Gebruik de rijkdom in het belang van de gemeenschap!

dls353In maart was er verbazing en ongerustheid bij het politieke en economische establishment in België: er bleek een tekort van enkele miljarden euro in de federale begroting. Dat is het bilan van deze openlijk rechtse regering. Die van de partijen die de vorige regeringen onbekwaamheid verweten en die het hadden over een regering met ‘ernstige’ boekhouders. Een regering die een hard besparingsbeleid ging voeren om de ‘noodzakelijke’ hervormingen door te voeren. Het resultaat zien we nu: er zijn miljarden verdwenen. De oppositie kopt de bal van de onbekwaamheid terug naar minister Johan Van Overtveldt (N-VA). Het gaat echter niet zozeer om onbekwaamheid, maar wel om een foute politieke benadering. Het zijn de politieke keuzes die moeten veranderen.

Artikel door Stéphane Delcros uit maandblad ‘De Linkse Socialist’ (die vandaag naar de abonnees vertrekt)

Hoe groot is het gat in de begroting nu eigenlijk? We zagen zowat alle mogelijke bedragen passeren. Er zou, met inbegrip van bijkomende uitgaven voor veiligheid en de vluchtelingencrisis, tot 4 miljard euro extra inspanning moeten geleverd worden tegen 2018. De federale regering probeerde haar leugens nog te rechtvaardigen met de stelling dat een aantal maatregelen zoals de tax shift zich nog niet laten voelen. Met een reeks boekhoudkundige operaties en ‘trucjes’ werd dit beperkt tot ‘maximum’ 1,5 miljard euro (toch op het ogenblik dat we dit schrijven). Het gaat slechts om manoeuvres om de werkelijkheid te verdoezelen; de vaststelling dat het beleid van besparingen voor ons en cadeaus voor de werkgevers niet leidt tot economische groei, integendeel. Een recente studie van de Gentse universiteit toont aan dat de economische groei bij ongewijzigd beleid tot na 2070 onder de 1% per jaar zal blijven. Het besparingsbeleid ondermijnt de economie!

Op 5 maart vatte De Tijd het als volgt samen: “Stilaan wordt duidelijk dat de regering met de miljarden aan belastingverlagingen voor bedrijven en werknemers eigenlijk geld heeft uitgegeven dat ze niet heeft. Met een tekort van ruim 10 miljard euro en een schuld van 107 procent van het bruto binnenlands product is er eigenlijk geen ruimte om extra geld uit te geven. Pas als de begroting onder controle is, kan een land zich zoiets veroorloven. De regering rekent erop dat de belastingverlagingen de economische groei een boost geven en zo meer belastinginkomsten in het laatje brengen, maar vooralsnog is daar weinig van te merken.” Een mooie aanzet tot analyse. Alleen werden er wel veel cadeaus aan de bedrijven gegeven terwijl de overgrote meerderheid van de bevolking niets kreeg. Integendeel: er was een indexsprong, verhoging van de BTW, aanvallen op de langdurig zieken, de Turteltaks, … Dit asociale beleid zal enkel verdergaan, tenzij we het massale verzet ertegen opnieuw op gang trekken.

De regering bespreekt de mogelijkheden om enkele miljarden te vinden. Zullen er nieuwe recepten gevonden worden? Komen er nieuwe besparingen? Wordt aan de sociale zekerheid geraakt? Mogelijk zal het politieke establishment nog eens overgaan tot een nieuwe fiscale regularisatie, worden de publieke uitgaven beperkt door de ‘modernisering’ van het staatsapparaat, komen er meer flexijobs, … De spanningen en openlijke conflicten in de regering nemen toe, zeker tussen CD&V en N-VA. Het is nochtans duidelijk dat alle regeringspartijen verantwoordelijk zijn voor het gevoerde beleid en dat er een grote eensgezindheid is over het principe dat de factuur eens te meer aan de werkenden en hun gezinnen gepresenteerd wordt.

We hebben nood aan een begroting die vertrekt van de belangen van de meerderheid van de bevolking. Dat kan door de beschikbare (en toenemende) middelen efficiënt in te zetten: voor het garanderen van de nodige infrastructuur, voor een beter functioneren van alle diensten aan de gemeenschap, voor de creatie van degelijke en goed betaalde jobs voor iedereen, voor betaalbare huisvesting, voor kwaliteitsvol onderwijs dat voor iedereen toegankelijk is, voor de ontwikkeling en toepassing van nieuwe technologie in het beschermen van ons milieu, voor het verbeteren van onze levenskwaliteit en het uitbreiden van onze vrije tijd in plaats van de rangen van de werklozen en OCMW-uitkeringstrekkers te laten aangroeien.

We moeten ons organiseren om een einde te maken aan deze regering van de rijken en aan het volledige besparingsbeleid. Laat ons opkomen voor een andere samenleving, een socialistische maatschappij!