Home / Belgische politiek / Regering blijft besparen. Onze strijd doorzetten!

Regering blijft besparen. Onze strijd doorzetten!

doorzettenMet opnieuw meer dan 100.000 deelnemers was de nationale betoging tegen de brutale besparingsregering Michel I een overdonderend succes. Er werd duidelijk gemaakt dat verzet op de agenda blijft. Tegelijkertijd liet de regering duidelijk weten daar geen rekening mee te willen houden: ze heeft voor de confrontatiepolitiek gekozen en zal die blijven doorzetten. We zijn gewaarschuwd: als de werkende bevolking deze strijd wil winnen, zal ze van het opgebouwde elan gebruik moeten maken om door te gaan en de rechtse regering finaal op de knieën te dwingen.

Door Jarmo (Antwerpen)

De indexsprong, verhoging van het inschrijvingsgeld, aanvallen op de pensioenen, … De regering-Michel heeft er in het eerste jaar van haar termijn geen gras over laten groeien. Gelukkig kunnen we van de georganiseerde arbeidersbeweging hetzelfde zeggen: het actieplan van vorig jaar was een schitterend voorbeeld van hoe het momentum opgebouwd kan worden om een regering te doen vallen. Jammer genoeg zwichtten de vakbondsleiders voor het idee dat met deze regering onderhandeld zou kunnen worden en werd onze strijd op een zijspoor gezet. Maar de betoging van 7 oktober maakte duidelijk dat de wil om verder te gaan nog zeer aanwezig is onder bredere lagen.

Dat zal nodig zijn ook. Ondanks het feit dat de aandacht van de media zich de afgelopen periode vooral op de terreurdreiging toespitste, heeft de regering het geweer niet van schouder veranderd: ze blijft haar brutaal besparingsbeleid op de meest arrogante wijze verdedigen. De omvang van de besparingen die we al door de strot geramd kregen, is enorm, maar er komt nog meer.

Met opnieuw begrotingstekorten van 113 miljoen euro dit jaar en 456 miljoen euro volgend jaar en een tax shift die volgens Eric Van Rompuy (CD&V) nog eens 3 miljard euro extra zal kosten, mag het duidelijk zijn dat we voor het behoud van elke verworvenheid zullen moeten vechten. Deze regering heeft immers al duidelijk aangetoond dat ze vastberaden is om elke eurocent bij de werkende bevolking te gaan halen. Een tweede indexsprong wordt steeds waarschijnlijker als we ons niet verzetten, de Vlaamse regering voorzag alvast geen verhoging van de middelen voor de indexering van de kinderbijslag.

Veel van de acties die deel uitmaakten van het huidige actieplan werden voor onbepaalde duur opgeschort omwille van de terreurdreiging. We begrijpen dat veiligheid een ernstige prioriteit is en dat er onder brede lagen van de bevolking een terechte angst is. Maar de regering stelt zich niet terughoudend op. Tijdens de hoogste terreurdreiging werd de mogelijke volledige privatisering van Proximus en Bpost bijvoorbeeld goedgekeurd. De MR diende op 20 november een wetsvoorstel in om het stakingsrecht met de grond gelijk te maken.

We mogen deze regering in geen geval het idee geven dat we zouden meestappen in een ‘nationale eenheid’ waarbij sociale vrede met het geweer tegen het hoofd afgedwongen wordt. Het momentum van de voorbije periode mag in geen geval verloren gaan; er moet zo snel mogelijk verdergegaan worden met ons verzet. Een regering als Michel I zal elke zwakheid of terughoudendheid aangrijpen om een nog agressievere houding tegenover de arbeidersbeweging aan te nemen.

Er moet opnieuw aangeknoopt worden met personeelsvergaderingen en discussies over de besparingsmaatregelen. Terreur en aanslagen mogen absoluut niet als vrijgeleide dienen om de arbeidersklasse nog maar eens de prijs te laten betalen. De besparingsmaatregelen zullen bovendien de problemen rond radicalisering en terrorisme enkel versterken.

Strijd blijft nodig, het actieplan eind 2014 deed de regering wankelen. Daar moeten we bij aansluiten door onze acties terug op te bouwen, bijvoorbeeld te beginnen met algemene vergaderingen op de werkvloer en regionale betogingen om grotere acties en stakingen voor te bereiden. Deze regering uitzitten, is geen optie. Dan zal ze onze levensstandaard steeds verder ondermijnen om de winsten van de grote bedrijven op te krikken. De inzet van onze acties is de val van deze regering en het volledige besparingsbeleid. Doorheen onze acties bouwen aan een politiek alternatief van de arbeidersbeweging is nodig om dit terrein niet aan rechts over te laten.