“Regering paait AB InBev met verlaging roerende voorheffing,” titelde Trends.be afgelopen zaterdag. Met een verlaagde roerende voorheffing voor buitenlandse aandeelhouders wordt een poging ondernomen om de hoofdzetel van AB InBev in België te houden. Aandeelhouders van grote bedrijven worden gepaaid met fiscale cadeautjes met een opbod aan gunstregelingen. Ondertussen worden wij genaaid met de factuur ervan in een opbod aan besparingen.

Tegenover vluchtelingen stelt de N-VA zich stoer op, zelfs de minimale sociale zekerheid die er nu is moet afgebouwd worden. Liefst zag de partij zo weinig mogelijk vluchtelingen naar hier komen. Dit geldt blijkbaar niet algemeen. Fiscale ‘vluchtelingen’ zijn meer dan welkom. Voor hen wordt de rode loper uitgerold en kunnen er extraatjes van af, zij moeten niet kamperen in het Maximiliaanpark om aan een loket aan te schuiven. Meer nog, ze krijgen al cadeaus voor ze erom gevraagd hadden aangezien deze regering blijkbaar een preventieve sinterklaaspolitiek voor rijken voert. En wie zal deze rekening betalen? Misschien kan nog wat op de sociale zekerheid bespaard worden door een tweesporenbeleid inzake kinderbijslag in te voeren waarbij vluchtelingen, jongeren en werklozen met hun apart sociaal statuut minder krijgen?

Minister Van Overtveldt (N-VA) reageerde met de verlaagde roerende voorheffing voor buitenlandse aandeelhouders van AB InBev op het gerucht dat de hoofdzetel van het bedrijf wel eens naar Londen zou kunnen vertrekken. Een gerucht volstond om meteen een gunstmaatregel door te voeren. De Britse regering houdt geen roerende voorheffing in op dividenden van Britse bedrijven die aan Amerikaanse aandeelhouders uitbetaald worden. Aangezien de mogelijke overname van SABMiller deels zou betaald worden met aandelen van AB InBev is de roerende voorheffing op dividenden van belang voor de grootste aandeelhouders van SABMiller. Van Overtveldt wil daarom de roerende voorheffing verlagen van 15% tot 1,69%. Want stel je voor dat die miljardairs een ernstige bijdrage aan de gemeenschap zouden moeten doen. Om zeker te zijn dat gewone mensen met wat aandelen mee profiteren, wordt de grens op 2,5 miljoen euro aandelen gelegd.

Voor bedrijven als AB InBev is het mogelijk om fiscaal te shoppen en de meest gunstige regeling in Europa of elders te zoeken. Bovendien worden de gunstregelingen tegen elkaar uitgespeeld om ook elders steeds minder te moeten betalen. Gewone mensen kunnen dit niet. Wij worden nooit op dergelijke wijze ‘gepaaid’ door de regering. Ze verlagen nooit onze belastingen als reactie op het gerucht dat we wel eens naar een belastingparadijs zouden kunnen vertrekken. Integendeel, naarmate de belastingen die door grote bedrijven en rijke aandeelhouders betaald worden afnemen, moeten wij steeds meer betalen. Om hen te paaien, moeten ze ons naaien!

Volgens de N-VA-minister moet dit fiscaal cadeau het bedrijf in België houden en “jobs en groei creëren.” Niet dat AB InBev bij de vorige fiscale cadeaus overging tot het creëren van nieuwe jobs. Hoeveel jobs heeft de notionele intrestaftrek in ons land opgeleverd? Ook nu gaat het vooral om een fiscale constructie die los staat van de onderliggende productie en tewerkstelling. Er wordt geschermd met de onzekerheid onder de bevolking om nieuwe gunstregelingen voor de rijken en grote bedrijven door te voeren. En als er straks opnieuw bespaard moet worden, zullen wij de inspanningen moeten leveren met nog steeds hetzelfde argument dat dit jobs en groei zou creëren.

Er moet dringend gebroken worden met het besparingsbeleid dat leidt tot een steeds grotere kloof tussen de rijken aan de top en de meerderheid van de bevolking. In de plaats daarvan is er een beleid nodig dat de meerderheid van de bevolking ‘paait’. Dit kan enkel indien we de controle op de sleutelsectoren van de economie uit handen van die kleine minderheid van rijke aandeelhouders en andere speculanten halen en deze onder publieke controle en bezit plaatsen zodat een democratische planning mogelijk wordt. Het zou de basis vormen waarop een einde kan gemaakt worden aan de groeiende tekorten op vlak van huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg, … Een massaal plan van publieke investeringen zou bovendien jobs creëren.