Frankrijk: Republikeinse hypocrisie

Zowel de voor- als tegenstanders van het verbod op de hoofddoek op school, opgesteld door onderwijsminister Luc Ferry, zeggen zich te baseren op de republikeinse waarden, met als hoeksteen de vrijzinnigheid, ingeschreven in de wet van 1905.

Thierry Pierret

De voorstanders hebben het over de scheiding tussen kerk en staat, de tegenstanders roepen terecht de gewetensvrijheid in. De wet van 1905, die beide principes vervat, was een verzoeningswet, die er kwam na jaren van hevige antikatholieke politiek. Ook de PS steunde deze politiek die de katholieke arbeiders afstootte en in de armen van monarchistisch rechts duwde. De steun van PS, PCF en een deel van extreem-links aan het huidige wetsvoorstel zal veel arbeiders van islamitische afkomst doen afkeren van links. Ver van te passen in de geest van de wet van 1905, past dit wetsvoorstel in de geest van de schoolstrijd die eraan voorafging.

Welke eenheid?

De tijd dat de burgerij een revolutionaire klasse was, ligt al lang achter ons. De symbolen van de Franse Revolutie van 1789 worden schaamteloos gerecupereerd om ze des te beter te kunnen verminken. De eerste daad van de herboren Republiek in 1870 was het Crémieux-decreet, dat het staatsburgerschap verbrokkelde door burgerrechten te bieden aan de joden in Algerije, maar niet aan de moslims.

Volgens het "Ferry-decreet" kunnen sikh-leerlingen een kleine tulband dragen, maar hun is-lamcollega’s mogen zelfs geen bandana dragen. Verdelen om te heersen, toen en nu. Ferry argumenteert: "we moeten het verschijnen van communautarisme op school tegengaan". Verdelen in naam van de eenheid: wat een raffinement!

Revolutionaire socialisten verdedigen het tegenovergestelde: we steunen het recht van allen om vrijelijk hun filosofische, politieke of religieuze ideeën te uiten op school en op de werkplaats. Dat is de enige manier om tot reële eenheid te komen tussen arbeiders rond hun gezamenlijke klassenbelangen.

Enkel het socialisme kan de democratische verworvenheden van 1789 – de formele gelijkheid – veiligstellen en de voorwaarden creëren voor een echte gelijkheid door de afschaffing van de kapitalistische uitbuiting en de klassen.

Delen: Printen: