ik denk dat we hem niet kunnen volgen in zijn beslissing om Hillary te steunen. Onze politieke revolutie dreigt hierdoor immers in zijn tegendeel omgezet te worden, waarbij het gekanaliseerd wordt naar een steun voor de neoliberale agenda van de Democraten.

Corrupte politici van het establishment steunen, is niet hoe we de rechterzijde een nederlaag kunnen toebrengen. Het zal rechts enkel versterken en hen toelaten om de politieke agenda naar rechts te duwen. De mislukte strategie van het ‘minste kwaad’ is hoe de 99% zonder eigen politieke vertegenwoordiging eindigde. De terechte woede tegen de gevestigde politiek van het establishment zorgt er nu voor dat een erg rechtse politicus kans maakt om de volgende president te worden.

We moeten dit doodlopend straatje verlaten.

De keuze van Clinton voor Tim Kaine als haar kandidaat vice-president toont aan dat zij of de Democratische Partij niet ‘naar links geduwd’ werd doorheen de voorverkiezingen. Er waren beperkte toegevingen in het niet bindende platform voor de verkiezingen en kleine aanpassingen aan de regels rond superafgevaardigden, maar dat blijft erg beperkt.

Met Kaine koos Clinton voor een neoliberale politieke medestander, iemand die de goedkeuring van Wall Street al meermaals verdiend heeft. Om het politieke belang van haar keuze voor Kaine te benadrukken en misschien als signaal aan de grote bedrijven, kondigde Kaine in de dagen voor zijn aanstelling aan dat hij zich volledig achter het Trans-Pacific Partnerschap (TPP) en verdere deregulering van de banken schaart. Nu kan Donald Trump zich in de campagne richten tegen de politiek ten dienste van de grote bedrijven, de “vrijhandel” en het asociale anti-arbeidersstandpunt van zowel Clinton als Kaine. De Democraten maken het Trump wel heel gemakkelijk om hen daarop aan te vallen.

Onthullingen van WikiLeaks tonen aan dat de Democratische Partij de voorverkiezingen vervalst hebben van begin tot einde. Er zijn duizenden emails die aantonen dat de corrupte partijleiding absoluut niet neutraal was, maar dat de voorverkiezingen vijandig terrein waren voor de democratische socialistische uitdager.

De documenten wijzen ook op de hypocrisie van de partijleiding van de Democraten die beweert dat het verslaan van Trump de centrale uitdaging is. De ondemocratische steun aan Clinton in de voorverkiezingen kwam er ondanks het feit dat de peilingen aangaven dat Sanders een sterker resultaat tegen Trump zou behalen.

De aandacht van heel het land en de wereld is nu op de conventie in Philadelphia gericht. Er moeten enkele keuzes gemaakt worden en er zijn ook enkele belangrijke kansen. De acties van de afgevaardigden van Bernie en activisten zowel binnen als buiten de conventie kunnen deze week geschiedenis maken.

Er zijn duizenden mensen op de acties en meetings in Philadelphia. Er zijn ook heel wat protestacties in de conventie zelf, onder meer de anti-TPP actie van maandag. Dit leidde ertoe dat de conventie even moest stilgelegd worden.

De meest krachtige protestactie zou eruit bestaan dat afgevaardigden en activisten het neoliberale establishment van de Democraten in het algemeen verwerpen en de conventie later deze week met zoveel mogelijk mensen verlaten.

Er is een collectief vertrek gepland en mogelijk zullen honderden afgevaardigden de conventie verlaten. Dit vereist een moedig standpunt. De conventie is een groots opgezet spektakel dat zorgvuldig in beeld gezet is door de Democratische leiding met een centrale rol voor figuren als Michelle Obama en Elizabeth Warren.  Wellicht onder druk van de politieke onrust besloot de Democratische leiding om dit jaar ook enkele gewone werkenden en activisten te laten spreken. De omvang en het intimiderende karakter van een conventie met 50.000 aanwezigen zullen ongetwijfeld een psychologische impact hebben.

Maar voor wie de moedige stap zet om de Democratische Conventie en zijn neoliberale politiek te verlaten, zal er langs de andere kant van de muren een zogenaamde ‘free speech zone’ zijn met media en politieke medestanders die hen verwelkomen. De massamedia hebben al aangegeven dat ze hierover zullen berichten. Hopelijk zien we elkaar daar?

De afgevaardigden moesten zich bijna clandestien organiseren, er is immers een angstcampagne van partijleiders tegen afgevaardigden die opkomen voor een sterke protestactie of kandidaten buiten de twee gevestigde partijen. Er is de specifieke dreiging om hun status van afgevaardigde af te nemen. Vorige week kwam het geplande protest dan toch min of meer bovengronds met Occupy Wall Street dat zich uitsprak voor een collectief vertrek uit de conventie samen met de campagnes ‘Bernie or Bust’ en Movement4Bernie. Updates hierover zullen via de twitteraccounts van deze drie campagnes verspreid worden.

