Neoliberalen willen hun asociaal beleid nu ook als “progressief” verpakken

In navolging van de verkiezingsoverwinning van de reclameboys in Antwerpen, haalde ook de VLD haar eigen reclamegoeroe in het partijbureau binnen. Noël Slangen moet de crisis en de neergang van de VLD tegenhouden. Zijn nieuwste zet is om de partij anders te verpakken. Tegenwoordig moeten we een neoliberaal beleid “progressief” noemen.

Bart Somers stelde dat de VLD zich niet links of rechts wil profileren. “Een liberale partij kan alleen maar progressief en sociaal zijn”, beweerde hij. Het voorbeeld dat hij daartoe aanbracht is veelzeggend: “Neem het Generatiepact. Wij waren de enige partij die diepgaande hervormingen wilde doorvoeren. We hebben moeten vechten tegen het conservatisme in de andere partijen. Een ander voorbeeld is het openstellen van onze grenzen voor werknemers uit de nieuwe EU-landen. Ook daar waren wij als enige partij consequent voor.”

Wie wil opkomen voor het behoud van het brugpensioen of voor degelijke lonen, wordt dus onvermijdelijk als “conservatief” gebrandmerkt. Het doet wat denken aan de terminologie die wel eens gehanteerd wordt in de SP.a om een neoliberaal beleid te verdedigen tegenover bijvoorbeeld de bekommernissen van veel vakbondsleden.

Tijdens de beweging tegen het Generatiepact werden de tegenstanders van de aanvallen op het brugpensioen wel meer conservatisme verweten. Bart Somers en Verhofstadt stonden niet alleen met die benadering. Ze werden enthousiast gevolgd door hun liberale vrienden van de SP.a of de regeringskrant De Morgen waar de paarse Yves Desmet enkel rood wordt als het van woede en frustratie tegenover “conservatieve” vakbondsmilitanten is.

Wij noemen die houding van SP.a en VLD tegenover de arbeiders en hun gezinnen niet progressief en zeker niet links. Het gaat om een verderzetting van het neoliberale beleid van de afgelopen jaren waarbij enkel de winsten van een kleine minderheid centraal staan. Terwijl de winsten van de grote bedrijven blijven toenemen en recordhoogtes halen, moeten de werkenden en de uitkeringstrekkers daarvoor de prijs betalen. Na de aanval op het brugpensioen, moet er een aanval komen op de lonen. En als Bart Somers tussendoor nog eens snel de werkloosheidsuitkering in de tijd kan beperken, zal hij dit zeker niet nalaten. Tot grote tevredenheid van figuren als Rik Daems, die uitgestrekt voor zijn luxueuze villa een kruistocht voert tegen het “sociaal profitariaat”.

Het wordt voor de VLD wellicht niet gemakkelijk om zich te profileren als een “progressieve liberale partij”. Er is immers wel wat concurrentie op dat vlak, welke traditionele partij is tegenwoordig niet “progressief”en “liberaal”? Zelfs een VB’er als Jurgen Verstrepen kan zich vinden in die termen. Het VB mag dan nu van de daken schreeuwen dat de VLD bevestigt dat het een "rode" of "linkse" partij is, als het dat standpunt ernstig neemt zit de partij zelf ook met "roden" en "linksen" in eigen rangen… Uiteraard weet het VB maar al te goed dat het gebruik van termen als "progressief" nietszeggend is. Het is een woord dat naar voor geschoven wordt als onderdeel van een partijprofiel. Bij gebrek aan inhoudelijke antwoorden, telt immers vooral het imago van een partij. Dat erkent ook het VB dat na de gemeenteraadsverkiezingen stelde dat het zich wat anders zou profileren, met onder meer Dewinter die zich meer als "familieman" zou outen.

Tegenover de traditionele partijen en hun eenheidsworst die ineengestoken wordt door reclamebureaus en marktonderzoeken, is er nood aan een andere politiek. Een politiek initiatief dat wel vertrekt van discussies onder leden en militanten en dat wel vertrekt van de behoeften van de meerderheid van de bevolking in plaats van perceptie.

Delen:
Printen:
Voorpagina van De Linkse Socialist