Home / Op de werkvloer / Werklozen / Aantal werklozen in vrije val?

Aantal werklozen in vrije val?

De media bracht berichten over de werkloosheid die zowat in vrije val zou zijn. Het aantal niet-werkende werkzoekenden nam sterk af en de Vlaamse werkloosheid zakte onder het niveau van 7%. Dat beeld is echter bijzonder eenzijdig. Het klopt dat er minder werklozen zijn, maar betekent dat ook dat er meer jobs zijn?

De positieve ontwikkeling van de werkloosheidscijfers wordt verklaard door de goede economische situatie en door overheidsmaatregelen zoals bij het begeleiden van werklozen. Daar kunnen ook maatregelen zoals de dienstencheques aan worden toegevoegd die zorgen voor kleine jobs aan lage verloningen.

Het activeringsbeleid heeft in 2006 geleid tot meer schorsingen van werklozen. Wat natuurlijk handig is om de cijfers op te krikken… In 2006 werden meer dan 20.000 werklozen al dan niet tijdelijk geschorst, een stijging met 11% in vergelijking met 2005. Ook worden de periodes van schorsingen langer, één op de acht geschorste werkloze zit langer dan een jaar zonder uitkering. 5 tot 10% van de werklozen wordt dus geschorst. Minstens een gelijkaardig percentage wordt tewerkgesteld met dienstencheques. Resultaat: positieve cijfers over het dalende aantal werklozen.

Om de positieve cijfers verder te ondersteunen, wordt er op gewezen dat dit een internationaal fenomeen is. In Duitsland was er de grootste daling sinds de eenmaking van Duitsland in 1990, wordt ons triomfantelijk gemeld. Voor het eerst sinds 2002 daalde de werkloosheidsgraad er zelfs onder de 10%. Dat er honderdduizenden Duitsers slechts een “mini”-job hebben, wordt er niet bij verteld. Bijna 10% van de Duitse werkenden zijn arm. 42% van de 15-30 jarigen die werken hebben een contract van korte duur. Er is een superflexibilisering doorgevoerd met onder meer de zogenaamde 1 euro jobs: werken voor een werkloosheidsuitkering met een extra “loon” van 1 euro per uur! Zo kunnen de werkloosheidscijfers inderdaad dalen.

Dat wordt ook steeds meer de realiteit in ons land. Gisteren verscheen een interessante lezersbrief in De Standaard als reactie op de berichtgeving rond de dalende werkloosheidscijfers. Hieronder vind je enkele uittreksels.

“,,Aantal werklozen in vrije val”, schreef De Standaard afgelopen donderdag. Maar cijfers zeggen niet alles. Zo kan ik stilaan een boek schrijven over de negatieve ervaringen van mijn zoon bij het zoeken naar een baan.

“Hij heeft zijn ASO niet beëindigd en volgde een twee jaar durende opleiding tot pc-technicus in het deeltijds onderwijs. Er was geen deeltijds werk voorhanden op zijn schoolvrije dagen, maar hij werkte wel regelmatig als uitzendarbeider. Flexibiliteit is dan het toverwoord, want vaak werd hij om 10 uur opgebeld om van 12 tot 16 uur rekken te gaan vullen.

“Uiteindelijk krijg hij toch een vervangingscontract voor drie maanden in een grootwarenhuis, toevallig in de drukke eindejaarsperiode, waarin hij gesmeekt wordt om een gepland heelkundig ingrijpen te laten uitstellen. Hij stelt dat uit tot eind januari en wordt vervolgens bedankt voor bewezen diensten vanwege een ,,gebrek aan motivatie”.

“In 2006 kon hij ook af en toe werken via een uitzendkantoor en bleef hij constant solliciteren. Dan komt de eindejaarsperiode er weer aan en … hoera: via het uitzendbureau kan hij deeltijds aan de slag in het postsorteercentrum. Ondertussen al wat slimmer geworden informeert hij eerst of er nog een nieuw weekcontract in zit en ja hoor, hij zou de eerste week van januari alvast mogen blijven. Hij werkt dus op oudejaarsdag en… maandagmorgen belt het uitzendbureau met het nieuws dat hij helaas geen nieuw contract krijgt.

“Tot zover de bittere werkervaringen van mijn zoon.

“Kan een van de VLD-excellenties, die pleiten voor flexibiliteit en beperking van werkloosheidsuitkeringen in tijd, mij uitleggen hoe onze jongeren nog een toekomst kunnen uitbouwen als ze met uur-, dag- en in het beste geval weekcontracten moeten rondkomen.

“O ja, hij strijkt de riante werkloosheidsuitkering van 13 euro per dag op.

“Omscholing zegt u? Pc-technicus wordt ook beschouwd als een knelpuntberoep. Hij is er ver mee geraakt.”

In deze lezersbrief worden enkele pijnpunten bijzonder concreet blootgelegd…

Leave a Reply