Home / Belgische politiek / Partijen / Liberaal opbod in strijd tegen onze levensstandaard. Open Vld tegen loonstijgingen op basis van anciënniteit

Liberaal opbod in strijd tegen onze levensstandaard. Open Vld tegen loonstijgingen op basis van anciënniteit

Egbert Lachaert, net als zijn vader voor hem parlementslid voor Open Vld, wil dat de rechtse regering een stap verder gaat in het ondermijnen van de lonen. Een indexsprong volstaat niet voor deze neoliberaal, ook loonstijgingen op basis van anciënniteit moeten eraan geloven. En als er toch geprovoceerd wordt, waarom dan niet meteen nog een versnelling hoger schakelen? Lachaert stelt voor dat sociale partners geen cao’s meer kunnen sluiten waarin de loonevolutie enkel aan dienstjaren wordt gekoppeld.

In het regeerakkoord stond al dat de lonen meer moeten afgestemd worden op competentie en productiviteit en niet zozeer op basis van anciënniteit. Niet dat de lonen nu de stijgende productiviteit van de werknemers volgen, of nam uw loon de afgelopen 25 jaar met 30% toe? Belgische werknemers staan bekend als bijzonder productief, de buurlanden kennen zelfs een ‘productiviteitshandicap’ die uiteraard nooit vermeld wordt door diegenen die over een ‘loonhandicap’ bij ons spreken.

De liberale retoriek over lonen afhankelijk maken van competentie en productiviteit is newspeak voor een pleidooi om loonvorming te individualiseren en uit het collectieve overleg te halen. Lage lonen voor de gewone werkenden moeten zo de norm worden, terwijl de liberale vrienden onder de managers uiteraard steeds hogere bonussen opstrijken. Het doel zijn lagere lonen, Open Vld wil de anciënniteitsstijgen niet aanpakken maar afpakken.

En passant wordt voorgesteld om met de rechtse regering te bepalen dat collectief loonoverleg verder aan banden wordt gelegd. Straks mogen collectieve arbeidsovereenkomsten enkel nog indexsprongen en loonbevriezingen omvatten. Sociaal overleg wordt dan beperkt tot begeleide afbraak binnen de door de rechtse regering opgelegde grenzen.

Terwijl de kritiek op CD&V groeit na de asociale tax shift en alle andere asociale maatregelen die zelfs een trouwe partijmilitant als voormalig ACV-voorzitter Luc Cortebeeck tot kritiek dwingen, is het voorstel van Lachaert nog olie op het vuur. Het neoliberale opbod van de werkgeverspartijen maakt het voor Kris Peeters en CD&V onmogelijk om de schijn van een ‘evenwichtig’ besparingsbeleid hoog te houden.

Het opbod van liberalen in de strijd tegen onze lonen en onze levensstandaard geeft aan dat ze niet zullen stoppen bij de reeds besliste maatregelen. Ze zullen steeds verder willen gaan, tenzij we hen stoppen. Om hen te stoppen, kunnen we niet op CD&V rekenen. Die harde les trekt zelfs Luc Cortebeeck: “Het valt gewoon op dat de CD&V blijkbaar niet opkan tegen de conservatief-liberale partijen. Open VLD en N-VA bekampen elkaar in een strijd om ter liberaalst.”

Om het liberale opbod te stoppen, kunnen we enkel rekenen op onze eigen krachten. Door van de betoging van 7 oktober een krachtige start van een nieuw opbouwend actieplan te maken, is dat mogelijk. Ofwel stoppen we deze regering en het besparingsbeleid, ofwel gaat de afbraak van onze levensstandaard steeds verder.

hardwork