Home / Edito - Internationaal / Griekenland. Onderwerpen aan de trojka of breken met besparingen?

Griekenland. Onderwerpen aan de trojka of breken met besparingen?

Editoriaal uit Xekinima nummer 410 (6-20 mei), het tweewekelijks blad van onze Griekse zusterorganisatie

griekenlandbuigenHet Griekse beeld wordt steeds duidelijker. We zijn nu in de vierde maand van de nieuwe regering onder leiding van Syriza en het resultaat van de zogenaamde ‘onderhandelingen’ met de trojka is nihil.

Het voorstel van de zogenaamde ‘Europese partners’ is niet alleen onaanvaardbaar, het is ook crimineel. Ze blijven elke terugbetaling van de Griekse schulden opeisen en ze krijgen deze ook, terwijl er geen enkele euro aan nieuwe leningen kwam. Het is een bewust beleid van sabotage en van verstikking van de Griekse economie met als doel om Syriza volledig te doen buigen voor hun eisen.

Een woordvoerder van de regering, Sakellaridis, verklaarde dat de Griekse regering al voor 6,5 miljard euro aan schulden werd terugbetaald. Onder deze voorwaarden is dat een bijzonder groot bedrag. Het is een som die op korte termijn de enorme problemen van de hardst getroffen lagen van de bevolking had kunnen oplossen en de economie terug op gang had kunnen trekken indien een deel van deze middelen was gebruikt voor publieke investeringen.

De vraag is niet waarom de zogenaamde ‘partners’ dit beleid van verstikking van de economie volgen. Deze koers was immers voorspelbaar en Syriza had het moeten weten. De vraag is wel waarom Syriza de schulden blijft terugbetalen terwijl de trojka zo’n vijandige opstelling inneemt?

Grexit internationaal bediscussieerd, maar wanneer zal het hier ernstig genomen worden?

In de internationale media is er heel wat discussie over de zogenaamde Grexit. Het Nederlandse hoofd van de eurogroep, Dijsselbloem, verklaarde: “We zijn klaar voor een Grexit, we hebben een plan B. Nederland en de eurozone zijn klaar voor alle mogelijkheden. Er is een plan B, maar we hopen toch dat we tot een akkoord met Griekenland komen.”

Jerry Rice van het IMF stelde: “Het IMF onderzoekt verschillende scenario’s, maar we verwachten geen exit van Griekenland uit de eurozone.” Dit betekent natuurlijk niet dat ze niet voorbereid zijn op de mogelijkheid van zo’n exit. Alister Wilson van Moody’s zie op CNBC TV Channel: “De eurozone zou wellicht snel herstellen van een Grexit, maar de impact op de sfeer van de investeerders en op het vertrouwen zou scherp en langdurig zijn.”

De Italiaanse krant La Stampa shreef: “Berlijn en Frankfurt bereiden hun ‘plan B’ voor Griekenland voor… met de invoering van een vorm van interne controle om een instorting van de banken te vermijden.”

Al deze verklaringen werden op dezelfde dag gedaan, op 30 april. De belangrijkste internationale instellingen, machtige staten en denktanks doorheen de wereld bereiden zich voor op een mogelijke exit van Griekenland uit de eurozone. Maar in Griekenland zelf is er geen discussie over wat de plannen zijn moest het tot een Grexit komen!

Het is nog niet te laat

De Griekse heersende klasse, de politieke partijen en de massamedia ‘verschuilen’ zich achter de zogenaamde “wil van de Griekse bevolking om tegen gelijk welke prijs in de eurozone te blijven.” Dat moet blijken uit de peilingen die ze zelf voorbereid hebben. Het beeld van de massamedia kan snel doorprikt worden en de publieke opinie kan snel keren indien Syriza zijn standpunt aanpast.

Als Syriza consequent wil zijn rond de beloften voor de verkiezingen, dan moet de partij van koers veranderen.

Syriza moet stoppen met toegeven. De partij heeft de niet-betaling van de schulden al laten varen, sloot compromissen over de kwestie van privatiseringen, biedt geen antwoord op de beweging tegen de ontginning van goud in Halkidiki, kondigde “uitstel” van een aantal maatregelen aan (waaronder het collectief overleg, een kerstbonus voor de laagste pensioenen, een verhoging van het minimumloon, de afschaffing van de eigendomstaks voor de armsten, …). Ondertussen weigert de trojka, ondertussen hernoemd tot de ‘instellingen’, elke toegeving.

Syriza moet de Griekse werkende bevolking de waarheid zeggen. Indien de Griekse regering weigert toe te geven aan de eisen van de trojka, dan zullen deze ‘partners’ Griekenland uit de eurozone zetten.

Syriza moet erkennen dat het realiseren van de beloften voor de verkiezingen vereisen dat gebroken wordt met de eurozone en dat een socialistisch programma moet ontwikkeld worden. Dit programma moet onder meer de weigering van de terugbetaling van de schulden omvatten, maar ook de nationalisatie van de banken en sleutelsectoren van de economie onder democratische arbeiderscontrole en –beheer zodat er een democratische productie en planning van de economie mogelijk is gericht op de behoeften van de bevolking.

En anders?

Als Syriza niet in deze richting wil gaan, dan zal het zelfs niet de meest beperkte beloften kunnen realiseren. Het zal niet in staat zijn om het programma van Thessaloniki (het manifest van Syriza voor de verkiezingen) te realiseren. Het zou leiden tot ontgoocheling onder de werkenden.

Sommige recente peilingen geven Syriza een voorsprong van 10% op de conservatieve Nieuwe Democratie. Niet zolang geleden was de kloof tussen beide partijen eerder 25%. De gevaren zijn reëel en het slechtste dat links kan doen is het negeren van deze gevaren.

Syriza moet de Griekse werkende bevolking de waarheid vertellen en zich niet beperken tot onderhandelingen in achterkamertjes waarbij de bevolking niet weet wat er gebeurt. Als Syriza van koers verandert, dan zal de partij op massale en enthousiaste steun van de Griekse werkende bevolking kunnen rekenen.

Er wordt in Griekenland gesproken over een referendum over de Eurozone. Als er een referendum komt (of als er nieuwe verkiezingen komen), dan moet dit niet gebeuren op basis van een slecht akkoord met de trojka om toch maar in de eurozone te blijven. Een referendum of verkiezingen moet gehouden worden op basis van een duidelijk voorstel om de eurozone te verlaten als onderdeel van een beleid gericht op de werkende bevolking en een socialistisch alternatief voor de werkenden, jongeren en gepensioneerden. Dit moet samen gaan met een ondersteuning van de massabeweging, de creatie van volksvergaderingen en actiecomités van onderuit op de werkplaatsen en in de wijken zodat de werkende bevolking en de jongeren actief kunnen deelnemen aan de strijd tegen de trojka en voor een socialistisch alternatief.

Dan zal blijken dat de werkende bevolking en de armen hun volledige steun geven. Maar daartoe moet Syriza een keuze maken, de partij moet beslissen om de strijd aan te gaan en om te strijden tot het einde.

Met een keuze tussen “onderwerpen aan de trojka of breken”, zal de Griekse bevolking ongetwijfeld voor de twee optie kiezen. De hele geschiedenis van generaties van strijd bevestigt dit. De leiding van Syriza moet nu een keuze maken.