Een van de meest voorkomende argumenten tegen het collectieve vertrek is dat deze afgevaardigden hun kans zullen verliezen om voor het programma van Bernie op te komen en dat ze hun stem zullen verliezen. Het collectieve vertrek komt er echter nadat het platform voor de verkiezingen en de stemming over de nominatie voorbij is. Nadien gaat het om een meer ceremoniële bijeenkomst, eigenlijk een ‘grote Hillary show’.

Zoals veel reacties na de horrorshow van de Republikeinse Nationale Conventie vorige week aantoonden, zal de vrees voor Donald Trump in november een belangrijk argument zijn. Het gevaar van rechts populisme is reëel, maar ook inzake dit argument is het contraproductief om Clinton en de Democraten te steunen.

De afgelopen decennia heeft het Democratische establishment net zoals de Republikeinen een uitgesproken neoliberaal beleid gevoerd, er was slechts een verschil in nuance tussen beide partijen en niet in de algemene koers.

Als de 99% met het argument van het minderde kwaad steun blijft geven aan neoliberale politici, dan zal dit enkel meer ruimte creëren voor rechts populisme. We zagen dit reeds in andere landen. Als we niet ingaan tegen de Democraten, dan wordt de anti-establishmentruimte volledig overgelaten aan rechtse kandidaten zoals Donald Trump of de libertaire kandidaat Gary Johnson. In sommige peilingen staat Johnson al op 9%. Dit zou rampzalig zijn. Miljoenen kiezers die tegen het establishment willen ingaan en voor Trump en Johnson stemmen, zouden de basis leggen voor een sterker rechts populisme en mogelijk een nieuwe rechtse partij zoals het Front National in Frankrijk. Het gevaar werd na 2009 al duidelijk met de opkomst van de Tea Party toen de rechterzijde de terechte woede tegen de redding van Wall Street uitspeelde om een nieuwe politieke kracht uit te bouwen op een ogenblik dat de linkerzijde vooral excuses zocht om Obama te steunen.

We moeten de rechterzijde een nederlaag toebrengen, maar dit vereist een ernstige strategie. We moeten bouwen aan zo sterk mogelijke bewegingen die volledig onafhankelijk zijn van beide partijen van Wall Street. We moeten bouwen aan onze eigen massale politieke partij van de 99% die samenwerkt met deze bewegingen in plaats van ertegen. Op dit ogenblik betekent dit concreet dat we zo’n breed mogelijke steun moeten uitbouwen voor de Groene kandidate Jill Stein. Haar campagn is de duidelijkste verderzetting van onze politieke revolutie.

Een nieuwe massale partij van de 99% verzet zich tegen alle geld en invloed van de grote bedrijven en komt klaar en duidelijk op voor onze belangen. Dit is wat Bernie Sanders begon te doen in de voorverkiezingen en het is de reden waarom hij een impact had op niet alleen Democratische kiezers, maar ook veel onafhankelijke kiezers en zelfs sommige Republikeinen. Het is geen ‘geheim’ waarom Sanders het in de peilingen tegen Trump zoveel beter deed dan Hillary. Haar steun voor de vrijhandel, de belangen van de grote bedrijven en maatregelen tegen de gewone werkenden is voor iedereen duidelijk. Bernie zorgde voor een historische campagne in de Democratische voorverkiezingen, ook al waren er ondemocratische aanvallen op zijn campagne. Dit was enkel mogelijk door zijn oproep voor een politieke revolutie tegen de klasse van miljardairs en zijn programma dat vertrok van de belangen van de 99% en omdat hij niet aarzelde om de afkeer van Wall Street tegen hem en zijn programma gewoon te verwelkomen.

Jammer genoeg stapt Bernie Sanders nu af van die strategie en roept hij op om te stemmen voor het establishment waartegen hij campagne voerde.

Nu is het aan ons. Om onze eisen af te dwingen, moet onze beweging op eigen benen staan en na Bernie doorgaan en de basis leggen voor onze eigen partij, een massapartij van de 99%.

Om daartoe te komen, mogen we momenten als deze niet laten schieten. Een collectief vertrek van honderden afgevaardigden vanop de conventie, samen met massaprotest in de straten van Philadelphia, zou een sterk startpunt zijn om de kwestie van politieke onafhankelijkheid van werkenden en jongeren op de agenda te zetten.

Genoeg is genoeg. Steun de moedige afgevaardigden die de (on)Democratische Conventie verlaten uit protest tegen de vervalste verkiezingen.